NEGS » iPhone

Infinity Blade

Job Veldkamp — Mon, 13 Dec 2010 20:56:21 +0000

Wow, wow, wow! Twee redenen om dit spel te kopen: grafisch is het waanzinnig dat dit op je iPhone, iPod en iPad kan, en daarnaast is het gewoon een lekker spel dat over een jaar ook nog leuk is weer eens te doen. Maar de grafische kant is wel datgene waarmee dit spel zich het meest onderscheidt. De Unreal Technology Engine 3 is nu mobiel gegaan en dit is het eerste echte spel dat hier volledig gebruik van maakt.

Erfelijk belast
Infinity Blade bevat een eenvoudig spelconcept. Er is een eindbaas die de Infinity Blade heeft en deze wil je omleggen, want hij heeft jouw vader gedood. Het probleem is dat hij level 50 is en jij begint op level 1. Je voert één op één zwaardgevechten met zijn vriendjes die over het algemeen drie keer zo groot zijn als jij. Na een achttal tegenstanders kom je bij de uiteindelijke eindbaas die je ongenadig dood slaat. Game over? Nee, achter de schermen heb je een kind op de wereld gezet en zo’n 20 jaar later komt jouw zoon in beeld en gaat hij verder met jouw spullen en XP en doet dezelfde poging. Na een generatie of acht maak je dus een serieuze kans bij de grote baas, maar zover zijn we nog niet.

Kick-ass
Je hebt dus een achttal verschillende scènes en voor het gevoel van vrijheid zijn er ook nog twee verschillende routes te nemen. Maar je bewegingsvrijheid is bijzonder beperkt. Je kan niet zelf lopen, dat gebeurt in prachtige cutscenes die je gelukkig kan doorspoelen wanneer het de zoveelste keer is. Dan sta je in een nieuwe ruimte en kun je een beetje om je heen kijken of er nog schatten of genezende drankjes in de buurt liggen. En verderop staat je volgende tegenstander netjes op je te wachten. De besturing is dus zeer beperkt en het vinden van schatten is dermate eenvoudig dat het enkel een korte onderbreking is van het betere beukwerk. Verwacht dus geen avontuur en verhaal, het gaat om ‘levellen’ en knokken. En dat knokken is lekker!

This won’t hurt, I promise
De zwaardgevechten zelf zijn zeer spectaculair. Je kan een aanval blokken met je schild, of deze afweren met je zwaard of opzij stappen. Vaak genoeg zijn de bewegingen van de tegenstander voorspelbaar zodat je ook echt een kans hebt, al is het zeker niet altijd even eenvoudig. Door de tegenstander vaak genoeg te laten missen heb je de kans terug te slaan. Tijdens een gevecht zijn er drie cameraperspectieven waartussen gewisseld wordt wat de spelbeleving zeker vergroot. Zelf aanvallen is mogelijk maar dan heb je maar bar weinig kans op succes. Ook kun je een beetje magie gebruiken om jezelf te genezen of om de tegenstander bijvoorbeeld een vuurbal in z’n oog te mikken. Soms laat de tegenstander een gat vallen in z’n verdediging waar je gebruik van kan maken met een special move. Dit is echter niet overheersend waardoor het echt aankomt op je vechttechnieken. Ik heb de game zowel op de iPhone als de iPad gespeeld en op de iPad voelen de gebaren wel heel groot en vind ik het spel persoonlijk minder gecontroleerd spelen. Echter is het grafisch natuurlijk wel geweldig.

Level up!
Door de gewonnen gevechten verdien je klinkende munten en XP die je levels geven. Levels stijgen betekent punten toewijzen aan onder andere health, defence en magic waardoor je dus sterker wordt. De grap is dat je XP verdient met de spullen die je gebruikt, maar als je uitgeleerd bent op die instrumenten leveren ze ook geen ervaring meer op. En zo wordt je gedwongen nieuwe betere uitrusting en wapens te kopen. Verwacht niet dat je echt een ander karakter ontwikkelt als je jezelf bijvoorbeeld meer op magic richt, het zijn nuances, pielen in de marge. En dat houd het lekker simpel. Overigens is het spel op Apple’s Game Center aangesloten en zal je met een volgende update ook vrienden of onbekenden uit kunnen dagen voor een lekker potje beuken.

Negs Oordeel
Het NEGS Oordeel is simpel: Kopen! Het moet natuurlijk wel je genre zijn, maar alleen al vanwege de grafische aspecten is het een musthave. Het is een telefoonspel dus het moet kort en snel te spelen zijn en daarvoor is het uitermate geschikt. De besturing is wat beperkt, maar ook weer lekker simpel. Bij een PC of console-game zou je meer diepgang en variatie willen zien, maar voor deze vijf euro krijg je bijzonder veel waar voor je geld!

Website: www.epicgames.com/infinityblade

Prijs: € 4,99 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3GS, iPod Touch (generatie 3) en iPad

Gespeeld op: iPhone 3GS (Firmware 4.1) en iPad

Giana Sisters DS

Gerard Sombroek — Mon, 19 Jul 2010 22:59:55 +0000

30 plus gamers zullen ongetwijfeld gevoelens van nostalgie krijgen bij de naam Giana Sisters. Dat is niet zo raar want deze vrouwelijke tegenhangers van de Super Mario Brothers waren immens populair op de Commodore 64 en Amiga. The Great Giana Sisters – zoals de game voluit heette - was qua concept en uitwerking een regelrechte kopie van Super Mario Bros. en Nintendo had natuurlijk onmiddellijk juridische stappen ondernomen. Het resultaat: The Great Giana Sisters lag welgeteld twee dagen in de winkel. Maar dat weerhield de game er niet van mateloos populair te worden mede dankzij de vele kopieën die overal rondzwierven. Maar ondertussen heeft Nintendo zijn wrok verwerkt en is er zelfs een compleet nieuwe Giana Sisters game verschenen op de Nintendo DS. De zusjes zijn terug!

Nostalgisch met een twist
Hoewel de Nintendo DS versie – die overigens in Nederland al eerder voor de iPhone te krijgen was – grafisch compleet vernieuwd is en ook voorzien is van vele nieuwe levels, blijft de vertrouwde tweedimensionale platform gameplay helemaal intact. Giana Sisters DS is dan ook een remake met een twist. Er zijn wel 80 nieuwe levels en ze zijn allemaal erg uitdagend opgebouwd waarbij de moeilijkheidsgraad geleidelijk oploopt. In de vorm van Giana ga je op avontuur in dromenland om al je kristallen – die je in het introfilmpje van de game verliest – weer terug te vinden. Qua gameplay is het nog steeds net Super Mario Bros. echter is in mijn mening Giana vele malen leuker. Net als de oude Mario kan Giana een tweede vorm aannemen, maar waar Mario de grotere Super Mario wordt, wordt Giana een roodharige punker die direct vuurballen kan gooien. Wat nou eerst een vuurbloem scoren?

