Vandaag zijn de Olympische Winterspelen begonnen in Vancouver en hoewel de meeste mensen dit graag volgen met het bord op schoot, schijnen er ook mensen te zijn die de Olympische (Winter)spelen naspelen op hun console of computer. Althans dat moet wel, want met elke Olympische Spelen komt er weer een nieuwe Olympische Spelen game uit waarvan de kwaliteit op zijn zachtst gezegd dubieus is. De vorige game Beijing 2008 zorgde letterlijk voor blessures omdat je als een idioot met analoge sticks tekeer moest gaan om te winnen. Sega heeft met Vancouver 2010 beterschap beloofd. We krijgen nu een Olympische Winterspelen game die zich vooral richt op de snelle actievolle onderdelen van de Winterspelen. Zullen we dan eindelijk een Olympische Spelen game krijgen die niet bagger is?

Speed!
Vancouver 2010 kent 14 verschillende onderdelen die allemaal als gemene deler ‘speed’ hebben. Dit betekent dus veel ski-onderdelen, snowboarden, schansspringen, schaatsen en bobsleeën. Om de snelheid nog wat meer te benadrukken wordt er tijdens de game heel veel snelle rock-muziek gespeeld in de categorie ‘populiar’. Verder zul je geregeld de wereld om je heen zien vervagen wat natuurlijk ook weer snelheid aanduidt. Al die ‘speed’ is allemaal leuk en aardig, maar uiteindelijk gaat het om de lol van het spelen van de onderdelen zelf.

14 onderdelen, 5 spellen
De 14 onderdellen zijn in Vancouver 2010 allemaal los te spelen, maar je kan ook je eigen selectie maken of alles spelen in een willekeurige volgorde. 14 klinkt veel, maar eigenlijk bevat Vancouver 2010 maar vijf verschillende speltypes. Dat komt omdat de diverse onderdelen qua gameplay erg veel op elkaar lijken. Zo is de gameplay van de Mens’ Downhill, Men’s Super G, Alpine Ladies Slalom, Alpine Ladies Giant Slalom en Snowboard Men’s Parallel Slalom zo goed als hetzelfde. De baan verschilt per onderdeel een beetje en bij het laatste onderdeel heb je een snowboard in plaats van ski’s onder je voeten, maar het principe blijft hetzelfde. Je kunt de 14 onderdelen dan ook het beste plaatsen in vijf gameplay categoriën: ski- of snowboard-races met eventueel slaloms of sprongen, kunstspringen, schansspringen, schaatsen en sleetje rijden.

Racen door de sneeuw
Wedstrijden met ski’s of een snowboard zijn vrij dominant in Vancouver 2010. Maar liefst zeven van de 14 onderdelen vallen hieronder. Op zich hoeft dat niet nadelig te zijn. Je mag nu eenmaal veel ski’s en snowboards verwachten tijdens de Olympische Winterspelen. Maar wat wel een beetje jammer is, is dat deze onderdelen in de game wel erg veel op elkaar lijken. Bij alle onderdelen start je met ‘x’, voer je de snelheid op met ‘R2′, en maakt je scherpe bochten met ‘L2′. Daarnaast doen de races met vier man mij een beetje denken aan de racegames van vroeger waarin de auto’s van de tegenstanders perfect op de weg bleven terwijl jij de grootste moeite had om in de bocht te blijven zonder al te veel snelheidsverlies. De tegenstanders in Vancouver 2010 skieën of boarden eigenlijk té clean wat betekent dat je ook geen enkele fout mag maken omdat je de verlopen vertraging gewoon niet meer inhaalt. Aan de andere kant hoort dit wellicht bij de Olympische Winterspelen en kan ik gewoon niet tegen mijn verlies. De twee onderdelen die nog enige variatie brengen zijn de cross-onderdelen. Hierin moet je tijdens de race van heuvels afspringen wat, mits goed getimed, een leuke snelheidsboost kan geven.

