Van LEGO kun je alles stukmaken
Een van mijn jeugdvriendjes vond niets zo leuk als een LEGO-vliegtuig of ruimteschip de lucht in gooien en die vervolgens in stukken te laten klappen op de vloer. De LEGO-computergames lijken wat dat betreft speciaal voor hem gemaakt, want eigenlijk ben je meer LEGO aan het afbreken, dan dat je het aan het bouwen bent.

In LEGO Pirates of the Caribbean speel je door de 4 Pirates-filmverhalen heen – The Curse of the Black Pearl, Dead Man’s Chest, At World’s End en het onlangs in de bioscoop uitgebrachte On Stranger Tides. Marketingtechnisch is uiteraard gekozen voor een verpakking gebaseerd op voornamelijk dit laatste deel, maar in het spel krijgt elk avontuur evenveel aandacht. Je trekt erop uit met Captain Jack Sparrow en kornuiten, waarbij je van het begin af aan mag rondmeppen met je zwaard en alles in je omgeving lekker stuk kunt maken.

LEGO-realiteit
Grafisch ziet LEGO Pirates er geweldig uit. De combinatie van realistische achtergronden en omgevingen, gecombineerd met huisjes, beesten, schepen, planten en meer van LEGO, zorgen voor een unieke sfeer. Bijna alle meubels, kratten, planten en bomen kun je, tot de LEGO-elementen waaruit ze zijn opgebouwd, stukslaan waarna ze met een bevredigend gerinkel tot LEGO-nopjes uiteenspatten.

De nopjes verzamel je en kun je gebruiken als geld, om nieuwe personages mee te ontsluiten en cheats te kopen. Elk level kent daarbij een ‘True Pirate’-uitdaging, wat inhoudt dat je voldoende nopjes moet verzamelen om een meter vol te krijgen. Voor een verstokte verzamelaar als ik de juiste impuls om vanaf het begin los te gaan op alles wat voor mijn zwaard komt.

Voor de echte (lief)hebberds
Naast de True Pirate-uitdaging zijn er ook nog 10 scheepjes in flessen in elk level verborgen en kan Jack Sparrow zijn kompas gebruiken om 8 verborgen voorwerpen te vinden. Die voorwerpen heb je soms ook nodig om een level tot een goed einde te brengen. Al deze uitdagingen leveren je een gouden LEGO-steen op, waarmee je in de ‘hub’ (van waaruit je de avonturen start) voorwerpen kunt bouwen die je weer nieuwe cheats opleveren. De herspeelbaarheidsfactor van het spel wordt hierdoor zeer groot, want je kunt niet meteen elk voorwerp of flesje vinden de eerste keer dat je een level doorspeelt. Er zijn namelijk verschillende personages met verschillende kwaliteiten, die elk nodig zijn om bepaalde obstakels uit de weg te ruimen of puzzels op te lossen.

Nadat je het spel de eerste keer hebt uitgespeeld, zit je op zo’n 50% van het totale spel. Om de andere helft uit te spelen, zul je de verschillende personages vrij moeten spelen. Pas dan kun je in elk level de geheime gebieden betreden, waar nieuwe puzzeltjes en uitdagingen op je liggen te wachten. Heerlijk!

Breng een scheepsmaat mee
Er zijn in het spel 90(!) personages vrij te spelen, dus je begrijpt dat er nogal wat speeltijd in LEGO Pirates gaat zitten. Leuk is dat ondanks dat de LEGO-poppetjes allemaal erg op elkaar lijken, je toch duidelijk verschil ziet in de manier waarop de personages zich gedragen. Zeker LEGO Jack Sparrow is gewoon Johnny Depp in LEGO-vorm.

De vier filmverhalen worden verteld met de gebruikelijke en zeer grappige LEGO-humor, al is het wel handig als je de gelijknamige films eerst gezien hebt. Soms is het namelijk erg onduidelijk wat er nou precies aan de hand is. Maar tijdens het spelen kreeg ik elke keer zin om de Pirates-films zelf te gaan bekijken.

Het hele spel is te spelen met drop-in coöp, waarbij het scherm diagonaal in twee wordt gesplitst wanneer je uit elkaar gaat en weer samengevoegd wordt als je bij elkaar in de buurt komt. Ik vond dit nogal chaotisch, maar mijn vriendin vond het lekker spelen. Wat mij betreft bleven we bij elkaar in de buurt om de leuke coöp-puzzels te lijf te gaan.

Bugs of the Caribbean
Deze puzzels en uitdagingen in het spel zijn zeer afwisselend, waardoor ik me nooit ging vervelen. Dan weer ben je op schattenjacht op een eilandje, dan zit je middenin een kanonnengevecht op zee. De ene keer vecht je tegen zeemonsters, een level later word je achterna gezeten door kannibalen, terwijl je opgesloten bent in een ronde kooi van beenderen. De verrassingen volgen elkaar in rap tempo op. De verzamelaar in mij wil daarbij ook nog eens alles hebben wat het spel biedt, wat dus voor een zeer complete spelervaring zorgt.

Ik liep echter wel tegen twee erg storende bugs aan, allebei in het laatste deel On Stranger Tides. Zo raakte een tegenstander in een loop, als ik eerst haar handlangers uitschakel en dan pas achter haar aanga en liep de Playstation 3 zelfs 2 keer vast in het eindgevecht tegen Blackbeard! Hopelijk lost Traveller’s Tale dit nog met een patch op, want dit kan eigenlijk niet. Toch een ‘black spot’ op de totale beleving, zeker op het einde.

NEGS Oordeel
Maar op de twee bugs die ik tegenkwam na, is LEGO Pirates of the Caribbean een zeer compleet spel. Vier afzonderlijke leuke avonturen – prachtig vormgegeven, een piratenbootlading aan verzamelbare personages en puzzelvoorwerpen en tot slot een herspeelbaarheidsfactor van jewelste.

Dit is de LEGO-computerspellen licentie op zijn top. Goed, de LEGO-spellen zijn niet voor iedereen weggelegd, maar ben je een liefhebber van zowel LEGO op de computer als Pirates of the Caribbean, dan is dit deel gewoon Gold. Piratengoud!

Website: www.lego.com

Prijs: € 49,99

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3, Wii, Xbox 360 en PSP en Nintendo DS/3DS (wijkt af)

Gespeeld op: Playstation 3

Rayman 3D is geen nieuw spel, het is een remake van Rayman 2: The Great Escape die destijds uitkwam op alle consoles en PC. Het spel heeft zelfs nog een remake gekregen op de Nintendo DS. Waarin de 3DS versie zich onderscheid van alle andere versies is natuurlijk het 3D effect tijdens het spelen.

PS2 met 3D
Grafisch is de game een regelrechte port van de Playstation 2 versie. Dit wil absoluut niet zeggen dat de game er slecht uitziet, want op zo’n klein scherm ziet het er allemaal veel strakker uit dan op een TV. Daarnaast zorgt het 3D effect ervoor dat je jezelf in de speelwereld waant. De levels zijn allemaal kleurrijk en gevarieerd. Zo ben je in het ene level aan het platform-gamen terwijl je in een ander level weer op een raket er doorheen suist.

Het 3D effect is op zich voldoende in de game, planten lijken bijvoorbeeld uit het scherm te komen. De diepte in de game maakt het inschatten van een sprong of obstakel een stuk makkelijker. Maar tijdens sommige tussenfilmpjes kan het echter gebeuren dat er ‘ghosting‘ optreed. Dat wil zeggen dat je de animaties dubbel ziet en dat is niet alleen heel erg jammer, maar ook irritant voor je ogen.

