Na misschien wel jaren te lang wachten is er eindelijk zicht op een vervolg op Starcraft. We hebben toegang weten te krijgen tot de beroemde (of beruchte) Starcraft 2 Bèta. De serial keys voor deze bèta zijn zeer gewild en worden zelfs verkocht op Ebay. Deze bèta is multiplayer-georiënteerd, met een optie om alsnog tegen de computer te spelen (op ‘very easy’). Gastnegger Martijn Dams, die in zijn jonge jaren Starcraft 1 helemaal kapot heeft gespeeld, is voor ons aan de slag gegaan met de Starcraft 2 Bèta.
Veel menu’s
Wat meteen opvalt bij het inloggen op Battle.net, Blizzard’s kenmerkende internetservice, zijn de vele menu’s en dialoogvensters. Het voelt geraffineerd aan en ziet er stijlvol uit, maar zodra je het hoofdmenu bereikt, moet je even goed rondkijken waar alle verschillende opties voor staan. De helft van deze opties zijn omwille van de bèta niet klikbaar, maar dat maakt het menu er niet duidelijker op; Starcraft 1 leek een stuk overzichtelijker. Na even rondklikken zie je dat er twee mogelijkheden zijn: het automatisch vinden van een match met een paar voorgedefinieerde criteria (zoals 1-tegen-1 of 2-tegen-2), of een ‘custom match’ waar je vanzelfsprekend een paar extra aanpassingen kunt maken.
Twijfelachtig uiterlijk
Het uiterlijk van de game is nog steeds een twijfelgeval. Starcraft 1 leek een stuk serieuzer en rauwer dan zijn opvolger. En hoewel men dit in de CGI-trailers op internet ook zo wil laten lijken, heb je door de felle kleuren en soms grappige voice-acting – een Terran eenheid met de stem van Arnold Schwarzenegger? – meer een Warcraft- dan een Starcraft-gevoel. De graphics zijn zeer degelijk, met het minpuntje dat de game plots niet meer zo soepel lijkt te lopen als je volledig bent ingezoomd. De animaties zijn daarentegen erg goed, waarbij de sterf-animaties bijvoorbeeld afhankelijk zijn van de aanvaller. Een Ultralisk (de grootste eenheid van de Zerg) heeft vlijmscherpe klauwen, wat je terug zal zien als deze een vijand naar het hiernamaals stuurt.
Eerst oefenen
Om te beginnen zal je geneigd zijn om eerst tegen de computer te spelen voordat je jezelf in het diepe gooit. De Terran, Zerg en Protoss zijn weer van de partij, en gelukkig kun je alle rassen volledig spelen. Elk ras heeft in dit geval een heel andere speelstijl, wat de game absoluut ten goede komt. Bij de Terran (mensen) moet je bijvoorbeeld vanuit de Barracks mariniers of Reapers trainen, terwijl je bij de Zerg dan weer altijd terug kunt vallen op je hoofdgebouw om daar de larven te laten ontpoppen tot volwaardige strijdmonsters. Het is fijn dat de ‘Very Easy -computer’ in dit geval geen uitdaging is, aangezien je rustig de tijd krijgt om alle beschikbare troepen en strategieën uit te proberen. Zo valt het bijvoorbeeld meteen op dat je bij de Zerg tot het laatste moment de mogelijkheid hebt om troepen te trainen, terwijl je bij verlies van de Terran Barracks volkomen kansloos bent.
Extra toevoegingen
Er zijn nogal wat extra eenheden en tactieken toegevoegd aan de game die je helpen van strategie te wisselen als dat nodig is. In een spel tegen de Protoss had ik bijvoorbeeld twee uitgeklapte Siege Tanks (ze zijn weer terug uit Starcraft 1) opgesteld bij één van de vele bottlenecks die de kaart rijk was. Hoewel ik verwachtte dat de vijand in mijn flank zou aanvallen, kwamen ze alsnog direct door de nauwe geul. Mijn grijns verdween echter snel toen ik erachter kwam dat de twee zogenaamde Immortals – een nieuwe tank-achtige eenheid voor de Protoss – schilden creëerden als ze door zware artillerie werden bestookt. Hoewel ze niet bestand zijn tegen de kogels van een machinegeweer, waren deze units uitstekend geschikt om door mijn artillerie-linies te breken!
En dan het echte werk!
Zodra je je aan de echte multiplayer waagt, moet je een knop omzetten. Het is namelijk weer ouderwets je een ongeluk klikken, want de snelheid van een normaal potje 1-tegen-1 is vele malen hoger. Dit is typisch Starcraft, waar de term ‘Zergrush’ ook vandaan komt. Zergrush is gebaseerd op een tactiek om de speler vroeg in het spel te overrompelen met een grote troepenmacht. Ook hier zal je meerdere malen dit fenomeen aan den lijven ondervinden. Zelfs als je enigszins gewend bent aan je gekozen ras, de kaart en de eventuele mogelijkheden, zal een patstelling niet snel voorkomen. De spelers op internet zijn ontzettend goed en gunnen je geen enkele adempauze. In een 2-tegen-2 potje heb je iets meer controle over het spelverloop en je kunt je partner in de gaten houden om er eventueel van te leren. Persoonlijk vind ik deze games leuker, omdat je je strategie af kunt stellen op je partner en zo een betere strijd kunt leveren.
Leermomenten
Na een game kun je ook verschillende statistieken raadplegen waarin een fijne nieuwe feature verwerkt zit. Je kunt nu in een tijdschema zien wat je tegenstander heeft gebouwd. Zo kun je in een vroeg verloren game in dit schema zien dat je bijvoorbeeld te snel begonnen bent met het bouwen van mariniers, waardoor je economie de vraag niet meer kon bijbenen. De vijand had in die tussentijd zijn economie veel beter in handen omdat hij meer SCV’s – die grondstoffen kunnen verzamelen – had gebouwd, en dus een groter leger tot zijn beschikking had.
Voorlopig Oordeel
Starcraft 2 gaat dankzij zijn verschillende nieuwe en innoverende mogelijkheden zeker weer een multiplayer-hit worden. Maar of men net zulke grote toernooien zal houden met deze versie als met Starcraft 1 valt nog te bezien. Voorlopig is de game nog niet en beschikbaar en volgens Blizzard komt Starcraft 2 uit ‘wanneer hij af is’. Maar de bèta wordt regelmatig ge-update en leek mij eigenlijk al ‘af’. Het zal dus eigenlijk niet lang meer moeten duren.
Gastnegger: Martijn Dams
