In de vier jaar dat ik op de Nintendo DS speel, heb ik nog nooit een game op de releasedatum aangeschaft. Tot 25 september jongstleden, de dag dat ‘Professor Layton en de Doos van Pandora’ in Nederland uitkwam. Dat kwam vooral omdat ‘Professor Layton and the Curious Village’ voor mij dé verrassing van vorig jaar was. Vele uren lang heb ik me vermaakt met de puzzels, en ook toen ik de game uitgespeeld had, haalde ik regelmatig de verse weekpuzzels op.

Alleen in NL
Zou de Doos van Pandora me net zoveel speelplezier geven, of zou het meer van hetzelfde worden? Om maar met het laatste te beginnen: het is meer van hetzelfde. Maar dat is helemaal niet erg, integendeel. In dit tweede deel zijn de puzzels bij vlagen namelijk nóg beter uitgewerkt en is het verhaal nóg intrigerender. In tegenstelling tot The Curious Village is De Doos van Pandora helemaal Nederlandstalig. Die vertaling is consequent doorgevoerd en goed gelukt; nergens klinkt (of leest) het te stijf of gekunsteld. Jammer is wel dat je niet kunt kiezen of je de game in het Nederlands of in het Engels wilt spelen, maar het is maar een heel klein jammertje. Qua sfeer word je vanaf de eerste minuut het verhaal binnengezogen: fraaie muziek, een nog fraaiere tekenstijl en intrigerende tussenfilmpjes zorgen ervoor dat het moeilijk is om de DS weg te leggen.

Het verhaal
Professor Layton en zijn leerling Luke gaan in dit deel op zoek naar de Elysische doos – waarvan de legende wil dat iedereen die hem opent, sterft. Het lijkt erop dat dit lot ook de oude mentor van Layton zelf heeft getroffen. Een treinkaartje dat ze in het huis van deze mentor vinden, zorgt ervoor dat Layton en Luke aan boord gaan van de Molentary Express. Detail: dit treinkaartje, dat een geheim met zich meedraagt, zit trouwens ook in het boekje dat bij de game zit. Het tekent de precisie en afwerking waarmee deze game gemaakt is. Tijdens de treinreis ontmoeten Layton en Luke een aantal nieuwe en al bekende personages en lossen een aantal puzzels op. Na een eerste tussenstop in het plaatsje Dropstone – wat ikzelf het minst spannende deel van het avontuur vond, omdat het duidelijk was dat er Meer en Groter te wachten stond – belandt de Molentary Express uiteindelijk in het geheimzinnige plaatje Folsense. Uiteraard moet daarvoor wel eerst een puzzel – in dit geval een treinwissel – worden opgelost. In Folsense barst het avontuur pas echt los. Dit was voor mij echt het leukste deel van de game, met name ook door de Theedoos en de Camera, waarover later meer.

Mysterieus Folsense

De sfeer in Folsense is enorm mysterieus. Je voelt dat er iets aan de hand is, maar wat precies… Waar ik in The Curious Village redelijk snel doorhad wat het geheim was, tastte ik bij De Doos van Pandora tot op het laatst in het duister. Dat niets is zoals het lijkt, dat is een ding dat zeker is. Net als in deel één zijn de puzzels gevarieerd: van schuifpuzzels tot schaakproblemen, van rekenopgaven tot logisch nadenken. Al naar gelang hun moeilijkheid krijg je voor het oplossen van de puzzels een bepaald aantal Picarats, beloningsmunten. In het spel zelf doe je daar weinig mee, maar je kunt er wel allerlei extra’s mee vrijspelen – zoals een uitgebreid overzicht van alle personages en de muziek uit de game. Is een puzzel te moeilijk, dan kun je hints-muntjes inwisselen voor hints. Deze muntjes zitten overal verstopt; het is dus zaak om goed overal op te klikken.

Mini-games
Naast de gewone puzzels kent De Doos van Pandora ook een drietal mini-games die tussendoor uitgevoerd moeten worden: het in topconditie krijgen van een dikke hamster, camera-onderdelen vinden en deze in elkaar zetten én verschillende ingrediënten voor thee verzamelen. Hiermee kun je verschillende theemelanges maken om de bewoners van Folsense mee te verkwikken. Dit is moeilijker dan het lijkt, want er zijn acht ingrediënten waarvan je in totaal twaalf verschillende melanges moet maken. Veel uitproberen dus voordat je alle bewoners blij gemaakt hebt met hun favoriete smaak. Hoewel deze mini-games in eerste instantie alleen maar verstrooiend lijken, zijn ze dat niet. Heb je de hamster getraind, dan zoekt hij hint-muntjes voor je, en met een functionerende camera speel je uiteindelijk extra puzzels vrij. Heb je iedereen van de juiste thee voorzien, dan krijg je toegang tot extra puzzels in Layton’s Uitdagingen.

138 puzzels
De game zelf kent 138 puzzels; in Layton’s Uitdagingen krijg je nog eens vijf keer drie bonuspuzzels voorgeschoteld. Deze laatste vijftien puzzels zijn (nog) moeilijker dan die in de game zelf. Vooral de allerlaatste is een keiharde hersenbreker. Deze schuifpuzzel, waarbij je een parel van boven naar beneden moet zien te brengen, heeft minimaal 78 zetten nodig om opgelost te kunnen worden. Ga er maar aan staan!

NEGS Oordeel
In totaal ben ik zo’n 16 uur bezig geweest om de game helemaal uit te spelen – met uitzondering van puzzel 153. Die is nog steeds niet opgelost. Maar ik heb geen haast. Met puzzel 153 en de wekelijkse puzzel die je via de Nintendo WiFi Connection binnehaalt, moet ik het wel redden tot deel drie in Nederland uit komt.

Website: professorlaytonds.com

Prijs: € 39,99

Verkrijgbaar voor: Nintendo DS(i)

Gespeeld op: Nintendo DS Lite

Gast-Negger: Annemarie Korevaar

Lees hier meer reviews: