Vorige week is het lang verwachte vervolg uitgekomen van de waanzinnige science fiction RPG Mass Effect. De hele gamepers is lyrisch over Mass Effect 2 en de negens en ‘gold awards’ vliegen je om de oren bij de gemiddelde review van deze gehypte titel. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf ook een beetje heb meegedaan aan deze hype. Ik ben namelijk een groot fan van de eerste Mass Effect game. Maar na dik 20 uur gespeeld te hebben kom ik toch tot een andere conclusie dan de rest van de gamespers. Ben je net als ik een groot fan van het eerste deel? Lees dan verder en huiver…

Gemainstreamed
Als je namelijk denkt dat Mass Effect 2 net zo’n geweldige RPG gaat worden als zijn voorganger, dan zul je helaas bedrogen uitkomen. Er is in Mass Effect 2 namelijk veel ingeleverd op de RPG elementen. Waar je in Mass Effect 1 nog vele verschillende soorten wapens en pantser hebt, vind je in deel twee voornamelijk geld en upgrades. Je vindt soms nog wel een nieuw wapen, maar niet meer in grote hoeveelheden ‘loot’. Verder is de nadruk van de game veel meer op het shooter gedeelte komen te liggen. Missies zijn lineaire levels geworden waar nog maar weinig te ontdekken valt. Je kunt eigenlijk maar één kant op met af en toe een (doodlopend) zijpad. De boel verkennen zit er niet echt meer in. Daarnaast is de game ook nog iets korter dan zijn voorganger. Voor de RPG-fans onder ons is er dus een keiharde realiteit: Mass Effect 2 is gemainstreamed.

Dynamisch begin
Met de bovenstaande alinea wek ik waarschijnlijk de indruk dat Mass Effect 2 een slechte game is, maar dat is zeker niet het geval. De game zal je alleen tegenvallen als je een echte RPG gamer bent. Maar Mass Effect 2 bevat gelukkig ook nog steeds hele toffe dingen. Zo is het verhaal nog steeds ijzersterk en vooral de intro laat een diepe indruk achter als je deel één helemaal uitgespeeld hebt. Ook de morele keuzes en diepgaande karakterontwikkelingen zijn gelukkig nog steeds van de partij. Gaaf is dat je je karakter uit Mass Effect 1 kunt importeren naar deel twee. Hierbij wordt ook gekeken naar alle keuzes die je gemaakt hebt in deel één waardoor de setting van het spel en het verhaal aangepast wordt. Dit is voor het eerst dat ik zoiets zie in een gamereeks. Meestal wordt er bij een vervolg van één bepaald einde uitgegaan bij deel één en daarmee moet je het doen bij deel twee. Maar bij Mass Effect 2 is dat niet het geval. Je karakter importeren is overigens niet verplicht. Je kunt ook gewoon met een nieuw karakter beginnen waarbij je weer kunt kiezen uit verschillende klassen of het standaard karakter: John Shephard.

Geld, geld, geld
Zoals ik al gelijk in het begin aangaf, is er flink ingeleverd op de RPG-elementen. Om te beginnen zijn er de items. Daar zijn er nog maar veel minder van in het spel. Er wordt voornamelijk gewerkt met upgrades. Dit heeft voordelen en nadelen. Het voordeel is dat je geen complete administratie hoeft bij te houden en ellenlange sessies bij de verkoper hebt om je rotzooi te verkopen. Het nadeel is dat het ten koste gaat van de sfeer. Want al die vele verschillende uitrustingen en upgrades in Mass Effect 1 – compleet met fabrikant beschrijvingen – geven je wel het gevoel dat je in een massale wereld, of beter gezegd universum, aan het zwerven bent. Een levende wereld die zomaar echt zou kunnen bestaan. Deze magie is nu verloren gegaan omdat bijna alles wat je vindt in Mass Effect 2 direct omgezet wordt naar geld. De spanning van een kluis kraken of kist openen is nu eigenlijk weg.

Veel minder stats
Ook zijn de statistieken van de karakters zo goed als gehalveerd. In plaats van twaalf heeft een karakter nog maar hooguit vijf of zes ‘abilities’ die opgehoogd kunnen worden. Hierdoor gaat er wel enige variatie en diepgang verloren. Leuk is dan wel weer dat elk crew-lid van je bemanning een extra eigenschap heeft die alleen beschikbaar komt als hij of zij loyaal is aan je. Dit krijg je doorgaans voor elkaar door voor hen belangrijke missies te voltooien. Leuk is ook dat jijzelf ook deze eigenschap kan leren via een upgrade. Het is alleen wel jammer dat je maar één speciale eigenschap van een teamlid mag hebben maar deze zelfde upgrade wel meerdere keren kan kopen. Koop je dus een tweede speciale eigenschap van een teamlid, dan wordt de vorige aangekochte speciale eigenschap zonder waarschuwing ruksichtlos vervangen. Statistieken die ik overigens wel echt mis, zijn de ‘damage-values’ van de verschillende wapens. Je krijgt alleen nog maar een weinigzeggende wapenbeschrijving waarin staat in welke situaties het wapen handig is. De lol in een RPG is juist het tweaken van je karakter(s) zodat je hier en daar kleine voordeeltjes weet te winnen. Maar zoals ik al zei: Mass Effect 2 is gemainstreamed.