Waar is Maria?
In deze nieuwe versie van de game wordt gesuggereerd dat Punker Giana de zus is van Giana en dat de game daarom dus ook Giana Sisters heet. Maar wij – de oudere gamers – weten natuurlijk beter! Giana had namelijk in het origineel wel degelijk een echte zus die speler twee mocht spelen. Waar Mario als broer Luigi heeft, had Giana destijds Maria. Maar in Giana Sisters DS is er geen spoor meer te bekennen van Maria. Een beetje jammer is dit wel, aangezien diezelfde twee speler optie gemakkelijk in de game verwerkt had kunnen worden. Had Maria op z’n minst een gastrol gegeven. Hoe dan ook, Giana Sisters DS is een single player game waarbij we het echt alleen met Giana moeten doen.

Leuker dan het origineel
Ondanks het missen van de twee spelers modus moet ik toch eerlijk bekennen dat Giana Sisters DS voor de rest op alle vlakken vele malen beter is dan het origineel met nieuwe uitdagende levels verwerkt in een ‘world map’ en veel gevarieerde tegenstanders. Ook zijn er nu echte eindbazen die verslagen moeten worden voordat je verder kan. Het origineel was voor zijn tijd natuurlijk steengoed, maar het is onwijs tof dat de makers niet gewoon klakkeloos het origineel genomen met betere graphics. Natuurlijk zijn de graphics wel vernieuwd. Giana Sisters DS heeft een cartooneske stijl gekregen die wat mij betreft perfect past bij het concept. De muziek is gebaseerd op de originele muziek van Chris Hülsbeck, de man die verantwoordelijk was voor de soundtrack van het origineel. De deuntjes zijn nostalgisch herkenbaar maar toch anders waardoor je ook het gevoel hebt een compleet nieuwe Giana Sisters avontuur te spelen.

Kauwgom kauwen en cola spuiten
Nieuwe elementen die je niet in het origineel zal vinden zijn de kauwgomballen en de colaflessen automaat. Giana kan maximaal één kauwgombal en één colafles bij zich dragen. Met de kauwgombal kan zij een grote bel blazen om daar vervolgens in te zitten en door een level te vliegen. Door te blazen in de microfoon kun je haar zwevend houden, maar gemakkelijker en beter is het om hiervoor de A-knop te gebruiken. In sommige levels kun je niet zonder de kauwgombal en betekent het barsten van de bel – wat gebeurt als je ergens tegenaan vliegt – het einde van een leven. De colafles gebruik je om muren kapot te spuiten, vijanden weg te duwen en/of vuur te doven. Deze nieuwe elementen zijn erg leuk bedacht en passen prima bij de Giana Sisters sfeer. Het is alleen wel jammer dat je je kauwgombal en colafles niet kan meenemen naar een volgend level.

Oneindige levens
In Giana Sisters DS begin je met vijf levens, maar met iedere 100 diamanten die je verzamelt krijg je er weer een extra leven bij. Ervaren platform-gamers zullen dan ook al snel zo’n 25 levens verzameld hebben. Daarnaast zijn er ook in ieder level enkele rode diamanten verstopt. Als je in elk level van een wereld alle rode diamanten gevonden hebt, opent zich een speciaal bonuslevel waar nog meer diamanten te vinden zijn. Hoewel je vooral in het begin veel levens zal verzamelen zijn er ook levels waarbij je voorraad levens hard achteruit gaat. Maar wees niet ongerust. Als al je levens op zijn krijg je na het ‘Game Over’ scherm gewoon weer vijf leven en kun je weer verder waar je gebleven bent. Houd je niet van Game Over schermen – wie wel? – dan kun je ook gewoon een oud level weer opnieuw spelen en zo weer vele diamanten verzamelen om je hoeveelheid levens weer op te krikken.

Ook op de iPhone
Giana Sisters DS is zonder veel bombarie gelanceerd en dat is best wel zonde. Deze game verdient namelijk alle aandacht. Ik vind het dan ook een beetje een kwalijke zaak dat de lancering van deze titel zo stil is geweest. Aan de andere kant is Giana Sisters DS wel al een hele tijd makkelijk verkrijgbaar. Want hoewel de game sinds een week of twee officieel in Nederland verkrijgbaar is, is Giana Sisters DS al maanden te koop bij het Duitse Amazon.de. Verder is er ook een versie van deze game beschikbaar op de iPhone. Dit is exact dezelfde game, maar dan wel flink goedkoper, minder dan 5 euro! Aan de andere kant is de besturing op de iPhone totaal niet prettig in vergelijking met de DS versie. Giana Sisters DS is dus wel de beste versie die je kan kopen.

NEGS Oordeel
Giana Sisters DS is een feest voor hen die het origineel nog kennen maar ook voor platform-liefhebbers die niet bekend zijn met het legendarische origineel is Giana Sisters DS een absolute aanrader. Giana Sisters DS is het beste wat je kunt vinden op 2D platform gebied op de handheld consoles en verdient dan ook dubbel en dwars een Gold stempel!

Website: www.giana-sisters.com

Prijs: € 19,99

Verkrijgbaar voor: iPhone en Nintendo DS(i)

Gespeeld op: Nintendo DS Lite

Sigma

Gerard Sombroek — Mon, 12 Jul 2010 20:59:18 +0000

De iPhone is een ideaal apparaatje waarmee je onderweg even snel een spelletje kan spelen. Spelletjes met een hoog snack-gehalte zijn voornamelijk puzzelspelletjes en dankzij zijn multi-touch interface leent de iPhone zich perfect hiervoor. Het is dan ook niet zo raar dat de betere puzzel-games allemaal verschijnen op de iPhone. Zo is er nu Sigma, een puzzelgame waarmee je mag draaien met gekleurde blokken.

Draaien maar!
Puzzel-games werken wel vaker met gekleurde blokken en ook bij Sigma is dit het geval. In Sigma heb je te maken met twee grote cilinders vol blokken in allerlei kleuren. Deze blokken kun je via een een open rij in het midden over en weer schuiven. Met je duimen draai je de cilinders en door met je vinger te tikken op de cilinder verplaats je een blok van de ene naar de andere cilinder. Natuurlijk is het de bedoeling combinaties te maken van de gekleurde blokken: verticaal, horizontaal of zelfs complete segmenten. Hoe meer hoe beter, en als je combo groot genoeg is, krijg je speciale bonusblokken die complete rijen, alle blokken van een kleur of zelfs alle blokken kunnen vernietigen. Uiteraard wordt het speelveld aangevuld met nieuwe blokken. Al met al een lekker verslavend principe.

Kleurrijk
Sigma is een erg kleurrijk spel met de gebruikelijke graphics die je van een iPhone puzzel-game mag verwachten. Ook de muziek is naar verwachting: futuristische ambient tonen begeleiden je puzzelkunsten. De besturing spreekt voor zich, maar het is wel te merken dat Sigma aan de zware kant is. Zo game ik nog op een iPhone 3G, en met name als het spel net begonnen is of wanneer je iPhone al een lange tijd heeft aangestaan, wil het draaien van de cilinders nog wel eens haperen, wat uiteraard een negatief effect heeft op je score aangezien een combinatie maar een paar tellen blijft staan voordat hij wordt weggehaald en punten oplevert. Als je de iPhone (3G) eerst helemaal uitzet en dan opnieuw opstart, loopt de game net iets soepeler.