Vervormde muziek
Muzikaal is het spel prima in orde. Zo zal je tijdens momenten dat er niet veel gebeurt, een ontspannen muziekje op de achtergrond hebben en tijdens hectische momenten lekker opzwepende muziekjes horen. Het moet alleen wel gezegd worden dat als je het volume voluit hebt staan, het spel soms de neiging heeft het geluid te vervormen. Jammer!

De camera is over het algemeen functioneel maar er zijn momenten dat de camera je behoorlijk tegen kan werken. Nu kun je de camera wel zelf besturen, maar als de camera klem zit in een muur, krijg je hem niet uit die positie. Het enige wat je dan kan doen, is op goed geluk een kant op rennen in de hoop dat er geen vijand je staat op te wachten. Net zolang totdat de camera zich in een positie plaatst zodat je weer overzicht hebt. Dit komt zelden voor, maar als dit op een cruciaal moment gebeurt en je gaat af, dan kan je weer een heel stuk overnieuw spelen dankzij de camera.

Sparen voor meer leven
Terwijl je door de levels springt, suist en surft, zal je zogenaamde lums verzamelen en bewoners van je planeet bevrijden uit kooien. Lums kom je in drie variaties tegen: geel, groen en rood. Gele lums heb je nodig om te vorderen van de ene wereld naar de ander, groene lums functioneren als checkpoints en de rode vullen je levensmeter. Lukt het je om tijdens een level alle gele lums te verzamelen en iedereen te bevrijden, dan word je beloond met een bonus level. Voltooi je die ook succesvol, dan word je levensbalk permanent iets langer.

Uiteraard zijn er in deze platform-game vijanden en puzzels. Vijanden versla je door op ze te schieten met je vuist. Puzzels bestaan grotendeels uit het omzetten van schakelaars of het uitschakelen van machines met explosieve vaten. Hoe verder je vordert, hoe meer nieuwe krachten je krijgt. Denk aan langer door de lucht zweven of een krachtigere vuist. De moeilijkheidsgraad ligt erg laag. Dit geldt voor zowel puzzels, vijanden en eindbazen. En dankzij het feit dat je over oneindig veel levens beschikt, zul je nooit een ‘Game Over’ scherm zien. Dit zorgt voor ontspannen gameplay, maar heeft wel als gevolg dat je snel het spel hebt uitgespeeld. En zo lang is de game niet.

NEGS Oordeel
Rayman 3D staat zijn mannetje in het platform-genre. Als je Rayman 2 nooit hebt gespeeld, is de game zeker het spelen waard. Heb je de originele game wel al een keer gespeeld dan ken je de game natuurlijk al. Toch vind ik het persoonlijk de moeite waard de game dan nog een keer te spelen op de 3DS.

Ondanks dat er niks nieuws is toegevoegd aan de originele game, zorgt het 3D effect voor een heel andere speelervaring. Het spel is een genot om te spelen en bezorgt je voldoende uren plezier. Dit is wat mij betreft, ondanks de kleine minpuntjes, één van de betere launch games voor de 3DS.

Website: www.nintendo.nl

Prijs: € 49,99

Verkrijgbaar voor: Nintendo 3DS exclusief

]]> http://www.negs.nl/2011/04/19/rayman-3d-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2011/04/15/swarm-review/ http://www.negs.nl/2011/04/15/swarm-review/#comments Thu, 14 Apr 2011 23:31:45 +0000 Gerard Sombroek http://www.negs.nl/?p=13075 Lees verder > ]]> Tegenwoordig komen zoveel games uit, dat we het nauwelijks bij kunnen houden. En dan heb je naast de reguliere games ook nog de downloadable games die je koopt via Xbox Live of PSN. Swarm is zo’n game die je voor relatief weinig geld uren gameplay kan geven.

Als alle Xbox Live Arcade en PSN titels nu bagger waren geweest, dan hadden we deze titels bij NEGS nog wel kunnen negeren, maar tussen deze titels zitten zoveel creatieve vernieuwende games dat je als gamer bijna verplicht bent om ze van de nodige aandacht te voorzien. Dit geldt ook voor Swarm hoewel de game wel een scherp randje heeft.

Voor moeder!
In Swarm bestuur je – zoals de naam al suggereert – een zwerm. Deze zwerm bestaat uit lompe grappige blauwe beestjes genaamd Swarmites. Deze Swarmites komen uit een grote blauwe slurf die de Swarmites alleen maar kunnen omschrijven als ‘moeder’. Moeder moet groeien, en daarvoor heeft zij haar kinderen nodig. Met de Swarmites moet je genoeg energiebollen verzamelen zodat moeder groeit en jij door kan naar het volgende level.

Dit laatste is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want de 10 verschillende levels in de game zitten vol met gevaren die je Swarmites op originele – maar ook gruwelijke – wijze om het leven brengen. Je begint een level met 50 Swarmites maar dit aantal zal snel slinken. Gelukkig zijn er over de levels diverse respawnpunten van moeder verspreid waarmee je je voorraad Swarmites weer aan kan vullen. Zolang één Swarmite van de zwerm nog leeft, kun je het level dus voltooien.

Punten scoren
De kunst van Swarm is ironisch genoeg niet het einde van het level halen. Dit is vaak al pittig genoeg, maar alleen het einde halen is niet voldoende om het volgende level vrij te spelen. Elk level heeft een bepaalde hoeveelheid punten nodig, of beter gezegd: moeder heeft dat nodig. Pas als je die hoeveelheid punten gescoord hebt, komt het volgende level vrij.

Dit punten scoren is vrij lastig en je zal tactisch te werk moeten gaan wil je voldoende punten scoren. Alleen bolletjes verzamelen is namelijk niet genoeg. Je zal de ‘multiplier’ goed aan moeten zwengelen wil je de vereiste hoeveelheid punten behalen. Als je heel veel bollen achter elkaar scoort, zal de score vermenigvuldigd worden. Dit gebeurt ook als er Swarmites sterven. Je zal dus zo nu en dan Swarmites moeten opofferen om de ‘multiplier’ hoger te maken. Een timer loopt snel af en als je niet op tijd een nieuw bolletje pakt of een Swarmite opoffert, zal de score geïncasseerd worden en moet je opnieuw beginnen met vermenigvuldigen.

Easy to learn…
Je bestuurt de zwem direct op een platform-game-achtige wijze. Op het eerste gezicht lijkt dit redelijk simpel, maar de Swarmites zijn tot veel in staat en er zijn flink wat moves in de game verwerkt. Zo kunnen de Swarmites dicht bij elkaar blijven of verspreiden, kunnen ze springen, sprinten, beuken en zelfs op elkaars schouders klimmen om zo een Swarmite-toren te vormen. De besturing is snel te leren, mits je de tutorialpagina’s leest, maar lastig te beheersen.

Het zal je niet verbazen dat door al deze mogelijkheden en het aansturen van een zwerm, de besturing af en toe behoorlijk chaotisch is. Er gebeurt erg veel op het scherm en als de zwerm gesplitst is, is het moeilijk in te schatten welk deel van de zwerm je nu bestuurt. Daarnaast hebben de Swarmites af en toe moeite met je commando’s goed in te schatten. Zo willen ze soms wel eens gaan springen als je eigenlijk een toren wil bouwen en gaan de grote sprongen, die regelmatig samen met een sprint uitgevoerd moeten worden, nog wel eens mis. Met alle gevolgen van dien natuurlijk.