Ruimtereizen door de stroop
Voor RPG-liefhebbers is de mindere hoeveelheid items en statistieken waarschijnlijk een minpunt, maar de game wordt er wel gestroomlijnder en sneller van. Des te vreemder is het dan ook dat Bioware ervoor gekozen heeft het ruimtereizen op de schop te nemen. Het reizen naar de verschillende planeten in deel één ging namelijk via een uitstekende interface waarin je gemakkelijk kon aangeven waar je naartoe wou reizen. In Mass Effect 2 moet je opeens zelf een klein ruimteschip besturen op de kaart. Zo moet je dus letterlijk van de ene planeet naar de andere vliegen. Nu hoeft dat op zich niet rampzalig te zijn maar als je een planetenstelsel binnengaat wordt het schip zo snel als stroop en krijg je opeens te maken met ‘Fuel’. Deze brandstof gaat behoorlijk hard waardoor je regelmatig moet terugvliegen naar een Fuel Station om weer bij te tanken. Aan de ene kant maakt Bioware Mass Effect 2 dus gestroomlijnder door alles te versimpelen en vervolgens maken ze het ruimtereizen zo moeizaam als een gemiddelde campingtrip naar Appelscha. Vreemd!

Nieuw schip
In Mass Effect 2 krijg je de beschikking over een nieuw ruimteschip: de Normandy 2. Dit schip is veel groter dan het schip in Mass Effect 1 en het is behoorlijk gedetailleerd. Zo zijn er zelfs toiletten aanwezig! Ook is er een lab aanwezig waarmee je gevonden upgrades en prototypes kunt bouwen. Het is zelfs mogelijk het schip zelf te upgraden met betere kanonnen en bepantsering. Om upgrades uit te voeren heb je grondstoffen nodig. Deze vind je mondjesmaat op de verschillende missiess, maar vooral door complete planeten af te scannen en zogenaamde probes – die ook op kunnen raken – te sturen naar gebieden waar wat te halen valt. Dit is op zich leuk gedaan, hoewel het zoeken naar grondstoffen wel een vermoeiende en tijdrovende klus is. Grappig is wel dat je tijdens het verkennen en scannen van planeten kan stuiten op nieuwe missies. Helaas moet de Normandy 2 het wel doen zonder M35 Mako, de maan-buggy waarmee je in Mass Effect 1 diverse planeten verkende. Stiekem vind ik dit wel jammer, want hoewel de besturing van de Mako in Mass Effect 1 ronduit beroerd was, zag ik wel vele verbetermogelijkheden die ik graag in Mass Effect 2 had gezien. Het had helaas niet zo mogen zijn.

Dekking dekt niet
De gevechten in Mass Effect 1 waren al behoorlijk hectisch, maar in Mass Effect 2 is daar nog een schepje bovenop gedaan. De nadruk ligt echt op vuurgevechten en bijna alle missies zijn gereduceerd tot simpele lineaire levels. Apart is ook dat het niet meer mogelijk is om te hurken. In plaats daarvan ben je nu volledig afhankelijk van dekking zoeken. Nu werkte dat in Mass Effect 1 niet altijd even soepel en in Mass Effect 2 heeft Bioware geprobeerd dit vloeiender te maken. Het probleem hier alleen is dat dit dekkingsysteem niet echt de lading dekt, of beter gezegd Shephard. Zo zit ‘dekking zoeken’ en ‘rennen’ onder dezelfde knop waardoor onze held nog wel eens onbedoeld tijdens het rennen aan de verkeerde kant wil gaan schuilen waardoor hij razendsnel aan flarden geschoten wordt.

Naai bugs
Daarnaast wordt de game ook regelmatig geplaagd door ‘collision detection’ fouten. Hierdoor blijft Shephard nog wel eens hangen achter eigenwijze pixels en reageert hij niet altijd even goed op de omgeving als dat de bedoeling is. Zo ben ik zo nu en dan kapot geschoten omdat Shephard domweg weigerde om dekking te zoeken achter een kist terwijl de kist daarnaast weer wel dekking biedt. Ook is het mogelijk over je dekking heen te klimmen door twee maal op de dekking-knop te drukken. Dit werkt over het algemeen matig maar het verschilt sterk per missie en level opbouw. Zo heb ik tijdens een missie behoorlijk lang vast gezeten omdat Shephard weigerde via de dekking-methode over een obstakel heen te klimmen, terwijl dit toch echt de bedoeling was. Na een paar minuten ononderbroken knopdrukken en Shephard een Russische volksdans te zien doen, besloot hij eindelijk over het obstakel heen te klimmen. En zo zijn er nog meer storende bugs die je zo nu en dan best kunnen naaien. Wat dacht je van een opgeslagen spel laden, en er achter komen dat je een pas gekochte upgrade toch niet hebt, maar wel het aankoopbedrag kwijt bent? Dit soort bugs mogen eigenlijk niet voorkomen in spellen van deze prijsklasse.

NEGS Oordeel
Hoewel Mass Effect 2 een goede game is, vind ik het echt onbegrijpelijk hoe het gros van de gamespers deze game aanprijst als absoluut goud. Het spel verloochend namelijk zijn oorspronkelijke doelgroep, spacetravel is belachelijk, het dekkingssysteem werkt matig en het spel bevat ook nog eens aardig wat bugs. Ik vraag mij dan ook eigenlijk af waar de kritische houding van menig gamejournalist is gebleven. Mass Effect 2 is op zich nog steeds een goed spel en zelfs hardcore RPG fans van het eerste deel mogen deze titel eigenlijk niet missen, maar Mass Effect 2 is zeker geen goud! Objectief gezien is het spel veel te goed om een ‘Average’ stempel te geven, maar in vergelijking met zijn voorganger is die dat eigenlijk wel. En dat vind ik echt erg jammer.

Website: masseffect.bioware.com

Prijs: € 29,99 (Xbox 360)

Verkrijgbaar voor: Xbox 360 en PC

Gespeeld op: Xbox 360