Nu Prince of Persia: The Sands of Time in de bioscopen draait, is het meer dan logisch dan Ubisoft tegelijkertijd een nieuwe game met de prinselijke acrobaat in de schappen legt: Prince of Persia: The Forgotten Sands. Het spreekt voor zich dat dit nieuwe deel het gemiddelde filmlicentiespel ver overstijgt, maar jij wilt natuurlijk weten of we hier te maken hebben met een game die de titel Prince of Persia waardig is. Voor het antwoord reizen we opnieuw af naar het aloude Perzië.

Back to basics
De klassieke Prince of Persia-games werden in de jaren 2003 – 2005 (na een mindere eerste poging in 1999 in de vorm van Prince of Persia: 3D) tot een succesvolle 3D-platformtrilogie gemaakt met respectievelijk de delen The Sands of Time, The Warrior Within en The Two Thrones. In 2008 keerde de prins na een afwezigheid van drie jaar terug in de cell-shaded wereld van Prince of Persia. Hoewel dit deel er vooral uit artistiek oogpunt prachtig uitzag en sommigen zeer kon bekoren (Gerard gaf de game zelfs een Gold Award, lees de speciale recensie hier), wist de game het grote publiek niet aan te spreken. Met The Forgotten Sands kijkt Ubisoft dan ook achterom en grijpt terug op de gameplay uit de zojuist genoemde trilogie. Niet in de laatste plaats omdat de film ook losjes gebaseerd is op The Sands of Time. The Forgotten Sands heeft echter niets met het filmverhaal te maken en past zelfs als ‘midquel’ tussen The Sands of Time en The Warrior Within.

Dat zand gaat overal inzitten
The Forgotten Sands begint als de prins op bezoek gaat bij zijn broer Malik, die op dat moment in zijn reusachtige kasteel belegerd wordt door een vijandelijk leger. Binnenwandelen door de poort zit er niet in en meteen mag je op de bekende wijze via muren en over afgronden op duizelingwekkende hoogtes het kasteel binnendringen. Nadat je hem gevonden hebt, bevrijdt je broer als laatste redmiddel het mythische leger van Koning Solomon, met desastreuze gevolgen. Een boosaardige demon wekt een onsterfelijk leger zandsoldaten op, die op hun beurt vriend en vijand in zandstandbeelden verandert. Alleen de prins en Malik ontsnappen, waarbij het uiteraard de bedoeling is de monsterlijke zandsoldaten het hoofd te bieden en de demon te stoppen. Heb je de Prince of Persia-trilogie gespeeld, dan bekruipt je onmiddellijk een aangenaam gevoel van déjà vu. De sfeer en de gameplay in The Forgotten Sands zorgen ervoor dat je vingers automatisch weten wat je moet doen en als je eenmaal de mogelijkheid krijgt om de tijd te manipuleren, is het alsof de klassieke prins nooit is weggeweest. Ook de prins zelf schijnt dit door te hebben, want hij beklaagt zich al snel over dat eeuwige zand waarmee hij steeds te maken krijgt. Gelukkig is er ook veel nieuws te beleven.

Prins van stroop
Het eerste wat opvalt in dit nieuwe deel zijn de HD-beelden. Het gevoel bekruipt je dat je te maken hebt met een remake van de Sands of Time-trilogie, maar gaandeweg het spel weet het prachtige kasteel met zijn luxe badhuizen, fantasierijke kerkers en prachtige hangende tuinen te overtuigen. De watereffecten voegen daarbij ook veel toe, zeker als ze onderdeel uit gaan maken van de gameplay. Daarover later meer. Het tweede wat je meteen vanaf het begin opvalt, is de vertraging die in de actie lijkt te zitten. Bij de acrobatische stunts zoals het klauteren tegen muren en het vechten tegen de vijand lijkt het soms alsof de prins zich door stroop moet worstelen. Dit gevoel wordt nog vergroot doordat de zandsoldaten vaak heel erg traag met hun zwaarden omgaan, maar zit je eenmaal goed in het spel, dan went de gameplay en merk je er niet zoveel meer van.

Ontsla de cameraman
Wat wel het hele spel door blijft irriteren, is de camera. Om op de goede – toch al zeer lineaire – weg te blijven, wijst de camera met regelmaat in de richting waarheen je moet rennen of springen. Op zulke momenten kun je niet vrij om je heen kijken en dit is vooral vervelend als je even achterom wilt kijken welke spectaculaire stunt je net hebt uitgevoerd, of gewoon een acrobatische puzzel op een andere manier wilt benaderen. Bij gevechten tegen groepen monsters waarin een ‘boss’ meedoet, blijft de camera gefocust in de richting waar deze ‘boss’ zich bevindt en kun je je dus niet eerst concentreren op de kleinere vijanden. Als hierdoor sommige vijanden je ook nog eens van buiten je blikveld lastig vallen, loopt de frustratie op. Mag ik alstublieft even zelf bepalen hoe ik hordes tegenstanders tegemoet treedt?!

Ervaring is de beste leermeester
Gelukkig is de cameravoering het enige echte minpunt in The Forgotten Sands. De klim- en klauterpuzzels zijn als vanouds inventief en uitdagend en ook de gevechten kun je met een beetje afwisselend gebruik van de vechttechnieken van de prins redelijk spectaculair maken. De moeilijkheidsgraad is in dit spel niet al te hoog. Tijdens de gevechten verzamel je ervaringspunten die je om kunt zetten naar nieuwe vaardigheden in een uitgebreid upgrade-systeem. Niet alleen maak je de prins sterker in lichaam en gevechtstechnieken, je kunt er ook voor kiezen om je tijdmanipulatiekrachten sterker te maken of je aanvallen van een magisch extraatje te voorzien.

Geen last van watervrees
Gaandeweg het spel krijg je van een magische bondgenote de al eerder genoemde tijdmanipulatiekrachten, waarmee je de actie even terug kunt spoelen, of de mogelijkheid hebt om de tijd stil te zetten om zodoende water te bevriezen. Doe je dit met een waterval, dan kun je er langs rennen alsof het een muur is. Bevries je waterstralen, dan kun je er vanaf slingeren of tegenop klimmen. De puzzels die hierbij horen zijn vaak de leukste in het spel: zo moet je bijvoorbeeld de tijd stilzetten, langs een waterstraal slingeren, snel de tijd voort laten gaan om door een waterval te zwaaien en dan meteen weer de tijd bevriezen, om via de waterstraal achter de waterval naar een tweede waterval te springen. Klauter je tegen die tweede waterval op, dan ben je aangekomen op een hoger gelegen platform en zo gaat het verder en verder. Heerlijk!

NEGS Oordeel
Zoals je ziet mag deze nieuwe Prince of Persia er zijn. Goed, Ubisoft verdient geen punten voor originaliteit door terug te grijpen op de Sands of Time-trilogie, maar ik snap waarom hiervoor gekozen is. Hopelijk durft de studio het nog wel aan om in de komende jaren opnieuw een poging te doen de spellenserie een interessante nieuwe kant op te stuwen. Tot die tijd kun je je prima vermaken met The Forgotten Sands, al is de cameravoering af en toe irritant en zijn de gevechten vaak te simpel. Maar ben je een fan van de Sands of Time-trilogie, dan is Prince of Persia: The Forgotten Sands een must-have.

Website: www.princeofpersia.com

Prijs: € 29,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3, PSP, Xbox 360, Wii en DS (wijkt af)

Gespeeld op: Playstation 3