Sterven is een kunst
In sterven zijn de Swarmites erg goed en er zijn dan ook vele manier om een Swarmite gruwelijk aan zijn einde te laten komen. Zo kan hij gespietst worden, platgewalst worden, verbranden, geëlektrocuteerd worden, door midden gezaagd worden en ga zo maar door. Het is best grappig om die schattige blauwe beestjes te zien sterven. Helemaal omdat ze zo stupide zijn dat ze er eigenlijk ook een beetje om vragen.

Zelfs in het hoofdmenu kun je de Swarmites laten sterven. In het beginscherm staat zo’n blauwe lobbes te wachten naast het opties-venster. Onder hem staat vermeld dat je een bepaalde knop niet moet indrukken. Natuurlijk doe je dit wel, en dit zal het blauwe mannetje fataal worden. Na zijn dood, komt er een nieuwe Swarmite en kun je nog een keer op die verboden knop drukken (of gewoon het spel spelen natuurlijk). Het is grappig en stiekum ook een beetje lekker om die beestjes af te maken. Helemaal als je door ‘hun stupiditeit’ een level niet kan halen.

Checkpoint dilemma
Terug naar het spel. De levels zijn voorzien van checkpoints, dus als je zwerm uitsterft, hoef je niet helemaal overnieuw te beginnen. Echter brengen deze checkpoints wel een dilemma met zich mee. Een checkpoint onthoudt namelijk wel je score maar niet je multiplier. Als je dus een checkpoint bereikt terwijl je een multiplier van bijvoorbeeld 15 hebt staan, dan ben je deze – plus al de bijbehorende punten –  mooi kwijt als je zwerm uitsterft voordat weer het volgende checkpoint bereikt is.

In sommige gevallen is het dus slim om de timer van de multiplier te laten verlopen en de punten in te cashen vlak voordat je het checkpoint activeert. Is misschien niet helemaal netjes en je zou het als cheaten kunnen zien, maar af en toe dwingt de game je zulke keuzes te maken. Helemaal omdat teruglopen en die punten alsnog halen niet altijd mogelijk is. Het was vriendelijker geweest als je multiplier onthouden of gecasht werd als je een checkpoint bereikt.

Frustrerend moeilijk
Zoals je wellicht uit de bovenstaande tekst kan opmaken is Swarm een pittige game. Levels zul je meerdere keren opnieuw moeten spelen om zo efficiënt mogelijk je multiplier omhoog te krikken zodat je voldoende punten scoort. Sommige levels zijn echt heel chaotisch en anders zijn juist weer heel donker terwijl de grond bezaait is met gaten. Weet dat de game je niet zal sparen.

Er is op zich niks mis met een pittige moeilijkheidsgraad, maar een game moet oppassen dat de ‘uitdaging’ niet omslaat in ergernis. Swarm balanceert op dit randje en valt zo nu en dan in het ergernis vakje. Vooral de Boss-battles, waarvan er 2 zijn, kunnen behoorlijk irritant worden als je datzelfde gevecht maar over en weer moet doen. Dit heeft er ook voor gezorgd dat ik de game meerdere malen heb weggelegd. Vooral om te voorkomen dat mijn controller door de TV zou vliegen.

NEGS Oordeel
Swarm is origineel, vernieuwend, grappig, uitdagend en niet duur. Dit klinkt als alle ingrediënten voor een Gold-stempel, maar toch geef ik deze felbegeerde titel niet. Swarm is zeker een aanrader, maar de game kan ergerlijk pittig zijn en de besturing van de Swarmites gaat niet altijd even goed. Daarnaast is de game onverbiddelijk als je niet genoeg punten hebt gehaald en wordt er af en toe een vette multiplier door je neus geboord. Zonde als je het mij vraagt, maar dat neemt niet weg dat de game alsnog een hele dikke Approved scoort.

Website: www.swarmites.com

Prijs: 1200 MS Points (€ 14,40)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3 en Xbox 360

Gespeeld op: Xbox 360

Kirby is één van de grote iconen van Nintendo en kan qua gamestijl aanschuiven bij collega’s Super Mario en Donkey Kong. Toegegeven, Kirby is wel altijd een ‘oja! Hij ook nog!’ icoon geweest. Echter heeft Nintendo met Kirby’s Epic Yarn het lieftallige beestje weer opnieuw op de kaart gezet.

De draad weer oppakken

Met Kirby’s Epic Yarn pakt Nintendo dus de draad weer op met dit icoon, letterlijk. In deze 2D platformer is Kirby namelijk volledig gemaakt uit draad. Kirby moest namelijk zo nodig een tovertomaat opeten waardoor hij in een wereld terecht komt die alleen maar bestaat uit draden, inclusief hijzelf! Deze wereld is verscheurd in losse, aan elkaar hangende, delen en het is aan Kirby, samen met zijn nieuwe vriendje Prince Puff, deze wereld weer aan elkaar te naaien.

Doordat hij nu uit draad bestaat, kan Kirby niet meer vijanden opzuigen. Hij houdt namelijk niks binnen. Echter kan hij nu wel hele coole andere dingen dankzij zijn draad-status. Zo kan hij standaard veranderen in een auto, een parachute, een onderzeeër, een ton gewicht en kan hij door hele kleine gaatjes kruipen. Ook kan hij op speciale plaatsen veranderen in iets heel anders: een brandweerauto, een graafmachine of een UFO bijvoorbeeld. Kirby is nu eigenlijk een soort Transformer geworden.

Mierzoet en kinderachtig
Eigenlijk is Kirby’s Epic Yarn een game voor kinderen. Dat merk je aan de muziek, de geluidseffecten, de graphics en niet te vergeten de mierzoete vertelstijl. Gamers die dan ook vooral houden van harde actie en geweld, zullen Kirby wellicht niet kunnen waarderen. Het verhaal van Kirby wordt verteld aan de hand van een geanimeerd kinderboek waarin een pedagogisch verantwoorde verteller het verhaaltje voorleest.

Het is dan ook wel bijzonder dat de game niet Nederlandstalig is. De game is nota bene in Nederland een half jaar later dan in Amerika uitgekomen. Dan zou je toch verwachten dat de game gelokaliseerd wordt. Echter is dit dus niet het geval waardoor kleine kinderen, waar de game op gericht is, het verhaal niet kunnen volgen.

Lekker niet dood
Een andere duidelijke kinder-hint, is het feit dat Kirby niet dood kan. Kirby kan wel in diepe ravijnen vallen of geplet worden door nare obstakels, maar de speler wordt dan slechts een klein stukje teruggezet en kan direct weer verder spelen. Levens verliezen is niet aan de orde.

Ondanks dat je niet kan sterven, is de game wel degelijk uitdagend. In de vele levels kun je edelstenen verzamelen en daarmee behaal je medailles: brons, zilver of goud. Om genoeg edelstenen te vinden om in aanmerking te komen voor een gouden medaille zul je dus zoveel mogelijk moeten verzamelen.

