Sinds vorige week draait Jams Cameron’s nieuwste sience-fiction film – Avatar – in de bioscoop en uiteraard hoort daar een gelijknamige game bij. Verleid door Ubisoft’s enthousiaste berichtgeving over de schitterende graphics op de Wii compleet met strakke screenshots, heb ik mij laten verleiden om de Wii versie van deze game te spelen.

Iets té enthousiast
Helaas kom ik er al vrij snel achter dat het enthousiasme van Ubisoft wellicht iets te voorbarig was. De graphics op de Wii zijn namelijk verschrikkelijk lelijk. Nu zijn echte ‘hardcore’ gamers natuurlijk niet verrast, want de Wii is nu eenmaal geen krachtige console, maar de graphics zijn zelfs voor Wii-standaarden lelijk. De kleuren zijn flets, de details bijzonder laag en de afwerking is kartelig. Na het zien van de screenshots in Ubisofts eerdere bericht voel ik mij eigenlijk een beetje belazerd. Helemaal omdat Ubisoft mij gegarandeerd had dat de screenshots niet bewerkt zijn. Laat je niet in de luren leggen! De screenshots op internet van deze game (en ook in deze review) zijn veel mooier dan de echte beelden die de game voortbrengt. Verder is er ook nul presentatie in de game aanwezig. Er zijn geen mooie cut-scenes die het verhaal een beetje dramatisch vertellen. In plaats daarvan moet je het per level doen met één a twee slecht vertaalde schermen met Nederlandse tekst waarin het verhaal verteld wordt. Dat is toch echt niet meer van deze tijd. Helemaal niet bij dit soort games!

Er was eens…
Na bekomen te zijn van de afgrijselijke graphics wordt het tijd om het verhaal van deze game een beetje uit de doeken te doen. De film van Avatar gaat over de mensen die in de verre toekomst grondstoffen winnen op verre planeten om zo aan de consumptiebehoefte van thuis te kunnen voldoen. Avatar speelt zich af op de planeet Pandora (niet dezelfde als in Borderlands!) waar een wonderlijke flora en fauna heerst. Naast vreemde dinosaurus achtige beesten en reuzewespen zijn er ook de Na’vi. Dit mensachtige ras met een blauwe huidskleur leeft in harmonie met de natuur en is allerminst blij met de inmenging van de Nieuwkomers, oftewel de mensen. In Avatar – The Game op de Wii speel je een Na’vi strijder die alles op alles zet om zijn cultuur en planeet te redden van deze vijandelijke inmenging. Dit kun je alleen doen, of via drop-in drop-out met een vriend.

Springen op commando
Avatar – The Game op de Wii valt officieel onder de categorie action adventure. Echter valt er weinig te avonturieren. De weg die je moet afleggen staat muurvast en de gamplay is niet heel bijzonder. Je rent, springt, klimt, sluipt, glijd, hakt en schiet je een weg door het voor jou uitgestippelde pad. Irritant hierbij is dat het spel voor jou bepaalt wanneer je mag springen, klimmen of wanneer je rent of sluipt. Zo moet er bij een obstakel echt de optie ‘springen’ in beeld verschijnen, want anders kan het gewoonweg niet. Zelfs als het obstakel maar tot je knieën komt en je toch echt aan de andere kant moet zijn! Bijzonder suf. En dan het geforceerde sluipen. Iedere keer als je in de buurt bent van vijanden, gaat de Na’vi strijder over in sluipmodus. Daar is op zich niks mis mee, want zo kun je een verrassingsaanval uitvoeren op nietsvermoedende vijanden. Echter is het wel stront irritant als je ontdekt bent, beschoten wordt van alle kanten en de computer vindt dat je Na’vi moet gaan sluipen. Probeer dan maar eens haastig weg te komen uit een benarde situatie!

