Cool! Een nieuwe RPG uit de stallen van Sega! Dat is een tijd geleden! Dit waren de eerste gedachten die ik had bij het binnenkrijgen van Resonance of Fate. De game belooft iets geheel nieuws te doen in het RPG-genre en bevat gevechten met allerlei vuurwapens. Hoewel dit zeker waar blijkt te zijn, was mijn enthousiasme toch al snel bekoeld.

Echte JRPG
Resonance of Fate is een typische Japanse RPG met stoere – doch enigszins verwijfde – mannen, spectaculaire moves en hier en daar een foute poging om grappig te zijn. De game vertelt het verhaal over een stervende wereld in een steampunk setting waarin de drie helden Vashyron, Zephyr en Leanne een groepje ‘hunters’ zijn die allerlei klusjes voor geld opknappen. De wereld is grauw en licht deprimerend. Op zich is dit ook precies de setting die men nastreeft dus dat hebben de ontwikkelaars goed gedaan. De game kent veel mogelijkheden in de vorm van uitbreidingen voor pistolen, ervaring die gekoppeld wordt aan welke wapens gebruikt worden en een ‘turn-based’ gevechtssysteem waarover later meer.

Hoge drempel
Op zich klinken de bovengenoemde elementen hoopvol maar mijn enthousiasme was al snel bekoeld door de verschrikkelijk hoge drempel die Resonance of Fate opwerpt. De game neemt niet echt de moeite je zaken uit te leggen en aangezien de aansturing van de game alles behalve vanzelfsprekend is, stuit je al snel tegen een muur van verwarring als je niet bereid bent optionele uitgebreide tutorial-teksten te lezen. Het eerste uur van de game was ik dus alleen dat aan het doen, wat er voor zorgde dat ik meer het gevoel had dat ik met huiswerk bezig was dan dat ik een spelletje speel. En dat is niet positief…

Direct of bekrast?
Alle gevechten in Resonance of Fate worden met geweren en pistolen uitgevochten en dat maakt de ‘combat’ tot één groot knalfestijn. Het gevechtssysteem is redelijk uniek en kan af en toe behoorlijk pittig zijn. De gevechten zijn turn-based, maar desondanks gebeuren er wel allerlei zaken tegelijk terwijl je karakters hun acties uitvoeren. Hierdoor is het strategische element behoorlijk hoog. Vijanden kunnen je immers onderbreken met hun eigen aanvallen. Het systeem is erg ingewikkeld en zonder de tutorial teksten gelezen te hebben, ga je er waarschijnlijk niet uitkomen. Je hebt diverse wapens in de game die onder te verdelen zijn in pistolen, granaten en geweren. Pistolen en granaten doen zogenaamde ‘direct damage’ terwijl geweren ‘scratch damage’ doen. Deze laatste is hoger maar niet fataal. Direct damage is wel fataal en kan ook eerder gedane scratch damage fataal maken.

Nodeloos ingewikkeld
Men was kennelijk erg vastberaden iets nieuws te bedenken in het RPG-genre. Hoewel dat zeker gelukt is, ben ik niet enthousiast over het gevechtssysteem. Het is namelijk veel en veel te ingewikkeld. Je helden hebben ieder hun eigen hitpoints maar zij kunnen pas sterven wanneer de situatie ‘critical’ is. Onderaan het scherm zijn namelijk een aantal edelstenen te vinden welke kapot gaan wanneer een held door zijn hitpoints heen is. Daarnaast gaan edelstenen ook kapot wanneer je een speciale rennende aanval uitvoert terwijl je je vijand doorzeeft – wat er overigens wel spectaculair uitziet. Als je een vijand verslaat, krijg je weer edelstenen terug en op deze manier is het de bedoeling zo tactisch mogelijk te vechten. Naast de standaard aanvallen, rondlopen en speciale rennende aanvallen, heb je ook de zogenaamde Tri-Attack. Hiervoor moeten eerst de paden gekruist worden met speciale ren aanvallen om vervolgens, mits je genoeg Resonance points hebt, een dodendans vanjewelste los te laten op je vijanden. Hoewel spectaculair, is het een hoop moeilijk gedoe om dit voor elkaar te krijgen. Daarnaast ben je vooral zuinig op je edelstenen en verkwansel je ze niet snel aan speciale aanvallen aangezien de genezingsmogelijkheden in de game beperkt zijn.

Uitdagingen of naaistreken?
Ik ben nog niet eerder zo’n frustrerend en vervelend gevechtssysteem tegengekomen als in Resonance of Fate. Hoewel ik niet kan ontkennen dat de gevechten behoorlijk strategisch zijn, is er zoveel waarmee je rekening moet houden dat je er niet aan ontkomt genaaid te worden. Daarnaast is de Critical modus in gevechten zodanig nadelig dat je beter gelijk ‘game over’ kan zijn. Je wapens doen nog maar nauwelijks schade en je helden lopen als paniekerige debielen rond terwijl nare zenuwenmuziek verder je humeur verpest. Als uiteindelijk één van de karakters sterft is het ‘game over’ en mag je het – tegen een kleine betaling – opnieuw proberen. Diehard strategen zullen dit wellicht allemaal als een uitdaging zien, maar ik ervoer het meer als naaistreken. De lol was er dan ook snel af en binnen een redelijk korte tijd had ik al een flinke antipathie ontwikkeld tegen deze game.

Reizen is net een blokkendoos
De ontwikkelaars hebben niet alleen in de gevechten geprobeerd origineel te zijn. Ook met het reizen op de landkaart is men helemaal los gegaan. De wereld van Resonance of Fate is aan het instorten en om dat te benadrukken heb je bouwstenen nodig om jezelf een weg te banen naar andere plaatsen. Deze bouwstenen komen in allerlei vormen en kleuren en je moet ze op een vrij specifieke manier neerleggen om de hexagonale vakjes begaanbaar te maken. Hoewel vergezocht – hoe overleeft een stad immers die totaal onbegaanbaar is? – voegt deze manier van reizen een leuk puzzelelement toe aan de game. Als je met de cursor over de landkaart beweegt, kun je tussendoor aangevallen worden. Dat is niet altijd nadelig want een gewonnen strijd levert van tijd tot tijd ook weer bouwstenen op.

NEGS Oordeel
Men heeft ontzettend z’n  best gedaan iets origineels neer te zetten met Resonance of Fate en dat is op zich gelukt. Echter zijn de makers wat mij betreft het belangrijkste element vergeten: fun. Men is zo doorgeslagen in nieuw en origineel zijn, dat de game nodeloos ingewikkeld is geworden. De één zal de gevechten wellicht als uitdagend ervaren, maar ik vind ze ronduit irritant. Er is gewoonweg teveel waarmee je rekening moet houden. Je moet dan ook eigenlijk een masochistische doorzetter zijn, wil je plezier beleven aan Resonance of Fate. Ik twijfel er niet aan dat er gamers zijn die deze game wel tof vinden, maar mijn oordeel is hard en onverbiddelijk: geen fun, irritant en frustrerend. Een som met een Shit-stempel als uitkomst.

Website: www.sega.nl

Prijs: € 29,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3 en Xbox 360

Gespeeld op: Playstation 3