Al vanaf 2001 zat de game Alan Wake in de planning bij Microsoft en in de jaren die daarna volgden nam de release van deze game bijna mythische proporties aan. De game beloofde iets heel speciaals te worden maar het is pas sinds mei 2010 dat we deze game kunnen spelen op onze Xbox 360. Waren de mythische proporties terecht, of hebben we teveel onze verwachtingen op zitten hopen?

Writers-block
Alan Wake is een psychologische thriller waarin je de rol aanneemt van de gelijknamige succesvolle schrijver. Alan heeft al diverse best-sellers op zijn naam staan maar kampt met een gigantische writers-block waardoor hij al jaren geen boeken meer heeft geschreven. Samen met zijn vrouw Alice gaat hij naar het plaatsje Bright Falls in de hoop daar inspiratie op te doen en tot rust te komen. Echter heeft een duistere kracht het voorzien op zijn creatieve brein en zijn vrouw en zal hij alles behalve met rust gelaten worden.
Survival Thriller
Qua gameplay past Alan Wake in het genre ‘Survival Horror’ hoewel de naam ‘Survival Thriller’ wellicht beter van toepassing is. Alan Wake is een klassieke strijd tussen de duisternis en het licht in een verhaal dat zo uit de pen van Stephen King zou kunnen komen. Alan krijgt te maken met duistere krachten en bezeten stervelingen. Dit zijn gewone mensen die door een zwarte schaduw overwoekerd zijn. Deze ‘Taken’ – zoals ze heten – zijn bijvoorbeeld houthakkers, politieagenten en kampeerders. Naar is dat de Taken ook door deze schaduw beschermd worden waardoor je ze niet kan deren. Maar daar komt het licht aan de orde. Gewapend met een zaklantaarn kun je de schaduw verjagen en kun je met je vuurwapens de vijand uitschakelen.
Samengeknepen billen
De sfeer in Alan Wake is in één woord briljant. Het verhaal wordt in episodes verteld waardoor je het gevoel hebt een hele spannende miniserie te kijken. Elk begin van een nieuwe episode krijg je ook een ‘previously on Alan Wake‘ filmpje te zien wat samenvat wat er in de vorige episodes is gebeurd. Elke episode – er zijn er in totaal zes – kost ongeveer twee tot drie uur speeltijd en elke episode kent vele momenten waarin ik met samengeknepen billetjes de Taken angstvallig van mij af probeer te houden. Je enige zekerheid is het licht en het is ook echt een verademing wanneer je hierin baadt. Ook ontzettend goed is dat sommige episodes niet alleen in het donker afspelen maar ook voor een groot deel in het licht waardoor er momenten van relatieve rust en valse veiligheid gecreëerd worden.
Sterf!
Alan Wake kent niet alleen suspens. Er zijn ook scènes waarin je zwaar bewapend een kleine oorlog uitvecht met de Taken. Met velen tegelijk komen ze op je af en diverse malen zul je moeten rennen voor je leven wil je niet doorklieft worden door pikhouwelen of bijlen. Gelukkig zijn er ook zwaardere wapens in het spel te vinden waaronder geweren, shotguns, flareguns, flares, flash bang granaten en zwaardere lantaarns met een feller licht. Deze wapens heb je ook echt hard nodig om te overleven en ik betrapte mijzelf regelmatig op een genoegzame ‘Sterf!’ kreet terwijl ik een Taken met het licht en mijn trouwe shotgun van mij afschoot.