Binnen de tijd
Sigma kan op diverse manier gespeeld worden: Sectors, Time Attack, en Multiplayer. Deze laatste is alleen via Bluetooth of Wifi te spelen, dus je moet wel iemand in de buurt hebben die ook een iPhone heeft met Sigma er op, anders schiet het niet op. In de Multiplayer is het in ieder geval de bedoeling om meer punten dan je tegenstander te scoren binnen een bepaalde tijd. De Time Attack modus is precies hetzelfde, maar dan dat je alleen speelt: zoveel mogelijk punten in een beperkte tijd. De Sectors modus kun je zien als de single player campaign. Je hebt drie niveaus: Easy, Normal en Hard waarin je diverse sectoren moet doorworstelen. Elke sector bestaat uit vijf levels en je hebt per level maar beperkt de tijd om voldoende blokken te ruimen. Hoe hoger de moeilijkheidsgraad, hoe korter die tijd is en hoe meer je tactisch te werk moet gaan en grote combo’s moet maken om succesvol een level te voltooien. De moeilijkheidsgraad is zeker uitdagend maar niet onmogelijk.

Niet bellen!
Hoewel Sigma een leuke game is en qua besturing uitermate geschikt is voor de iPhone, hebben de makers toch niet helemaal stilgestaan bij het feit dat de iPhone ook een telefoon is. Als je aan het gamen bent en iemand belt je op, dan is het afgelopen met je spelletje. Of je nu opneemt of niet. Dat is behoorlijk balen als je net in het laatste level van een sector zit! Dan mag je weer helemaal overnieuw beginnen! Ook het beantwoorden van een sms is funest, hoewel een sms ontvangen gelukkig niet fataal is voor je game. Stoppen met de game betekent dus ook opgeven. Als je het spel weer opnieuw start moet je weer bij je laatst gespeelde sector beginnen. Het is te hopen dat de ontwikkelaars dit euvel snel oplossen met een update.

Andere features
Er zijn nog twee leuke features die het vermelden waard zijn in Sigma. Zo is het mogelijk de game te spelen met je eigen muziek die je in je iPod programma hebt staan. Dus als je niet houdt van die typische puzzel-game deuntjes, dan kun je ook tijdens het puzzelen luisteren naar Frans Bauer of harde trashmetal om maar een paar voorbeelden te noemen. Een andere feature is de compatibiliteit met het Plus+ netwerk. Plus+ is een online dienst speciaal voor iPhone gebruikers waarmee je achievements kan scoren en online je scoren kan rondbazuinen op een ‘social media’-achtige (lees Facebook of Twitter) wijze. Ikzelf word daar niet echt warm van, maar je ziet het steeds meer in games dus er zal wel een markt voor zijn.

NEGS Oordeel
Sigma is een typische puzzel-game met gekleurde blokken die weer net even iets anders doet. Hiervan hou je of niet. Ik heb mij er in ieder geval prima mee vermaakt. Voor puzzelliefhebbers met een iPhone of iPod Touch is het zeker een aanrader. Het is alleen jammer dat je spel maar beperkt opgeslagen wordt en dat de game niet bestand is tegen bellen. Op het moment van schrijven is de game in de iTunes store te koop voor slechts 79 cent en dat is echt een schijntje.

Website: bigstackstudios.com

Prijs: € 0,79 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.1)

Babylonian Twins

Patrick Rijnders — Sat, 29 May 2010 22:01:03 +0000

Babylonian Twins is een platformgame die oorspronkelijk op de Commodore Amiga uit had moeten komen. Door omstandigheden is dat nooit officieel gebeurd maar nu op de iPhone, iPad en iPod Touch gaat het dan toch gebeuren. En daar mag de game-gemeenschap heel dankbaar voor zijn, want Babylonian Twins is een perfect voorbeeld van een intelligente, goed ontworpen platform-game, die laat zien dat er met het genre meer mogelijk is dan alleen rennen en springen.

Problemen
Als je wel eens een interview met een game-ontwikkelaar hebt gelezen, dan ken je het vast wel: mijmeringen over hoe moeilijk het wel niet was om een bepaalde game van de grond te krijgen, tegenslagen die het ontwikkelingsproces bemoeilijkten en de worsteling die vooraf is gegaan aan het moment dat het spel eindelijk in de winkels is komen te liggen. Toch denk ik dat er een stuk minder geklaagd gaat worden als designers lezen over de veel grotere problemen die de makers van Babylonian Twins tegenkwamen bij het maken van hun spel. De game werd oorspronkelijk geprogrammeerd door een groep Amiga-fans uit Irak en deze was ook praktisch klaar, maar werd in de ijskast gezet toen in het land oorlog uitbrak. De programmeurs hadden wel even iets anders aan hun hoofd dan hun leuke Amiga-spelletje, en uiteindelijk ontvluchtten ze allemaal hun land, elk naar een andere uithoek van de wereld.

Nieuw leven ingeblazen
De mannen zijn wel altijd met elkaar in contact gebleven en zo ontstond het idee om het spel nieuw leven in te blazen, via een versie van de game voor de iPhone. Zonder elkaar in het echt te zien werkten ze aan een opgepoetste versie van hun spel, en die is nu dan verkrijgbaar in de AppStore voor zowel de iPhone als de nieuwe iPad. Babylonian Twins blijkt daar een puzzel-platformer te zijn in de stijl van de klassieker The Lost Vikings, waarbij je dan in plaats van drie slechts twee personages bestuurd.

Stront aan de knikker
In Babylonian Twins krijg je te maken met een koninkrijk waar stront aan de knikker is. De twee prinsen van het rijk, Nasir en Blasir hebben te maken met een boze tovenaar die de macht probeert te grijpen in hun land en komen in actie. Maar helaas worden ze, voor ze echt wat kunnen doen, door de boze tovenaar zonder pardon in het gevang gegooid. En daar begint het spel: zorg ervoor dat de twee broers uit de gevangenis weten te ontsnappen, de tovenaar op het spoor komen, en hem verslaan.

Stenen broer
Je bestuurt daarbij beide personages, waarbij Nasir en Blasir zo hun eigen speciale eigenschappen hebben. Doordat je afwisselend Nasir of Blasir bestuurt kun je de vele puzzels in dit spel oplossen zoals dit ook in The Lost Vikings het geval was. Belangrijk om te weten is dat de broer die je niet bestuurt in een standbeeld verandert, wat in sommige situaties erg handig uit kan komen. Zo kun je de versteende broer gebruiken om ergens bovenop te springen en hoger gelegen items te pakken te krijgen, maar je kunt hem ook stil laten staan op drukgevoelige plekken, waardoor dan weer nieuwe openingen ontsloten worden. Het is geen baanbrekende gameplay, maar je moet hierbij wel in gedachten houden dat het spel oorspronkelijk in 1993 uit had moeten komen. De oorlog, alsmede het failliet gaan van Commodore, gooiden roet in het eten en daarom is het zo fijn dat het spel nu alsnog zijn release heeft gekregen. Vooral ook, omdat dit gewoon een heel erg leuk spelletje is.