Ook voor grote kinderen
Het ongelukkig raken van vijanden of obstakels heeft als gevolg dat Kirby flink wat edelstenen verliest. Deze zijn op zich wel weer terug te pakken, maar ze zullen vrij snel verdwijnen. Daar zul je dus snel mee moeten zijn. Verder zijn er per level ook drie speciale objecten te vinden die Kirby kan gebruiken om zijn huisje mee in te richten. Dit huisje is op zich weer een minigame, maar is vooral voor kleine kinderen leuk. Het behalen van gouden medailles en het vinden van alle items is behoorlijk pittig en daar komt dus de uitdaging kijken voor grote kinderen (lees ons).

Ook zijn sommige levels, ondanks dat je niet dood kunt gaan, ontzettend lastig om te voltooien. Zo moet je soms van het ene vliegende platform springen naar het andere springen terwijl aan alle kanten vijanden of obstakels actief zijn. Ook kennen een aantal levels een aardig puzzelgehalte waarbij je eerst het level moet manipuleren voordat je verder kan.

Aantrekken en lospeuteren

Net als Kirby is heel de wereld, inclusief vijanden, gemaakt van draad. Met draad kun je stof maken en elk level is dus op creatieve wijze van stof gemaakt terwijl bepaalde klassieke thema’s gehandhaafd blijven. Denk hierbij aan een vuurwereld, dinowereld of speelgoedwereld. Elk level is bijzonder dynamisch. Er gebeurt veel en door aan losse draden of lipjes te trekken is de wereld te manipuleren. Zo kun je platformen dichter bij elkaar krijgen of open je nieuwe doorgangen.

Elke wereld is voorzien van diverse levels die doorkruist moeten worden en natuurlijk heeft elke wereld een eindbaas die de toegang tot de volgende wereld blokkeert. Deze eindbazen zijn niet heel moeilijk, maar ze kunnen behoorlijk irritant zijn. Als je namelijk genoeg edelstenen verzamelt, wat je doet door de eindbaas op zijn flikker te geven, dan krijg je toegang tot een paar bonuslevels in diezelfde wereld. Maar de eindbazen zullen Kirby ook vaak aanvallen waardoor hij kostbare edelstenen verliest. En op een gegeven moment houdt de eindbaas op met edelstenen geven. Sommige eindbazen zul je dus meerdere keren moeten verslaan, wil je de toegang verdienen naar de bonus levels.

Met z’n tweeën

Leuk is dat per level bepaald kan worden of je deze met z’n tweeën of alleen speelt. Speler twee neemt dan de rol aan van Prince Puff, die hetzelfde kan als Kirby. Met z’n tweeën spelen biedt leuke extra’s. Zo kun je elkaar oppakken en meenemen en verander je samen in de meer bijzondere transformaties zoals de bovengenoemde UFO en brandweerauto. Op dat moment krijgt elke speler een deel van de besturing toegewezen waardoor samenwerken noodzakelijk is.

Hoewel samenspelen leuk is, is het niet handig als je alles in het spel wilt vinden en gouden medailles wilt behalen. Met z’n tweeën spelen maakt de game namelijk ook iets chaotischer waardoor die andere speler er nog wel eens voor kan zorgen dat je net niet dat speciale item kan pakken. Als je dus fanatiek bent, kun je het spel maar beter alleen spelen.

NEGS Oordeel

Ik snap helemaal waarom iedereen zo lyrisch is over Kirby’s Epic Yarn. Het combineert klassieke gameplay met creatieve nieuwe mogelijkheden. De graphics zien er, mede dankzij de 2D setting, schitterend uit. Met z’n tweeën spelen biedt een hoop lol, en in je eentje kan de game bijzonder ontspannend zijn. Aan de andere kant kan hij ook ontzettend uitdagend zijn als je alles in de game wil verzamelen.

Kirby’s Epic Yarn is voor bijna iedereen leuk om te spelen. Behalve dan misschien iemand die alleen maar voor keiharde actie, bloed en geweld gaat. Maar ook deze gamer zal wellicht gecharmeerd kunnen raken van de ontwapenende creativiteit die Kirby’s Epic Yarn is. De game verdient dan ook onherroepelijk goud!

Website: www.nintendo.nl

Prijs: € 49,99

Verkrijgbaar voor: Wii exclusief

]]> http://www.negs.nl/2011/03/25/kirbys-epic-yarn-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2011/03/13/de-blob-2-review/ http://www.negs.nl/2011/03/13/de-blob-2-review/#comments Sun, 13 Mar 2011 13:20:58 +0000 Jeroen Geelhoed http://www.negs.nl/?p=12405 Lees verder > ]]> Games kun je tegenwoordig makkelijk in dezelfde genre-hokjes als films stoppen. Zo zijn er actie-games, western-games, horror-games, historische games en ga zo maar door. Volg je deze gedachtegang, dan is De Blob 2 ongetwijfeld een echte feel-good game. Lekker losgaan met kleuren en inkt.

Nog eens Neerlands trots
Vraag iemand een spel te noemen van een Nederlandse ontwikkelaar, en iedereen zegt Killzone van Guerilla. Maar ook De Blob vindt zijn oorsprong in ons kikkerlandje. Negen studenten aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten en een IT-student aan de Utrechtse Universiteit maakten in opdracht van de gemeente Utrecht een gamedemo voor een project, waarin je met een figuurtje – de Blob – rondom het station Utrecht met verf kleur aanbrengt op de gebouwen.

De studenten wekten daarmee de interesse van THQ, die de rechten verwierf en in 2008 verscheen de eerste Blob-game voor de Nintendo Wii. Het tweede deel, De Blob 2, is nu ook op de Xbox 360 en de Playstation 3 verschenen. Ik neem mijn Move- en Navigation-controller ter hand en sla aan het verfsmijten.

Kleurloos
De eerste Blob-game is dus alleen op de Nintendo Wii verschenen, maar het tweede deel sluit er wel meteen op aan. Gelukkig wordt het in het openingsfilmpje al snel duidelijk wie de hoofdpersonen zijn en wat er aan de hand is. De Blob en zijn maatje Pinky komen erachter dat een mysterieus personage – Papa Blanc – zich mengt in de politiek van Prisma City en de stad en de omringende gebieden in zijn greep krijgt.

Waar Papa Blanc en zijn kornuiten aan de macht komen, daar verdwijnt de kleur uit het leven. Alles wordt een monochrome, blanke wereld waarin de bevolking onderdrukt en gehersenspoeld wordt en in zogeheten Graydians veranderen. Dikke poelen inkt verstikken de omgeving en er is geen muziek of vrolijkheid te bekennen. Aan jou als Blob de taak, om weer leven in de brouwerij te brengen, door verf op te zuigen en gebouwen, planten en Graydians te bekliederen en te bevrijden.

Meng je in de zaak
Blob is in staat een beperkte voorraad verf op te zuigen om een kleur aan te nemen. Je begint met de primaire kleuren rood, blauw en geel, die je al snel leert te mengen tot oranje, groen, paars en bruin. In de meeste gevallen mag je zelf kliederen zoveel je wilt, maar bepaalde missies kun je alleen voltooien door de juiste kleur aan te brengen op de gebouwen. Bepaalde vijanden zijn ook enkel met een bepaalde kleur te bevechten, wat zorgt voor het puzzelgehalte in De Blob 2.

Door inspiratie-symbolen te verzamelen kun je Blob sterker maken, waardoor hij meer verf op kan zuigen en groter wordt. Je zult niet het formaat ‘Godzilla’ bereiken, maar het is wel leuk om te zien hoe de grote Blob in verhouding met de kleine Graydians als lompe goedzak door de wereld banjert. Rol echter niet in een plas inkt, want dan moet je als een speer op zoek naar water, om Blob weer schoon te krijgen voor je verder kunt verven.