Hitchcock
Behalve de Taken gebruikt de duisternis ook diverse objecten om je tegen te houden. Dit kan echt vreselijke vormen aannemen in de vorm van complete dorsmachines of tractors. Kleinere, maar minstens net zulke dodelijke objecten zijn balken, kruiwagens en buizen. Naast objecten zijn er ook complete zwermen zwarte kraaien die je snel van alle kanten aanvallen. Deze aanvallen zijn echt heel naar en op momenten angstaanjagend. Deze aanvallen deden mij erg denken aan Hitchcock’s ‘The Birds’. Je enige redmiddel tegen al deze narigheid is je zaklantaarn en je zal je licht flink moeten laten schijnen wil je deze confrontaties overleven.
Survival Platform
Gelukkig is Alan Wake redelijk vergeeflijk waardoor je nooit hele grote stukken overnieuw hoeft te doen. Alleen verkwistend omgaan met je ammunitie zou voor grote moeilijkheden kunnen zorgen later in een episode. In zo’n geval is de episode opnieuw spelen de enige oplossing. Eigen schuld dikke bult als je het mij vraagt. Lastiger wordt de game wanneer Alan over kloven of gaten moet springen. Er zijn bepaalde momenten in de game waarin diverse platformelementen verwerkt zitten en daarvoor is de besturing niet echt optimaal. De besturing is prima voor het rondlopen, verkennen en enkele vijanden van je afhouden maar op of over bepaalde obstakels springen is een riskante opgave. Ook is de besturing niet optimaal om grote getale Taken van je af te houden. Gelukkig komen deze bovengenoemde situaties maar enkele keren voor. Maar ik kan zeggen wat ik wil, spannend is het wel.

Herladen geen straf
Heel innovatief is het herlaadsysteem in Alan Wake. Hoe vaak kom je in survival horror games wel niet tegen dat je aan gort gereten wordt door een griezel terwijl jouw poppetje druk bezig is in een animatie zijn wapen te herladen? Bij Alan Wake kun je het herladen ieder moment onderbreken en kun je de kogels die je hebt ingeladen direct afvuren op je vijand. Gedood worden dankzij een herlaad-actie is bij Alan Wake verleden tijd. Daarnaast kun je door herhaaldelijk op de X-knop te drukken het herladen versnellen. Deze direct actie draagt onwijs bij aan de spanning in het spel. Want wat als die twee geladen kogels niet genoeg zijn om die Taken die voor je neus staat uit te schakelen? Gelukkig kan Alan ook nog klappen ontwijken wanneer hij aangevallen wordt door op het juiste moment op de LB knop te drukken. Een klein nadeel is dat deze knop ook gebruikt wordt voor rennen en soms, als je wilt rennen voor je leven, besluit Alan spontaan weg te duiken omdat vijf meter verderop toevallig een vijand staat. Een klein minpuntje.
Über-soundtrack
Zoals ik al zei is de sfeer fantastisch in Alan Wake. Ook het verhaal is van hoog niveau en in mijn ogen één van de beste griezelverhalen in de games-historie. Minstens zo fantastisch is de soundtrack van de game. Sommige liedjes zijn zelfs speciaal geschreven voor de game en elk nummer is qua sfeer en inhoud – ik heb het hier dus echt over de songtekst – voor 100 procent van toepassing op de situaties in de game. Hieraan zie je dat Microsoft en ontwikkelaar Remedy Entertainment voor niks minder dan het beste zijn gegaan als het gaat om een meeslepende psychologische thriller neerzetten. De verzameleditie van Alan Wake bevat de soundtrack cd, maar in de game zelf kun je ook als extra de losse nummers beluisteren.

NEGS Oordeel
Alan Wake is een bijzondere ervaring en tilt gamen naar een hoger niveau. De game is niet perfect en hier en daar laat de besturing je ietwat in de steek, maar de manier waarop het verhaal verteld wordt, de sfeer gecreëerd wordt en hoe je op het puntje van je stoel gehouden wordt is gewoonweg fantastisch en een prestatie van wereldformaat. Voor mij is Alan Wake toch wel één van de hoogtepunten van 2010, en dat zegt heel veel met al die topgames die dit jaar uitgekomen zijn en nog moeten uitkomen.


Website: www.xbox.com
Prijs: € 24,99 (Xbox 360)
Verkrijgbaar voor: Xbox 360 exclusief
Lees hier meer reviews:






ik vind het de beste game ooit!!