NEGS Oordeel
Babylonian Twins zit goed in elkaar, is lastig maar nooit te moeilijk en ziet er erg goed uit. Fans van platformgames hebben weinig te klagen op de iPhone, maar we durven toch wel te stellen dat deze game in de top drie van dit genre mag staan. Het enige waar dit spel nog beter mee zou zijn geweest, is als de originele Amiga-versie als unlockable te vinden zou zijn. Maar die heb ik tot nu toe helaas nog niet gevonden.

Website: babyloniantwins.com

Prijs: € 2,39 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S), iPod Touch en iPad

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.1)

Linking Park: 8Bit Rebellion

Gerard Sombroek — Fri, 14 May 2010 11:02:54 +0000

Linkin Park, een metalbandje die je of helemaal te gek vindt, of sneu en kinderachtig. De term kinder-metal valt dan ook regelmatig bij mensen die deze band niet zo hoog hebben zitten. Zelf val ik in de eerste categorie ondanks mijn 30 plus jaren die ik al op deze aardbol rondloop. De muzikanten van Linkin Park lijken zelf ook volwassen gamers te zijn, want er is een game uitgekomen die draait om de band met als titel: 8Bit Rebellion. Zal deze veelbelovende titel een 8-bit meesterwerkje zijn in de tijd van HD of is het toch een commerciële uitmelktitel?

Die goeie ouwe tijd
Het verhaal van Linkin Park: 8Bit Rebellion draait om het verzet tegen de schurkachtige corporatie Pixelcorp die de 8-bit wereld van Linkin Park omzetten naar HD en in dit proces iedereen hersenspoelen om de bevelen van Pixelcorp op te volgen. De helden van Linkin Park pikken dit natuurlijk niet en maken een nieuwe track waarmee ze Pixelcorp uit kunnen schakelen. Maar helaas gaat er wat mis en elk lid raakt zijn deel van de track kwijt waardoor alles verloren lijkt.

HD heldje
Maar daar is dan een nieuwe held in het verzet die samen met de leden van Linkin Park de wereld gaat redden. Deze held wordt natuurlijk door jou gespeeld en het ironische is dat je zelf eigenlijk geen 8-bit figuurtje bent, maar een mooi vormgegeven HD figuurtje. Waarom dit is, wordt niet echt uitgelegd maar het ziet er in ieder geval beter uit dan al die 8-bit poppetjes. Als nieuwe verzetsrekruut ga je er op uit om de leiders van het verzet – de bandleden van Linkin Park – te helpen hun verloren tracks te vinden.

Matig spelletje
Hoewel het idee leuk en origineel is, is 8Bit Rebellion zelfs voor 8-bit standaarden maar een matig spelletje. Je hebt een zevental levels waarin je diverse ‘haal dit op’ of ‘verzamel zoveel dingen’ opdrachten moet uitvoeren die je opgedragen krijgt van het verzet. Tijdens deze opdrachten word je belaagd door agenten van Pixelcorp die je met een druk op het scherm van je af kan houden. De gameplay is bijzonder simplistisch en de game is dan ook niet echt moeilijk. Alleen een tussenbaas gevecht met een grote robot is erg lastig omdat de ‘veeg-besturing’ waarmee je aanvallen moet afweren niet heel goed geïmplementeerd is.

8-bit hits
Wel tof is de muziek in de game. De bekendste tracks van Linkin Park zijn namelijk omgezet naar 8-bit deuntjes zoals we die kennen uit het NES tijdperk, en dat is bijzonder goed gelukt. De deuntjes zijn goed herkenbaar en, als je een fan van Linkin Park bent, leuk om naar te luisteren. Elk 8-bit muziekje is ook voorzien van het volwaardige origineel zodat je ook de echte Linkin Park muziek kan luisteren tijdens het spelen. Het is ook mogelijk andere liedjes van je iPod lijst af te spelen in de game. Het uiteindelijke doel in de game is Linkin Park’s volledig nieuwe track bij elkaar te verzamelen zodat je ook deze kan beluisteren. Deze nieuwe track heet Blackbirds en is nog niet los te koop in de iTunes Store. Een leuk extraatje voor de Linkin Park Fans dus.

Social media bla
Linkin Park: 8Bit Rebellion is volledig geïntegreerd met ‘social networking’ en je kan er dus voor kiezen de game ‘online’ te spelen. Dit betekent niet dat je met anderen tegelijk kan spelen, maar je kan wel via Facebook laten weten hoever je bent in de game en je kunt andere spelers die ook online zijn contacteren en berichten sturen. Ook zijn er borden in de game te vinden waar je boodschappen achter kunt laten. Facebook verslaafden zullen dit vast een hele leuke toevoeging vinden, maar mij persoonlijk kan deze gehypte sociale onzin eigenlijk weinig schelen.

Lange laadtijden en onzin aankopen
Een groot nadeel van Linkin Park: 8Bit Rebellion zijn de laadtijden. Nu heeft dit wellicht te maken met het feit dat ik de game heb gespeeld op een ‘ouderwetse’ 3G iPhone, maar ik heb bijzonder veel geduld moeten opbrengen tijdens het laden van de levels. Verder kun je ook allerlei aankopen doen in de game met het geld dat je verdient door vijanden te verslaan. Deze aankopen gaan helaas niet verder dan het aanpassen van je poppetje en het versieren van je huis. Nieuwe wapens of upgrades en power-ups zul je niet vinden. Nieuwe wapens vind je overigens wel in de game zelf.

NEGS Oordeel
Linking Park: 8Bit Rebellion is leuk voor de fans van Linkin Park, maar ook alleen voor hen. De game zelf stelt bar weinig voor en ook de gamers onder de Linkin Park fans moeten er rekening mee houden dat je deze game vooral koopt voor de leuke extraatjes die het jou als fan biedt. Meer dan een magere Average krijgt 8Bit Rebbellion dan ook niet van me, ondanks dat ik zelf een Linkin Park fan ben.

Website: iTunes Store

Prijs: € 3,99 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S), iPod Touch, iPad

Gespeeld op: iPhone

Raging Thunder 2

Patrick Rijnders — Thu, 08 Apr 2010 21:02:11 +0000

Je zou bijna zeggen dat het race-genre op de iPhone al aardig vertegenwoordigd is. Spellen als Real Racing, GT Racing en Need For Speed Shift laten zien dat er ook een behoorlijk hoog kwaliteitsniveau wordt gehaald, terwijl spellen als Shrek Kart Racing en Cocoto Racing het kart racing genre met verve vertegenwoordigen. Maar een echt goede, onvervalste arcade racer met Burnout-stijl gameplay was er nog niet. Gelukkig komt daar met Raging Thunder 2 verandering in.