2D en 3D
De 3D-spelwereld die je van kleur voorziet, wordt regelmatig afgewisseld met 2D-sidescrolling levels waarin je mini-missies speelt. Bepaalde power-ups maken de Blob loodzwaar, waarmee hij sterke vijanden aankan en in water kan zinken om andere plekken te bereiken. Ook zijn er zwaartekrachtvelden die je tegen de muur op laten rollen en moet je je regelmatig ongeschonden door inktobstakels en andere narigheid zien te manoeuvreren.

De moeilijkheidsgraad in de Blob valt mee, al krijg je vaak zweethandjes als je Blob over smalle richeltjes moet bewegen, waarbij een val in de afgrond je een leven kost. Om wat extra uitdaging in het spel te brengen is er ook een tijdslimiet, waarbinnen je de hoofdmissies van het level uit moet voeren. Dit brengt soms frustratie met zich mee, als je er bij de laatste missies achterkomt, dat je niet snel genoeg geweest bent om het level te voltooien. Is de tijd om, dan kun je helemaal opnieuw beginnen. Dit resulteert bij mij soms in anderhalf uur speeltijd overnieuw doen. Jammer, want eigenlijk wil ik de spelwereld meteen op mijn gemak verkennen.

Vrolijke boel
Naarmate je de wereld kleurt, zwelt de groovy muziek aan. Bevrijde Graydians gaan uit hun dak en dansen en joelen door de straat. Heb je een belangrijk gebouw uit handen van de vijand gekleurd, dan verschijnen er ballonnen, vrolijke dieren en allerlei bloemen en confetti. Hoe verder je speelt, hoe groter het feest. De tekenfilmsfeer is bijzonder grappig, waarbij de tussenfilmpjes van uitstekende kwaliteit zijn. Het brabbeltaaltje in het spel ga je ongewild mee prevelen en de disco-deuntjes blijven dagenlang door je hoofd spoken.

Je kunt dit spel niet spelen zonder vrolijk te worden. Voor verzamelaars is De Blob 2 helemaal een aanrader: heb je de hoofdmissies voltooid, dan krijg je – eindelijk – alle tijd om op je gemak de hele wereld te beschilderen. Extra missies zorgen ervoor dat je niets over slaat en geven je bijvoorbeeld de opdracht om alle vijanden te verslaan, alle gebouwen te beschilderen, reclameborden van de vijand te bekliederen en meer. Dit zorgt voor meer inspiratiepunten, waarmee je Blob weer sterker maakt. En dan zijn er nog de talloze verzamelbare objecten en de gouden medailles die je verdient door alle bomen in het spel te beschilderen, alle rotzooi van de vijand weg te kliederen en alle Graydians te bevrijden. Hemels!

Hallo Blobbers!
Een tweede speler kan Blob’s maatje, Pinky, besturen in de verhaalmissies. Dit is echter vergelijkbaar met de taak van de tweede speler in Super Mario Galaxy: je hebt enkel een ondersteunende taak, die eigenlijk weinig toevoegt.

Er zijn echter ook multiplayer-levels buiten de verhaallijn om, waarin je met twee Blobs in splitscreen kunt spelen. Degene die de meeste missies voltooit, mag zich de winnaar noemen. Dit is een leuke extra, waarbij je wel over twee Move- en navigatie-controllers moet beschikken.

NEGS oordeel
De Blob 2 springt in het oog door de geweldig grappige vormgeving en details. De gameplay is niet bijzonder uitdagend, maar wel zeer bevredigend. Jij brengt de wereld tot leven en doet dat voornamelijk met de kleuren die jij wilt. Uitkijken over een level dat je zojuist helemaal vol gekliederd hebt, verveeld nooit. De minilevels voor twee personen geven het spel wat extra’s, en de humor, muziek en uitstraling zorgen voor een non-stop glimlach op je gezicht. En dat is een verdiende Gold-stempel waard!

Website: www.deblob.com

Prijs: € 49,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3, Xbox 360, Wii en Nintendo DS (wijkt af)

Gespeeld op: Playstation 3 (Move)

]]> http://www.negs.nl/2011/03/13/de-blob-2-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2011/02/09/little-big-planet-2-review/ http://www.negs.nl/2011/02/09/little-big-planet-2-review/#comments Wed, 09 Feb 2011 20:53:38 +0000 Mike van Schijndel http://www.negs.nl/?p=11676 Lees verder > ]]> In 2007 bracht het Britse Media Molecule Little Big Planet uit – een kleurrijke en hilarische platformer met een onmiskenbaar sfeertje waarin je met maximaal vier spelers betoverend veelzijdige landschappen verkent op zoek naar verstopte voorwerpen, manische races en glinsterende ‘prize bubbles’. Alhoewel Little Big Planet door zijn onnauwkeurige besturing wellicht niet de boeken in zal gaan als de meest strakke platformgame aller tijden maakte met name de bij het spel geleverde toolkit diepe indruk op huis- tuin- en keukendevelopers die massaal aan de knutselen sloegen. Inmiddels zijn we vier jaar verder en ligt Little Big Planet 2 in de schappen. Fan van het eerste uur Mike liet twee weken lang zijn afwas staan en boekte een retourtje Craftworld om verslag te brengen.

Het beste in mijn PS3
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Little Big Planet 2 is zonder enige twijfel het beste wat ooit mijn Playstation 3 is binnengeschoven. Oke, misschien net niet zo goed als mijn innig gekoesterde verzameling The Wire DVD’s maar het komt verdomd dicht in de buurt. Het vrolijke knutselsfeertje wat zo kenmerkend aan Little Big Planet 1 was, is op alle fronten sterk verbeterd. Het verhaal is dynamischer en flitsender verpakt, de graphics scherper en speelser dan ooit tevoren en de toolkit is zo duizelingwekkend goed, dat ik er bijna zeker van ben dat het nog heel lang zal duren voordat deze game me gaat vervelen. Het Craftworld universum is een plek waar alles goed is onder de zon en miljoenen dromers samenkomen om hun grootste fantasieën en dagdromen met elkaar te delen. Althans, zo laat het zomerse introductiefilmpje (wederom kenmerkend ingesproken door Britse grapjas Stephen Fry) ons denken. En eerlijk gezegd kan ik me geen treffendere metafoor voorstellen: Craftworld is the place to be!

Join the Alliance!
Uiteraard is er ook dit keer een story mode. In de dertig bijgeleverde levels reizen we samen met Sackthing (Media Molecule heeft inmiddels door dat Little Big Planet niet alleen onder de jongetjes erg populair is) door een geteisterd Craftworld. Dit keer is het niet de Collector die uit is op ultieme vernietiging, maar wordt de wereld bedreigd door Negativitron – een interdimensionale stofzuiger met een onstilbare honger voor kleurrijke stickers, bizarre objecten en vrolijke texturen. Samen met een illuster groepje excentriekelingen genaamd The Alliance is het aan jou en je vier beste vrienden om de strijd aan te binden met Negativitron en zijn handlangers om zo Craftworld te redden.