Bijzondere bewegingen
Verder heb je als Na’vi strijder diverse aanvallen tot je beschikking die je allemaal moet uitvoeren met je Wiimote. Het voortbewegen doe je met de analoge stick op de Nun-chuck. Avatar – The Game ondersteunt ook het gebruik van de Wiimotion Plus, hoewel ik daar weinig van merk, en het Wii Balance Board waarover later meer. Vechten doe je door horizontaal en verticaal te zwaaien met je Wiimote waarbij je allerlei combinaties maakt en je de vijand met je staf in elkaar mept. Naast je staf, krijg je ook vrij snel de beschikking over een boog waarmee je aanvallen op afstand kunt uitvoeren. Hoewel deze afstand mijns inziens behoorlijk kort is, waardoor het lastig is vijanden in een vroeg stadium uit te schakelen. Grappig zijn de zogenaamde sluip-aanvallen. Hiermee verras je je vijand en moet je met een correcte zwaai van je Wiimote (horizontaal of verticaal) je vijand de genadeklap geven. Het concept is leuk, maar vaak zie je niet snel genoeg hoe je moet zwaaien met als gevolg dat deze aanval niet lukt. Uiteraard zijn al je aanvallen te upgraden via een simpel upgrade systeem waarin je punten kan besteden aan nieuwe of verbeterde vaardigheden.

Slecht camerawerk en klunzige wespen
Gezien het feit dat Avatar – The Game op de Wii niet veel bijzonders teweegbrengt zal het je ook niet verbazen dat de game met enige regelmaat geteisterd wordt door slecht camerawerk. De camera is enigszins bij te sturen met de vierpuntsdruktoets op de Wiimote en je kunt de camera centreren door op ‘Z’ te drukken van de Nunchuck, maar er zijn genoeg momenten waarin deze middelen niet helpen en je tijdens een gevecht vrolijk tegen een muur of plant zit aan te kijken. Verder kun je gebruik maken van de diverse wespennesten in de game. Hiermee kun je mentaal de controle krijgen over een reuzewesp en hiermee je tegenstanders aanvallen, de boel verkennen of bepaalde computers slopen. Althans, dat is de bedoeling. De besturing van de wesp slaat namelijk helemaal nergens op. Het klunzige beest is nauwelijks te besturen en per ongeluk tegen iets aanvliegen levert acute schade op die snel oploopt.

Vliegen met je Balance Board
Om de game enige variatie te geven zijn er ook diverse levels waarin je op de rug van een reuzevogel zit en je deze veilig door het level moet loodsen. Dit valt niet altijd mee aangezien de lucht bezaaid is met mijnen en er ook zo nu en dan geknokt moet worden met vliegmachines die allerlei nare zaken op je los laten zoals kogelregens, luchtmijnen en raketten. De besturing gaat normaal gesproken via de Nun-chuck. Door deze te bewegen bestuur je de vogel. Met je Wiimote kun je vervolgens zaken aanwijzen en beschieten met je boog. Je kunt er ook voor kiezen de vogel te besturen met het Wii Balance Board. Dit is een grappige toevoeging, maar je zal al snel doorhebben dat de besturing via de Nunchuck meer controle geeft over de situatie.

Verrassend! Quicktime events!
Als het goed is, is nu je sarcasme alarm afgegaan. Quicktime events in een game zijn namelijk alles behalve verrassend. Sinds God of War dit succesvol geïmplementeerd heeft, zie je iedereen dit nadoen in een spel – vooral in film licentie games – en daar word ik best wel moe van. Ten eerste is het uitgekauwd en ten tweede heb je er als speler niets aan. Je kan je namelijk niet verwonderen aan de ‘stoere’ moves van je karakter want je moet gefixeerd naar het scherm staren om te zien welke handeling of knop nu weer uitgevoerd moet worden. Te laat zijn betekent immers falen. Daarnaast zijn de graphics in de game toch niet mooi, dus spectaculair zien de moves er toch al niet uit.

NEGS Oordeel
Ubisoft had mij beter niet lekker kunnen maken voor Avatar – The Game op de Wii, want het spel is op zijn zachtst gezegd een teleurstelling. Nu is het wel zo dat de Wii versie afwijkt van de andere versies voor de PC, PS3 en Xbox 360. Het lijkt er dan ook op dat er nog even snel een Wii-versie uitgepoept moest worden van de game en deze game dus niet echt de aandacht heeft gekregen die de andere versies wel hebben gekregen. Heb je een ander medium waarop je dit spel kunt spelen? Laat de Wii versie dan lekker voor wat het is. Heb je alleen maar een Wii? Dan moet je wel een ongelooflijke fan van de film zijn wil je Avatar – The Game voor de Wii tolereren. Morgen verschijnt er een review van de andere versie van de game.

Website: avatargame.nl.ubi.com

Prijs: € 29,99

Verkrijgbaar voor: Wii Exclusief (deze versie)