Het is weer eens zover. De aarde heeft te maken gehad met een bijna apocalyptische gebeurtenis, en onze wereldbevolking is in 2033 gedecimeerd tot een aantal flinke handenvol overlevenden die zich ophouden in metrostations. Zo, hebben we in drie regels tegelijk de titel en het verhaal van deze niet onaardige shooter uitgelegd. Zo maken de game-uitgevers het ons recensenten wel heel erg makkelijk, maar gelukkig blijkt het afgezaagde gegeven naarmate je verder in dit spel komt toch wel wat meer interessante haken en ogen te bieden.

Gemuteerde nachtmerries
Zoals gezegd is het 2033. Twintig jaar geleden heeft een vreselijke nucleaire oorlog huisgehouden op de aarde, waarna de oppervlakte is verworden tot een plek die zo sterk vervuild is dat niemand er meer kan wonen. Metro 2033 speelt zich af in Moskou, waar de overlevenden zich hebben teruggetrokken in metrostations en proberen daar nog iets van het leven te maken. Daarbij moeten ze vechten tegen de vele problemen die het leven in 2033 op de mensheid afstuurt, waarbij de vele gemuteerde nachtmerries die er op de oppervlakte rondlopen nog wel het meeste tot de verbeelding spreken. Daarnaast is er ook nog enige rivaliteit tussen de verschillende metrostations onderling, hoewel er een moment is aangebroken waarop het laatste plukje mensheid de handen eens stevig in elkaar zal moeten slaan om nog verder te kunnen overleven.

Fallout op z’n Russisch
Je speelt de Rus Artyom, een jonge kerel die een paar dagen voor de grote verwoestingen is geboren, maar die eigenlijk zijn hele leven lang in hetzelfde metrostation heeft gewoond. Als er op een dag een vreselijk geheim wordt ontdekt, dat een bedreiging is voor de laatste mensen die nog in leven zijn, wordt hij er opuit gestuurd om de gemeenschappen in andere metrostations op de hoogte te brengen en en passant wat monsters om te leggen. En zo moet Artyom voor het eerst van zijn leven weg uit zijn vertrouwde omgeving, waarna hij terecht komt in een wereld die vol is met gevaren.

Geen ‘splatter’-feest
Zoals je kunt verwachten bekruipt je al snel een claustrofobisch gevoel, aangezien het grootste deel van Metro 2033 zich onder de grond en in donkere gangen afspeelt. En de levels waarin je wel boven de grond komt bieden weinig soelaas. Daar is het namelijk ook donker en onheilspellend, een permanent gevolg van de alles verwoestende oorlog. We hebben dit soort shooters natuurlijk wel eens vaker gezien, en het genre staat er een beetje bekend om dat dit soort spellen snel verzanden in onsmakelijke ‘splatter’-feesten zonder diepgang. Dat is bij Metro 2033 niet het geval. Misschien komt het wel door het feit dat deze game is gebaseerd op het gelijknamige boek. Het verhaal is zeker intrigerend genoeg om je te blijven prikkelen.

Nauwkeurig realisme
De ontwikkelaars hebben enorm hun best gedaan om alles zo realistisch mogelijk over te laten komen. Je ziet op je scherm eigenlijk bijna niks anders dan wat er gebeurt. Er staat een tellertje op het scherm voor je munitie, maar dat is ook alles. Er is een kompas, alsmede een lijst waarop staat wat je moet doen, maar dit zijn fysieke objecten in de spelwereld. Je moet ze dan ook daadwerkelijk uit je zak halen om ze te kunnen bekijken, en mocht het te donker zijn als je dit doet, dan moet je ook een aansteker gebruiken om ze goed te kunnen bekijken. Men is er goed in geslaagd om je echt het gevoel te geven dat je in de metrotunnels rondloopt. Grafisch is alles tot in de puntjes verzorgd en dankzij de zorgvuldige opbouw van het verhaal blijft alles spannend tot het laatste moment. Het spel speelt ook nog eens lekker soepel, wat vooral bij shooters, waarbij het aankomt op nauwkeurigheid, een enorm pluspunt is.

Domme NPC’s
Maar genoeg veren gestoken. Er valt namelijk ook wel wat aan te merken op het spel. Aan de artificial intelligence in deze game had namelijk wel het een en ander gesleuteld mogen worden. Je gaat vaak op missie met mede-overlevenden, maar die doen hun status weinig eer aan. Ze reageren soms zo dom op situaties, dat je jezelf afvraagt hoe het mogelijk is dat ze nog leven. Alhoewel dat ook wel weer iets te maken kan hebben met het feit dat je vijanden ook niet altijd even snugger overkomen. Het ergste dat ik in dat opzicht meemaakte was dat  er een vijand was die zich probeerde te verbergen voor me, maar wel aan de verkeerde kant van zijn schuilplek. Zonder moeite kon ik naar hem toelopen en hem in zijn rug schieten… dombo!  Natuurlijk hoeft zo’n bij vlagen gebrekkige AI geen dealbreaker te zijn, maar ik werd er toch meerdere malen door uit de flow van het spel gehaald. Vooral als je medestanders door een stommiteit om het leven komen, waarna je weer opnieuw aan een bepaald stuk van een level moet beginnen, zul je Metro 2033 nog wel eens vervloeken.

NEGS Oordeel
Alles in zijn geheel bekeken zit ik met een sfeervolle game die lekker speelt maar die af en toe frustrerend is. Toch raad ik Metro 2033 zeker aan. Er komen nu eenmaal niet zoveel goede shooters uit waarin ook nog eens een coherent en interessant verhaal verteld wordt. Shooterfans hoeven dan ook niet te twijfelen of ze voor dit spel een tripje naar hun plaatselijke gameboer moeten ondernemen.

Website: www.metro2033game.com

Prijs: € 29,99 (Xbox 360)

Verkrijgbaar voor: PC en Xbox 360

Gespeeld op: Xbox 360