Verbetering
De eerste Raging Thunder was een van de eerste racegames op de iPhone. Het was een spel dat herinneringen terugbracht aan klassieke 16 bit racespellen als Screamer en Fatal Racing, maar dat niet goed genoeg was om langer dan vijf minuten in de bus naar huis te spelen. De opvolger is hele andere koek. Niet alleen ziet het spel er strak uit, het is ook nog eens behoorlijk uitgebreid. Met een groot aantal kampioenschappen, waarin je twaalf circuits en een paar flinke handen vol wagens onder de knie moet zien te krijgen, is dit sowieso een spel waar je wel even zoet mee bent. Waar nog eens bij komt dat Raging Thunder 2 een hele prettige online modus heeft, waarbij je razendsnel met vrienden of onbekenden aan het racen kunt zijn. Als er tenminste genoeg mensen online aan het spelen zijn.

Scheuren maar!
Raging Thunder 2 is eigenlijk het spel dat Asphalt 4 had moeten zijn. Maar waar iPhone gamegigant Gameloft met het vierde deel in hun populaire serie flink wat steken liet vallen, daar is dit spel een stuk gepolijster als het op gameplay aankomt. De wagens sturen goed, maken geen gekke sprongen en het spel vereist ook enige skills. Waar je bij de meeste racegames in no time alle circuits hebt kunnen openen, moet je bij Raging Thunder 2 flink oefenen voordat je meer van de goed ontworpen circuits kunt gaan bezoeken. Dit openen van circuits doe je in de career modus, waar je verschillende kampioenschappen uit moet spelen. Nou ja, vernieuwend is het allemaal niet, maar racespellen zijn eigenlijk bij uitstek een genre waar vernieuwing helemaal geen factor is, en waar het er juist om gaat dat het spel goed in elkaar zit. Raging Thunder 2 speelt dan ook lekker soepel. De tilt-besturing is strak afgesteld, de circuits zitten goed in elkaar (alhoewel ze hier en daar wel iets langer hadden mogen zijn) en de AI van de tegenstanders is een stuk snuggerder dan van veel andere racegames, alhoewel je gelukkig nooit het idee hebt dat je door de virtuele tegenstanders genaaid wordt.

Remmen is voor watjes
De vergelijking met Burnout komt om de hoek kijken op het gebied van de snelheid die er in dit spel gehaald wordt, en in het feit dat het echt een arcade racer pur sang is. Geen gedoe met auto’s tot in de puntjes finetunen – alhoewel je je wagenpark wel een beetje kunt pimpen -, gewoon op start drukken en het gas en de boost-knop niet meer loslaten. Ja, je kunt wel remmen in dit spel, maar dat is eigenlijk hetzelfde als de deelname van een land als Luxemburg aan het WK-voetbal. Leuk dat het er is, maar veel nut heeft het niet.

Online
Het is opmerkelijk hoe snel het spel laadt. Je bent na het indrukken van de button van deze game werkelijk in no-time aan het racen. Overbodige intro’s en ellenlange keuzemenu’s zijn achterwege gelaten. En zo gaat het ook bij het online racen. Als het een beetje druk is op de servers van Polarbit, kun je binnen een seconde of tien tegen levende tegenstanders scheuren. Ik heb wel een beetje ‘lag’ meegemaakt, maar dat was meer uitzondering dan regel. Wat wel jammer is, is dat er nog wel eens enige oneerlijke concurrentie is in dit spel. Gamers die de game hebben uitgespeeld kunnen namelijk ongestraft de snelste wagens selecteren en hun minder ervaren mederacers met slechtere wagens razendsnel op onoverbrugbare achterstand zetten. Daar hadden ze misschien toch beter een speciale optie voor aan het spel kunnen toevoegen.

NEGS Oordeel
Op zich heb ik dus nog wel wat aan te merken op Raging Thunder 2 maar aan de andere kant kun je je afvragen waar ik over zeur. Immers voor die paar euro die je voor Raging Thunder 2 neer moet tellen, heb je een bijzonder gepolijst, snel racespel op je iPhone. Raging Thunder 2 is gewoon een hele goede game, en we kunnen niet wachten op de volgende racegame van Polarbit, het zeer veelbelovend uitziende Deliveracing.

Website: www.polarbit.com

Prijs: € 3,99 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.0)

Dungeon Hunter

Gerard Sombroek — Wed, 03 Feb 2010 00:23:21 +0000

Denk je weleens als je in de bus of trein zit weemoedig terug aan de tijden van Diablo? En ben je toevallig in het bezit van een iPhone? Dan heb ik goed nieuws voor je. De tijden van Diablo kun je namelijk weer laten herleven op je iPhone dankzij de game Dungeon Hunter. Een Diablo-kloon van de bovenste plank met 3D graphics. Neem je zwaard ter hand en bevrijd het land Gothicus van de duisternis!

Niets vernieuwends
Dungeon Hunter is, zoals de naam al doet vermoeden, niet een game die uitblinkt in originaliteit. Je zult op geen enkele wijze vernieuwing tegenkomen in deze traditionele standaard hack ’n slash rpg. Wel leuk is dat de game laat zien waartoe de iPhone in staat is als handheld gameconsole want de graphics zijn volledig in 3D en het ziet er allemaal schitterend uit. Dungeon Hunter probeert ook meer de ‘dungeon crawling’ ervaring naar de iPhone te halen in plaats van dat het probeert het genre te vernieuwen. En eerlijk is eerlijk. Daar slaagt Dungeon Hunter glorieus in.

Boze ex
Je speelt de prins die zijn land in het verderf heeft gestort door zijn overleden geliefde weer tot leven te wekken via duistere rituelen. Dit proces ging natuurlijk niet helemaal goed en je geliefde was niet helemaal zichzelf meer. Een vergissing die de prins met de dood moest bekopen. Maar zo makkelijk komt hij er natuurlijk niet vanaf. Hij wordt weer tot leven gewekt om de door hem veroorzaakte ellende weer recht te zetten en het land te verlossen van zijn duistere ex. Dit redelijk originele verhaal wordt verteld in een schitterend openingsfilmpje wanneer je een nieuwe game start.

I’m looking for a Fighter, a Rogue or a Mage!
Helemaal trouw volgens de beste Diablo-traditie kun je kiezen uit drie klassen: een strijder, een dief en een magiër. Aangezien hack ‘n slash games naar mijn mening altijd het beste spelen met een strijder, heb ik natuurlijk hiervoor gekozen. De drie klassen hebben ieder hun eigen stereotypische specialiteiten die eigenlijk geen verdere uitleg behoeven. Maar voor degenen die nu echt geen idee hebben waar ik het over heb volgt hier een megakorte uitleg: strijder doet hak, dief is snel, en magiër doet boem op afstand.