Kunst- en Schansspringen
Deze twee onderdelen zijn de enige echte unieke onderdelen in de game. Met schansspringen moet je uiteraard zo ver mogelijk springen en een goede timing is essentieel in dit onderdeel. Precies op de juiste knop drukken en zo je kracht goed inzetten biedt wel enige uitdaging. Jammer is alleen wel dat je schansspringen alleen in een ‘first person view’  kan spelen wat toch een klein beetje saai beeld geeft. Een derde persoons zicht was een welkome optie geweest. Het kunstspringen onderdeel, wat officieel ‘Ladies Aerials’ heet, kan mij niet bekoren. Het is in feite niks meer dan een suf reactiespelletje waarin je met je twee analoge sticks en twee balkjes twee balletjes in het midden moet houden. Dit truukje is al eens eerder geïmplementeerd in de vorige Olympische Spelen game (Beijing 2008) en qua gameplay is het ook een regelrechte kopie hiervan. Echter hebben je bewegingen met de sticks vrij weinig invloed op de animatie van het springende figuurtje. Je ziet het verschil over het algemeen alleen in de score die je behaalt.

Schaatsen
Vancouver 2010 heeft twee verschillende schaatsonderdelen die op één detail na hetzelfde zijn. Zo moet je bij de 500 meter sprint veel op de knop drukken en optijd in de bocht hangen om niet onderuit te gaan, en bij de 15oo meter moet je de eerste 1000 meter gelijktijdig op de knop drukken als je schaatsen de grond aanraken om op deze manier snelheid te maken. Het snelheid maken en tegelijkertijd de bochten in de gaten houden is op zich best uitdagend, maar ik persoonlijk was er vrij snel op uitgekeken.

Sleetje rijden
Dan kom ik nu bij de laatste categorie die ik voor het gemak maar ‘Sleetje rijden’ noem. Onder deze categorieën vallen de onderdelen bobsleeën, skeleton en luge. Het zijn alledrie slee-onderdelen die wederom niet heel veel van elkaar verschillen. Het principe blijft hetzelfde: daal zo snel mogelijk af en blijf niet te lang hangen in de bochten omdat je anders onderuit gaat en gediskwalificeerd wordt. Het racen met de sleeën vind ik persoonlijk één van de leukere onderdelen omdat het gevoel van snelheid hier goed gegeven wordt.

Trainen helpt
Je kunt als je wilt direct enthousiast beginnen met de Olympische spelonderdelen, maar je zult al snel merken dat je net als de atleten maar beter van te voren kan oefenen. Tijdens de Spelen krijg je doorgaans namelijk maar één kans. Gelukkig is de mogelijkheid tot trainen ook aanwezig. Nu is het alleen de vraag of je ook echt goed wil worden in deze game door hier je kostbare tijd in te steken. Zelf had ik het na een avond spelen wel gezien. De game biedt gewoonweg te weinig variatie en fun om mijn aandacht vast te houden. Daarentegen zal de game ongetwijfeld leuker zijn als je met meer mensen speelt. Je kunt op hetzelfde systeem met wel vier mensen tegelijk spelen en zo kun je elkaar proberen de loef af te steken als je de ander genadeloos inmaakt met bijvoorbeeld een potje skiën. Echter gooien de computergestuurde tegenstanders mij iets te vaak roet in het eten.

NEGS Oordeel
Hoewel Vancouver 2010 niet zo slecht is als Beijing 2008, is het nog steeds geen boeiende game. Wel heeft Sega een goede stap gezet door het hyperactieve geram met de analoge sticks te verbannen, maar de variatie en fun is nog steeds ver te zoeken. Voor de combinatie fun en Olympische Winterspelen kun je beter kijken naar Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen (klik hier voor de review). Je moet in ieder geval wel heel erg idolaat van de Olympische Winterspelen zijn wil je je met Vancouver 2010 game kunnen vermaken. Van mij krijgt Vancouver 2010 in ieder geval geen plak.

Website: www.olympicvideogames.com

Prijs: € 59,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3, Xbox 360

Gespeeld op: Playstation 3