Eén en al variatie
De reis door Craftworld voert je langs zes werelden die elk hun geheel eigen sfeer en thema hebben. Zo trek je in Victoria’s Laboratory door tuinen gevuld met kleurrijke cakejes, snoepfontijnen en schattige prieelen, en zwerf je in Da Vinci’s Hideout door stoffige bibliotheken en statige kathedralen. De veelzijdigheid van de zes werelden wordt niet alleen gekenmerkt door het visuele spektakel, maar bovenal door de veelzijdigheid van de gameplay. In The Factory of a Better Tomorrow gids je een legertje sackbots als lemmings door een op hol geslagen communistische fabriek terwijl je in Avalonia in een verbeten top down shooter de strijd aanbindt met vijandelijke ruimteschepen. Ooit als eencellig organisme van binnenuit de infectie in een psychotische professor bevochten door witte bloedcellen naar zijn ontstekingen af te vuren? In Eve’s Asylum is het de normaalste zaak van de wereld. Geen level is hetzelfde.

10 urige showcase
Alles bij elkaar raast de story mode in krap tien uur aan je voorbij maar die tien uren zijn dan ook wel gevuld met de meest veelzijdige verzameling levels die je ooit hebt gespeeld. Wat dat betreft fungeren deze levels dus eigenlijk ook vooral als showcase om de grote diversiteit van de toolkit te demonstreren, want alles wat de Media Molecule levels bevatten is – met enig geduld, inzicht en een sprankje talent – na te bouwen. Sterker nog, als Little Big Planet 2 iets is, is het wel een warme uitnodiging om zelf aan de slag te gaan om jouw eigen spel te maken. Het is wat Little Big Planet zo uniek maakt: werkelijk alles is mogelijk en je fantasie is de enige limiet!

Van alle markten thuis
Nadat mijn interesse tijdens de storymode gewekt was, ben ik gaan rondneuzen in de community levels en daar ben ik ontelbaar veel verschillende soorten games tegengekomen. Niets is onmogelijk om in elkaar te knutselen: point and click adventures, tower defense games, side scrolling shooters, retro arcade top down shooters, pinball games, first person shooters, puzzle games, roleplaying games, racing games. Ik vond spot-on remakes van klassiekers als Donkey Kong, de 8-bit Legend of Zelda, Pac Man, Peggle, Arkanoid en zelfs de Mona Lisa was te aanschouwen in Little Big Planet texturen, liefdevol nagebootst door een kunstzinnige creatieveling. Little Big Planet 2 blijkt tevens door zijn flexibele camera- en regiemogelijkheden ook een geliefd platform voor speelse filmmakers. Er was zoveel te zien en te doen, dat ik tijd tekort kwam, maar na een paar uur de community levels gespeeld te hebben kon ik niets anders dan diep onder de indruk zijn. Toegegeven: er zit ook een hoop rommel bij, maar Media Molecule selecteert ook elke week een aantal levels die zij een ‘seal of approval’ geven.

Makkelijker dan ooit
Met dit grote aanbod aan community levels hoef je je al geen moment te vervelen, maar de echte diehard gaat natuurlijk zelf aan de slag om levels te maken. En het is hier dat Little Big Planet 2 geheel tot zijn recht komt. Waar de toolkit in de eerste Little Big Planet nog redelijk primitief en ingewikkeld was, en een fikse investering aan tijd en een gedegen kennis van zaken vereiste, heeft Media Molecule er dit keer alles aan gedaan om het gereedschap dit keer zo makkelijk en toegankelijk mogelijk te maken. Daarin zijn ze geslaagd: met een paar klikken bouw je al ingewikkelde constructies. De ‘logic’ is mede door inspraak van Little Big Planet fans flink verbeterd en het is makkelijker dan ooit tevoren om cutscenes, mechanische objecten en prachtig ogende levels te maken.

Levelshoppen op internet
Ook het gebruik van de community levels is makkelijker dan ooit tevoren: er zijn nieuwe in-game search engines met een tal van filter- en zoek-opties die het erg eenvoudig maken om precies te vinden wat je zoekt. Daarnaast is er gelijktijdig met Little Big Planet 2 een nieuwe website gelanceerd: www.lbpme.com waar je in alle rust door het aanbod levels heen kunt neuzen op de spaarzame momenten die je niet achter de Playstation 3 gekluisterd zit. Zie je daar iets wat je aanspreekt? Met een simpele druk op de knop sluist de website het level door naar je console, die het level direct voor jou netjes in de wachtrij zet om gespeeld te worden wanneer je weer online bent op het Playstation Network. Geweldig!

Kniesoren?
Valt er dan niets aan te merken op Little Big Planet 2? Een kniesoor zou op kunnen merken dat de game eigenlijk niet zo’n fantastische platformgame is en misschien heeft hij gelijk: de jumps zijn nog steeds erg ‘floaty’ en ook het gebruik van de drie lagen zorgt regelmatig voor onsuccesvolle sprongen en verwarring. De storymode is kort en zou spelers die niet geïnteresseerd zijn in de community levels of het zelf knutselen, kunnen laten verlangen naar meer. Gezien de kwaliteit van de community levels doen die spelers zichzelf beslist tekort, als ze zich niet verdiepen in het geweldige aanbod dat met de dag groeit.

NEGS Oordeel
Media Molecule had als doelstelling om met de nieuwe incarnatie van Sackthings avonturen een ‘platform for games’ te maken in plaats van een ‘platform game’. Daarin zijn ze onmiskenbaar geslaagd: Little Big Planet 2 is een uitnodiging om deel te nemen aan een fantastische wereld vol eindeloze mogelijkheden. De game vormt, met al zijn vrijheid en ontwikkelopties, een nieuwe expressievorm die precies aansluit op wat jou als speler trekt in een spelletje. Actief of als participant: er is voor elk wat wils. Voor elke zichzelf respecterende Playstation-bezitter en gamefanaat is Little Big Planet 2 zonder enige twijfel verplichte kost. En zoiets wordt bij Negs vreugdevol bejubeld, gevierd en beloond met een driedubbeldikke Gold-stempel!

Website: www.littlebigplanet.com

Prijs: € 64,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3 exclusief

]]> http://www.negs.nl/2011/02/09/little-big-planet-2-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/12/23/donkey-kong-country-returns-review/ http://www.negs.nl/2010/12/23/donkey-kong-country-returns-review/#comments Thu, 23 Dec 2010 10:18:17 +0000 Danny van Eijk http://www.negs.nl/?p=10588 Lees verder > ]]> Het voordeel van het schrijven van recensies voor volwassen gamers is dat ik ervan uit kan gaan dat ze een hoop van dezelfde games hebben gespeeld als ikzelf in mijn jonge jaren. Games die zo frustrerend moeilijk maar tegelijkertijd zo verslavend goed waren, dat je keer op keer een level herstartte om steeds maar weer dat kleine beetje verder te komen.

50 pogingen en 23 jaar schelden
Games als Green Beret, Ghouls ‘n Ghosts en Wonder Boy op de thuiscomputers en de vele platformers die Nintendo in haar beginjaren als console uitgever uitbracht, staken elkaar geregeld naar de kroon, waar het ging om precies de juiste moeilijkheidsgraad te bereiken waarbij mensen het soms uitgilden van frustratie. Om vervolgens te juichen van  vreugde na het halen van een level na 50 pogingen. Nu, 23 jaar na mijn scheldkanonnades richting deze klassiekers, is er alsnog een winnaar gekomen. Een game die de belichaming is van al dat spelplezier uit die lang vervlogen tijd, maar ondertussen wel helemaal van nu is. Een titel die meekan in alles wat tegenwoordige games zo bijzonder maakt, maar ondertussen zijn wortels stevig in het verleden heeft verankerd: Donkey Kong Country Returns !