Virtueel besturen
Ontwikkelaar Gameloft maakt in zijn iPhone games vaak gebruik van virtuele joysticks, en ook bij Dungeon Hunter is dit het geval. Links staat de stick en rechts onderin heb je een aantal aanvalsopties tot je beschikking. Denk hierbij aan de standaard aanval, een speciale aanval – waarin je ook nog kan scrollen – en een magische aanval van je ‘fairy’ waarover later meer. In plaats van de virtuele joystick, kun je ook kiezen voor de typische ‘aantikbesturing’. Hoewel point and click in Diablo erg goed werkte, ben je in Dungeon Hunter beter af met de virtuele joystick. De besturing hiervan verloopt vlekkeloos en soepel. Ook fijn is dat de prins op zijn doel blijft hakken zonder dat jij als een bezetene op het scherm moet blijven tikken. De prins voert wat dat betreft je opdrachten goed en efficiënt uit.

Creatief met elfjes
Zoals gezegd heb je diverse aanvallen tot je beschikking. Deze aanvallen kun je verbeteren of vernieuwen wanneer je in level stijgt via de welbekende ‘skilltree’. Een speciale krachtige aanval die je niet zomaar op kan waarderen is de kracht van je elfje. In Dungeon Hunter wordt onze prins namelijk bijgestaan door wel vijf elfjes die hij gaandeweg zijn queeste ontmoet. Deze elfjes geven bonussen op bepaalde eigenschappen en hebben ieder een eigen speciale aanval die gekoppeld zijn aan de verschillende natuurelementen. Deze aanvallen zijn erg handig voor als je veel monsters om je heen hebt staan, maar ze kosten natuurlijk ook veel magische kracht.

Zeer herkenbaar maar o zo mooi
De interface van Dungeon Hunter is voor ervaren RPG-ers heel vertrouwd. Je hebt de rode balk die je leven weergeeft, de blauwe die je magische energie (ook wel mana genoemd) weergeeft, en er is een groen klein balkje die aangeeft hoeveel xp je nog moet verdienen voordat je weer een level stijgt. Daarnaast heb je toegang tot healingpotions die onze held snel genezen wanneer hij in het nauw zit. Grafisch is de game schitterend. Iedere keer doet Gameloft mij weer verbazen met wat zij voor elkaar krijgen op de iPhone. Ook de muziek is sfeervol en goed gekozen. Je waant je zo weer in Diablo! Het enige echte nadeel is de ladingstijd. Deze is aan de lange kant. En halverwege een dungeon stoppen met spelen betekent dat je de volgende keer de dungeon opnieuw moet doen. Ook wordt de game steeds gemakkelijker naarmate je hoger in level stijgt. De game kent geen moeilijkheidsgraad instelling.

NEGS Oordeel
Dungeon Hunter biedt helemaal niks nieuws in het Hack ‘n Slash RPG genre. Maar het is wel een dungeon-crawler die staat als een huis en waar je als actie-rpg fan vele uren van kan genieten. Het is mooi om te zien dat de iPhone zulke onderhoudende en ook schitterend vormgegeven games kan afspelen. Wat dat betreft heeft Gameloft weer eens bewezen de koning te zijn van de iPhone games. Ben je actie-rpg liefhebber en heb je een iPhone? Tel dan die luttele vier euro neer voor Dungeon Hunter. Je krijgt er geen spijt van.

Website: www.gameloft.com

Prijs: € 3,99 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.0)

Defender Chronicles – Legend of the Desert King

Gerard Sombroek — Wed, 02 Dec 2009 20:54:14 +0000

De iPhone is een ideaal apparaatje om onderweg lekker op te gamen. De graphics zijn minstens net zo goed als die van een Nintendo DS, het aanbod van spellen is gigantisch en de prijzen voor de games zijn uiterst vriendelijk. Zo scoor je voor nog geen vier euro de verslavende game Defender Chronicles: een mix van een RPG en een ‘Tower Defense’ spelletje. De combinatie doet een beetje denken aan de verslavende puzzel-RPG Puzzle Quest, en zo strijd ik met een leger onder mijn hoede onderweg naar werk voor de vrijheid van het land Athelia.

Tower Defense
Voor hen die niet bekend zijn met Tower Defense spelletjes volgt hier een beknopte uitleg. Men neme een doel dat de vijand – in de vorm van vele poppetjes – niet mag bereiken. We nemen een route die de vijand aflegt om dit doel te bereiken. En we nemen voor ons als speler diverse verdedigingsmiddelen – in de oorspronkelijke Tower Defense game wachttorentjes – die we op de route plaatsen. Deze moeten alle vijanden vernietigen voordat ze bij het einddoel zijn. Komen er teveel tegenstanders bij hun einddoel, dan heb je de slag verloren.

Geen torens maar manschappen
Defender Chronicles kent in de kern dezelfde verslavende gameplay als Tower Defense. Alleen heb je in deze game geen torens maar wachtposten met manschappen tot je beschikking. Je verdedigt de stadspoort van hordes vijanden in de vorm van allerlei fantasy creaturen. Denk aan Orcs, Draken, Halflingen, Goblins en ander gespuis. Tevens ben je zelf ook aanwezig bij de strijd in de vorm van ‘The General’. Een held die sterker is dan de gemiddelde soldaat en die ook te levelen is net als in RPG’s. Later in het spel kun je ook voor een andere aanvoerder kiezen dan The General.

Zoomen en scrollen
Elk level begint met een leeg 2-dimensionaal veld dat je ziet vanaf een zij-aanzicht. De levels zijn groot en je zult dan ook vaak op de uitgezoomde stand spelen. En zelfs dan nog zul je heen en weer moeten scrollen – door over het scherm te vegen – om het overzicht over het slagveld te houden. Inzoomen gebruik je vooral wanneer je op een bepaalde locatie huisjes met soldaten wil bouwen. Het level is namelijk bezaaid met bordjes waar je huisjes met manschappen kunt bouwen, ‘Guilds’ genaamd. Je begint aan het begin van het spel met boogschutters en strijders. Naarmate je verder komt, komen daar halflingen en magiërs bij. Alle manschappen zijn per neergezet Guild te upgraden in level.

De verschillende manschappen
Het bouwen en upgraden doe je met behulp van geld wat je verdient door monsters te vernietigen. Boogschutters zijn de meest gebruikte manschappen omdat zij veel schade kunnen toebrengen met hun pijlsalvo’s. Strijders zijn handig om vijanden aan te pakken die bijna niet gedeerd worden door pijlen, en om tegenstanders op te houden zodat ze nog meer beschoten kunnen worden door andere manschappen. Magiërs doen de meeste schade met hun magie, maar deze aanvallen moeten lang herladen. Halflingen zijn een lichtere variant van de strijders maar hebben met een hoog genoeg level de mogelijkheid om hun vijanden te vergiftigen waardoor ze langzaam sterven. Het tactisch plaatsen van de verschillende manschappem maakt het verschil tussen winnen en verliezen.

Upgraden van de Generaal
Met elke slag die je levert, of je nu wint of verliest, verdien je xp waarmee de Generaal levels stijgt. Met het stijgen van levels verdient hij skillpoints die je kan gebruiken om sterker te worden met je leger. Zo kun je meer geld verdienen per verslagen monster, de aanvallen en verdediging van de Generaal opwaarderen, of een bepaald type soldaat efficiënter maken. Verliezen kent geen penalty, behalve dan dat je het level overnieuw moet doen wat niet echt een ramp is.

Hoe moeilijk wil je het hebben?
Alle levels in Defender Chronicles kun je zo vaak spelen als je wilt en levert iedere keer xp en ‘empire tokens’ op waarmee je uitrusting, schatten en extra’s mee kan aanschaffen. Heel veel tokens krijg je niet als je speelt op gemakkelijkere niveaus, dus met name in het begin zul je selectief moeten zijn in de keuzes die je maakt. Per potje kun je vooraf bepalen hoe moeilijk je het spel wilt hebben. Novice is voor iedereen haalbaar, Casual geeft al wat meer uitdaging en voor alle hogere moeilijkheidsgraden moet je echt de juiste tactische keuzes maken en zul je vaak verliezen. Natuurlijk wordt het steeds gemakkelijker omdat je generaal steeds sterker en beter wordt, maar op zich moet je zelfs de moeilijkere missies zonder hulpmiddelen kunnen halen door goed gebruik te maken van je manschappen.

Nu al voorbij?
Defender Chronicles is erg verslavend en de tijd achter mijn iPhone vliegt voorbij als ik de game speel. Maar net zo snel als dat ik verslaafd was, zo snel waren ook de levels op. Het spel kent maar 7 levels en één met Tokens los te kopen missie. Als je het laatste level voltooid hebt, leggen de makers uit in een tekstje dat het spel dankzij zijn succes in episodes wordt uitgegeven en dat je nu de eerste episode er op hebt zitten. Hoewel ik mij met deze eerste episode prima kan vermaken dankzij de verslavende gameplay en de plenty aan extra’s die te koop zijn, kan ik het niet helpen mij bekocht te voelen. Dit hadden ze van mij ook wel aan het begin mogen zeggen!

NEGS Oordeel
Defender Chronicles – Legend of the Desert King is kort maar krachtig. Je bent snel door alle levels heen, maar je pakt het spel snel weer op om nog een leveltje op een hogere moeilijkheidsgraad te proberen en zo meer tokens en xp te verdienen waarmee je weer extra’s kunt kopen en zo de levels weer een graadje moeilijker kan proberen.

Website: www.defenderchronicles.com

Prijs: € 3,99 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.0)

Chuck Norris – Bring on the Pain

Gerard Sombroek — Tue, 24 Nov 2009 22:30:38 +0000

Chuck Norris is bekend van vele actiefilms, tv-series en natuurlijk zijn kunsten als karateka. Hoewel bekend van film en tv is Chuck Norris op internet een ware legende. Zoek voor de grap maar eens op ‘Chuck Norris facts’ in Google en je zult snappen wat ik bedoel. Zo ademt Chuck Norris niet, maar gijzelt hij lucht. En als hij zich opdrukt, drukt hij zichzelf niet omhoog maar de wereld naar beneden. Gebaseerd op deze legendes heeft Gameloft een game uitgebracht waarin we onze geliefde held kunnen spelen en de wereld kunnen redden.

Meppen en schieten
Chuck Norris – Bring on the Pain is een combinatie van een sidescrolling shooter en een beat’m up. Zo neemt Chuck zich voor om Amerikaanse krijgsgevangen te redden in de Jungles van Vietnam en in deze levels is Chuck gewapend met een machinegeweer. Maar halverwege het spel keert Chuck huiswaarts, waar hij er achterkomt dat de communisten Amerika veroverd hebben en is het aan hem de nobele taak om de Reds te verdrijven en zijn land te bevrijden. Deze gedeeltes zijn beat’m ups wat meer overeenkomt met de stijl van Chuck Norris.

Lullige sprongetjes
Chuck laat zich besturen via een virtuele joystick en een ‘punch’-knop. Hoewel deze besturing bij diverse iPhone-games prima werkt, is de besturing hier te nauw geïmplementeerd waardoor je gemakkelijk met je vinger naast de stick zit, resulterend in een werkeloze Chuck Norris. Naast voortbewegen en aanvallen kan Chuck ook nog springen en een ‘rage-attack’ uitvoeren waarmee hij meerdere vijanden kan verslaan. Het springen is zo goed als zinloos en gebruik je zelden. Dit komt voornamelijk omdat de sprongetjes van Chuck bijzonder lullig zijn en omdat je de sprong over het algemeen niet nodig hebt. De ‘rage-attack’ is nog wel handig in de jungle omdat Chuck daar een geweer tot zijn beschikking heeft, maar in de beat ‘m up levels is de special move niet echt nuttig. Chuck maakt een soort van horizontale aanval waarmee alleen vijanden op een rechte lijn aangevallen worden. Aangezien je vijanden zelden allemaal op een rechte lijn staat kun je in het beste geval maar drie vijanden verslaan met deze rage-attack. Als we de besturing moeten beoordelen, dan valt deze in de categorie ‘brak’.

Waar is de roundhouse kick?
Chuck Norris staat ook bekend om zijn vernietigende roundhouse kicks, mede dankzij de belachelijke – en komische – Chuck Norris facts. Echter vind je deze schoppen maar magertjes terug in de game. Het is een onderdeel van één van je aanvallen in de beat ‘m up levels als je op de aanvalsknop aan het rammen bent, maar meer ook niet. Totdat je eens besluit niet direct verder te gaan met je game en dan in de Dojo je verzamelde geld uit te geven. Dan kun je opeens allemaal nieuwe special moves kopen waaronder de Roundhouse kick. Het is alleen jammer dat ik hier pas achter kwam nadat ik de game al had uitgespeeld.

Wiebelen met je iPhone
Om de gameplay enige variatie te geven zijn er ook spelonderdelen waarin je de iPhone moet bewegen om Chuck te besturen. Bijvoorbeeld wanneer Chuck in een auto rijdt, of als hij door een storm moet lopen. Dit is op zich goed geïmplementeerd, maar de besturing was net zo gemakkelijk geweest met de virtuele joystick. Verder kent de game nog andere bonuslevels – die je overigens wel succesvol moet voltooien anders is het ‘game over’ – waarin je moet schieten door vijanden aan te tikken op het scherm of waar je een work-out moet doen door over het scherm te wrijven als een gek.

Klein
Chuck Norris – Bring on the Pain is niet heel erg groot en met een paar uurtjes spelen kom je er gemakkelijk doorheen. De game is ook niet echt moeilijk wat op zich wel past bij het karakter Chuck Norris natuurlijk. Een Chuck Norris game waarin Chuck Norris continue aan gort gehakt wordt, zou niet leuk zijn. Desalniettemin is de game vermakelijk zolang het duurt. Een leuke extra overigens is dat je een portretfoto van iemand kan gebruiken als hoofd van je tegenstanders. Zo kun je zonder gezeur met Chuck Norris je baas aan gort meppen, je ex of je beste vriend. Wat jij wilt.