Verbeterd origineel
Voor de reïncarnatie van Donkey Kong Country heeft ontwikkelaar Retro – die zijn sporen verdiend heeft met de Metroid Prime reeks –  een op het oog veel minder rigoureuze omschakeling van het originele concept gekozen dan dat ze voor de Metroid Prime Serie had gedaan. Donkey Kong Country Returns is een authentiek ouderwets ‘side scrolling’ platform avontuur die qua stijl en inhoud erg dichtbij zijn voorgangers blijft. Maar wel met dien verstande dat alles in deze nieuwe game verbeterd is.

Van voor naar achter en links naar rechts
Grafisch is de game geweldig, in tegenstelling tot bijvoorbeeld New Super Mario Brothers Wii is er continu iets te beleven op het scherm en zowel de voor- als achtergrond bieden veel zaken om te bekijken, beklimmen en ontdekken. Zo zijn er tonnen die Donkey Kong naar de achtergrond kan schieten om daar een aantal vijanden en platforms te bedwingen en in één level is er bijvoorbeeld een reuzen octopus die constant tussen de achtergrond en voorgrond beweegt om onze held Donkey en zijn sidekick Diddy het leven zuur te maken.

3D in 2D
Sowieso was het een ijzersterke zet om te werken met 3D modellen in een 2D omgeving en het design team heeft overduidelijk plezier gehad in het ontwerpen van de diverse levels. De acht werelden bevatten ieder minstens zes verschillende levels en werkelijk niet één is hetzelfde als de andere. Spelen als silhouetten, overstroomd worden door duizenden babyspinnen, schuilen voor reusachtige golven achter rotsen en stukken van scheepswrakken, het ziet er allemaal geweldig uit. Natuurlijk zijn er terugkerende elementen en thematische overeenkomsten maar het is overduidelijk dat over ieder platform, ieder mijnkarretje, iedere vijand en iedere rots is nagedacht. Niets voelt geforceerd en ieder level is een genot om te spelen en te herspelen.

Herspelen
En herspelen moet je. Ieder level bevat namelijk de fameuze K-O-N-G letters en deze moeten allemaal verzameld worden – en dat in ieder level, in iedere wereld – om paden naar een groep monsterlijk moeilijke geheime tempel levels te openen. Verder bevatten alle levels ook nog eens een veelvoud aan puzzelstukken die gevonden dienen te worden. Deze openen een aantal galleries in het hoofdmenu maar zijn ook noodzakelijk om de game op 100% uit te spelen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de timetrials, de co-op, de eindbazen de raketten en de mijnraces. Het is allemaal tot in de puntjes uitgevoerd en niets voelt aan alsof het er eventjes is aanvastgeplakt. Alles ademt de sfeer uit zoals alleen een Nintendo klassieker dat kan doen.

Wat nou voor kiddy’s?
En dan is er nog eens de leercurve en moeilijkheidsgraad. De eerst volgende gamer die het heeft over het kiddy-niveau van Nintendo-games en het gebrek aan hardcore titels, zou verplicht moeten worden deze game te spelen. Deze game is moeilijk, zwaar, een beproeving en zorgt voor pijnlijk duimen. Maar speel de game a.u.b. alleen met de Wiimote, want de combi met de Nunchuck geeft net niet genoeg controle aan Donkey Kong. Maar dat alles weegt niet op tegen het allerbelangrijkste element, progressie binnen deze game voelt aan als een beloning. Iedere centimeter die je verder komt, maakt je vatbaar voor het “nog één keer proberen”-syndroom. Een gevoel dat ik sinds 1990 niet meer zo sterk bij een game heb gevoeld.

NEGS Oordeel
Mijn eindoordeel behoeft eigenlijk geen verdere uitleg. Donkey Kong Country is puur goud. Nostalgie zonder ouderwets te worden. De perfecte samensmelting van wat vroeger goed was en wat games nu te bieden hebben. Verplichte kost voor iedereen die al jaren games speelt en dat oude gevoel nog eens wil herbeleven en ook verplichte kost voor iedereen die gewoon een steengoede uitdagende game wil spelen.

Website: www.nintendo.nl

Prijs: € 49,99

Verkrijgbaar voor: Wii exclusief

]]> http://www.negs.nl/2010/12/23/donkey-kong-country-returns-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/12/20/epic-mickey-review/ http://www.negs.nl/2010/12/20/epic-mickey-review/#comments Mon, 20 Dec 2010 21:55:33 +0000 Gerard Sombroek http://www.negs.nl/?p=10554 Lees verder > ]]> Epic Mickey werd aangekondigd als een min of meer duistere variant van Disney’s bekendste meest schattige muis en zijn avonturen. Voor de meer volwassen gamers onder ons klinkt dit natuurlijk erg aantrekkelijk, maar eigenlijk ook een beetje onmogelijk. Kan iemand zich überhaupt een ‘Dark Mickey’ voorstellen? Hoe ver is Disney bereid te gaan met deze onbekende duistere zijde van Mickey Mouse?

Waaaahh!!!
De kop van dit stukje tekst beschrijft mijn eerste reactie toen ik Epic Micky opstartte. De game blijkt namelijk volledig Nederlandstalig te zijn en de lange intro is volledig Nederlands gesproken met een veel te veel gebruikte bekende donkere stem. Angstig start ik een zoektocht naar de Engelse taal, maar helaas! Als je de game in het Engels wilt spelen, moet je de complete taalinstellingen van je Wii omzetten naar Engels. Er is geen optie in de game zelf om de taal te wijzigen. Gelukkig is dit zo gepiept, maar omslachtig is het wel.

Follow the black rabbit
In Epic Mickey wordt Mickey Mouse de ‘Shadow Blot’ ontvoerd naar ‘Wasteland’, een speciale wereld waar allerlei door Disney afgekeurde creatieve uitspattingen te vinden zijn. Deze wereld was overigens helemaal geen woestenij, maar Mickey Mouse moest zo nodig met de magische kwast van de tovenaar die het land gemaakt had rommelen en zo kwam de Shadow Blot tot leven. Deze heeft de wereld voor afgekeurde ideeën gemaakt tot wat het is. Ook huist in deze wereld ‘Oswald the Lucky Rabbit’, een karakter waarvan Disney de rechten verloor in 1928, maar deze in 2006 weer terugkocht. Oswald speelt de rol van schurk in Epic Mickey omdat hij jaloers is op het succes van Mickey Mouse. Gewapend met de magische kwast moet Mickey Mouse Wasteland zien te redden.

Verf en terpentine
Epic Mickey is een pure platformgame waarin je de vele levels op verschillende manieren kan doorkruisen. Hierbij is het gebruik van de magische kwast essentieel. Deze bevat zowel verf als terpentine en hiermee kun je objecten in de wereld reparen of juist laten verdwijnen. Het gevolg zijn leuke platformpuzzels waarbij je goed moet rondkijken en moet uitvogelen hoe je het beste van A naar B kan komen. Zo kun je bruggen verven, of juist platformen met terpentine verwijderen zodat blokkades naar beneden storten. Ook kun je tandwielen in mechanische apparaten schilderen zodat deze naar behoren werken of kun je stoompijpen dichten om een gewenst resultaat te behalen.