NEGS Oordeel
Echt heel bijzonder is Chuck Norris – Bring on the Pain niet, maar voor € 1,59 hoef je dat natuurlijk ook niet echt te verwachten. Voor Chuck Norris fans en grappenmakers is de game een leuke versnapering die je niet al te serieus moet nemen. Maar ik persoonlijk vind dat men veel meer had kunnen doen met al die ‘speciale krachten’ van Chuck Norris en dat is toch een gemiste kans. En om deze review in stijl af te sluiten geef ik jullie een nieuw Chuck Norris fact: “Chuck Norris kicks ass. His game doesn’t.”

Website: www.gameloft.com
Prijs: €1,59 (iPhone Appstore)
Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone

Blades of Fury

Gerard Sombroek — Fri, 16 Oct 2009 21:14:21 +0000

Je kunt al een behoorlijke tijd gamen op je iPhone, maar toch is men geneigd het gamen hierop niet al te serieus te nemen. Dit heeft ongetwijfeld ook te maken met de kleine bedragen die je voor een gemiddelde game neertelt. Echter na de Soul Calibur-kloon Blades of Fury in actie gezien te hebben, zul je niet meer kunnen ontkennen dat er serieus te gamen valt op de iPhone! Round one… Fight!

Op z’n kop
De game, afkomstig van ontwikkelaar Gameloft, begint met een introfilmpje van prima kwaliteit. Hierin zien we hoe twee strijders elkaar de tent uitvechten. Dit filmpje is leuk om te zien, maar na één keer geloof je het wel en wil je doorskippen. Dan valt op dat het standaard iPhone bedieningspaneel dat gebruikt wordt op z’n kop staat. Hinderlijk is dit niet, maar opvallend natuurlijk wel. Verder is dit eigenlijk de enige bug die ik in Blades of Fury ben tegengekomen.

Kopietje
Blades of Fury is een onvervalste Soul Calibur-kloon en is op bijna alle vlakken schaamteloos gekopiëerd. De karakters zien er allemaal iets anders uit, maar in de basis komen ze sterk overeen met de karakters uit Soul Calibur. Zo hebben we Arthur (Siegfried), Danling (Sueng Mina), Skurd (Astaroth) en Faust (Nightmare) om er maar een paar te noemen. In plaats van te vechten voor een legendarisch zwaard, strijden deze vechtjassen om een legendarisch pantser. Jawel, je moet er maar opkomen (sarcasme).

Schitterend
Toch hoor je mij niet klagen over dit kopieergedrag. Ik vond de iPhone namelijk wel een mooi apparaat, maar ook ik nam het gamen er op niet heel serieus. Een Soul Calibur-achtige game hield ik simpelweg niet voor mogelijk op de iPhone. Maar de heren van Gameloft hebben mijn ongelijk bewezen. Blades of Fury ziet er werkelijk schitterend uit, de animaties zijn vloeiend, de muziek prima, de geluidseffecten geloofwaardig en de bediening is behoorlijk soepel. Je kunt zelfs kiezen uit diverse soorten besturing. Je kunt werken met iconen die je als knoppen bedient op het touch-screen, of je kunt er voor kiezen te knokken met bewegingen over het scherm. Dit is in het begin wat onwennig, maar het wrijven over je iPhone scherm werkt toch wel prettig, hoewel de iPhone wel iets meer moeite heeft deze bewegingen goed te interpreteren in tegenstelling tot de iconen-methode. Wat voortbewegen betreft kun je kiezen uit een d-pad icoon of een virtuele joystick waarvan de werking vergelijkbaar is met een analoge stick op een gamepad. Deze manier van voortbewegen werkt uitstekend. Een leuke extra overigens, die Soul Calibur niet heeft, is de zogenaamde ‘magic attack’. Deze heb je in drie kracht-niveaus en doen flink wat schade als je hem goed uitvoert. Dit is op zich niet moeilijk. Een paar tapjes op het scherm of het juiste icoon lang genoeg ingedrukt houden zorgt voor het gewenste effect. Om deze aanval uit te kunnen voeren moet je magie-meter goed genoeg gevuld zijn en dat doe je door te slaan en geslagen te worden, waarbij geslagen worden meer magie oplevert. Dit komt dus ten goede van de spelbalans.

De gebruikelijke modi
De Single modus kent een Story mode, een Arcade mode, een Survival mode en een Practice mode. De eerste twee modi zijn nagenoeg hetzelfde, behalve dan dat bij de Story mode een leuk verhaaltje wordt verteld en bij de Arcade mode niet. Ook heb je meer keuze in de Arcade mode wat karakters betreft. De main bad guy, die dus ook te spelen is, heeft geen eigen verhaaltje in de Story mode. De Survival mode laat je knokken tegen een oneindig aantal vijanden net zolang totdat je zelf het loodje legt en de Practice mode spreekt voor zich. Ook is de game in multiplayer mode te spelen, maar helaas niet via internet. Alleen via een ad-hoc wifi of bluetooth verbinding kun je elkaar met de iPhone te lijf gaan. Dit is op zich wel jammer, want niet iedereen heeft een iPhone met Blades of Fury er op geïnstalleerd.

Veel te makkelijk
Blades of Fury speelt lekker en ziet er, voor iPhone begrippen echt schitterend uit. Waar de game helaas onderuit gaat is de moeilijkheidsgraad. De vijanden doen namelijk bijzonder weinig en laten zich vrij gemakkelijk alle hoeken van het scherm zien. Af en toe hebben ze een nare bui en weten ze kont te schoppen of slaan ze je per ongeluk uit de ring, maar over het algemeen kun je de tegenstand van de computer gemakkelijk aan. Zelfs de ‘Hard’ difficulty setting kon niet voor een uitdaging zorgen. De Survival mode hadden ze om deze reden dus ook beter de ‘How long till you get bored mode’ kunnen noemen. Toch is dat spetterende knokken op de iPhone wel licht verslavend.

Let op!
Deze game heb ik getest op een iPhone met Firmware 3.0 er op geïnstalleerd. Inmiddels is Firmware 3.1 al een tijdje verkrijgbaar voor de iPhone, maar deze firmware schijnt problemen te geven met Blades of Fury. Gameloft is nog bezig aan een update hiervoor. Heel veel klachten lees ik hier niet over op internet, maar het is wel iets om rekening mee te houden als je de game aanschaft.

NEGS Oordeel
Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Dit gaat helemaal op voor Blades of Fury. In mijn persoonlijke opinie is deze game beter dan Soul Calibur – Broken Destiny op de PSP. En ook nog eens veel goedkoper! Dit juweeltje voor je iPhone heb je namelijk al voor €5,49. Het is jammer dat de AI van de tegenstanders niet bijster hoog is waardoor je niet dagenlang gekluisterd zal zitten aan je iPhone. Daarentegen zal de game ongetwijfeld veel interessanter worden wanneer je tegen een menselijke tegenstander speelt. Dikke duim omhoog voor Blades of Fury!

Website: www.blades-of-fury.com

Prijs: €5,49 (iPhone Appstore)

Verkrijgbaar voor: iPhone 3G(S) en iPod Touch

Gespeeld op: iPhone 3G (Firmware 3.0)