Mickey cameraschuw?
Epic Mickey speel je vooral in 3D en in 3D platformgames is een goede camera essentieel voor de gameplay. De camera is te draaien in Epic Mickey maar helaas is deze niet goed genoeg geïmplementeerd. De camera draait traag en op bepaalde punten kun je de camera helemaal niet draaien terwijl je het op dat moment wel nodig hebt. In sommige gevallen draait de camera Mickey zelfs volledig buiten beeld. Dit is vooral lastig wanneer je het op moet nemen tegen vijanden. Als deze je raken, val je een stukje naar achteren wat soms als gevolg heeft dat je van een platform valt. Op zo’n moment vervloek je de camera echt. Een andere onhebbelijkheid in de game is dat Mickey Mouse onmiddellijk vertraagt wanneer je tegen een muur of obstakel loopt. Dit komt je strijd tegen vijanden niet ten goede.

Verf spuiten
Zoals gezegd kun je met je kwast vele objecten in het spel manipuleren. Terpentine laat objecten verdwijnen en met verf haal je objecten terug. Dit geldt ook min of meer voor vijanden, hoewel deze niet terug te halen zijn. Met verf maak je ze vriendelijk en met terpentine verwijder je ze uit de wereld. Dit laatste is doorgaans effectiever. Enthousiast spuit Mickey’s kwast de verf of terpentine op datgene wat jij aanwijst met je Wiimote. Althans, dat is de bedoeling. Maar al te vaak gebeurt het dat Mickey door de ongelukkige camera gewoon doodleuk met zijn kwast op de grond spuit. In dat geval moet Mickey op een andere plaats staan om alsnog het object te raken. Dit is soms gevaarlijk omdat je dan vlak bij een afgrond staat.

2D en 3D
Hoewel Epic Mickey zich grotendeels in 3D afspeelt, zijn er ook 2D levels. Dit zijn als het ware overbruggingslevels waarin Mickey van de ene wereld naar de andere reist. Deze 2D levels zijn gebaseerd op Disney’s korte tekenfilmpjes van vroeger waarin Mickey Mouse en Oswald de hoofdrol spelen. Denk hierbij aan bekenden als ‘Steamboat Willie’ en ‘Clock Cleaners’. Deze levels zijn erg leuk en geven de hersens ook enige ontspanning aangezien het duidelijk is waar je naartoe moet.

Het blijft Disney
De aankondiging van Epic Mickey beloofde een wat meer duistere zijde van Mickey te laten zien, maar eigenlijk kun je het woord ‘duister’ beter vervangen door ‘ondeugend’. Het blijft Disney en eigenlijk zit de duisternis meer in de wereld dan in Mickey zelf. Wel heb je zo nu en dan de keuze om een probleem op een lieve manier of op een ‘gemene’ manier aan te pakken. Zo moet je bijvoorbeeld een deur openen en dat kan je doen door of het mechanisme kapot te maken met terpentine of door hetzelfde mechanisme te repareren met verf. Kies je het eerste, dan reageert de vriendelijke ‘gremlin’ die met de deur bezig is teleurgesteld: ‘Hé! Dat is ook niet aardig!’. Veel duisterder dan dat wordt het niet. De game is dan ook prima geschikt voor kinderen.

Stille Mickey
Mickey Mouse is één van de bekendste karakters uit de studio’s van Disney en je zou verwachten  dat met zo’n game alle rechten wel goed zitten. Toch is dat waarschijnlijk niet helemaal het geval, want Mickey zegt in de game geen woord. Hij maakt wel zo nu en dan de typische licht nichterige Mickey Mouse geluiden die herkenbaar in de oren klinken, maar verder dan dat komt het niet. Dit is wel jammer aangezien Mickey Mouse zeker niet als ‘Stille Mickey’ bekend staat.

NEGS Oordeel
Epic Mickey is een game voor de liefhebber, en dan heb ik het over de platformgame liefhebber. Hou je daar niet van, dan zul je snel genoeg hebben van de game. Ook mensen die op een duistere Mickey Mouse hopen zullen enigszins bedrogen uitkomen. Dit maakt van Epic Mickey overigens geen slechte game, want in zijn genre is deze titel ijzersterk. Echter zorgen de irritante camera, het misspuitende kwast-systeem en de onnodige traagheid van Mickey als hij iets aanraakt ervoor dat de game niet in aanmerking komt voor een Gold-stempel.

Website: www.epicmickey.nl

Prijs: € 49,99

Verkrijgbaar voor: Wii exclusief

]]> http://www.negs.nl/2010/12/20/epic-mickey-review/feed/ 2 http://www.negs.nl/2010/10/29/a-shadows-tale-review/ http://www.negs.nl/2010/10/29/a-shadows-tale-review/#comments Thu, 28 Oct 2010 23:01:01 +0000 Gerard Sombroek http://www.negs.nl/?p=9405 Lees verder > ]]> Eens in de zoveel tijd verschijnt er een game die zo ontzettend vernieuwend is, zo anders is dan wat je gewend bent en die zo ontzettend goed in elkaar zit, dat je weet dat je iets heel bijzonders in handen hebt. Het is dan ook pure ironie dat de uitgever zelf niet ziet wat voor puur goud hij in handen heeft en deze game min of meer geruisloos gelanceerd heeft. De uitgever: Konami. Het goud: A Shadow’s Tale voor de Wii.

Het schaduwspel
A Shadow’s Tale vertelt het verhaal van een jongetje dat gevangen zit hoog in een toren. Om onbekende redenen wordt hij – of zo lijkt het -  geëxecuteerd door een beul met een grote nare bijl. Het gevolg van de executie is dat de jongen zijn schaduw van de toren helemaal naar beneden valt en zo belandt hij aan de voet van de toren. Zijn doel: weer helemaal omhoog klimmen terug naar zijn lichaam. A Shadows’s Tale is een 2D-platform game met een twist. Omdat je namelijk een schaduw speelt, leef je in een andere wereld en kun je dus alleen klimmen en lopen op de schaduwen van de diverse constructies in het spel. Dit is in het begin even wennen, maar dit schaduwspel leent zich wel uitstekend voor een andere manier van denken en puzzelen.

Vier dimensionaal vlinderen
Doordat je afhankelijk bent van de schaduwen is het nodig de werkelijke wereld te beïnvloeden zodat schaduwen precies zo staan dat het jongetje verder kan. Hij wordt geholpen door een magische vlinder die objecten zoals platformen en lampen in de werkelijke wereld kan draaien of verschuiven. Deze vlinder bestuur je door met je Wiimote op het scherm de objecten aan te wijzen die gemanipuleerd dienen te worden. Het jongetje zelf bestuur je met de Nunchuck. De vele schaduwpuzzels worden steeds complexer en ingenieuzer en je zal op den duur echt ‘vier dimensionaal’ moeten denken om tot een oplossing te komen.

Rustgevend?
De sfeer is ontzettend rustgevend in A Shadow’s Tale wat mede te danken is aan de kleurrijke graphics en de ambiance van de muziek. Maar dit betekent niet dat er geen tegenstand is in de game. Integendeel! Je wordt regelmatig belaagd door schaduwmonsters die je het leven zuur maken. Je kan dan ook wel degelijk sterven en in zo’n geval zul je het level weer helemaal overnieuw moeten doen. Dit kan vervelend zijn, maar het is wel zo dat je een level steeds sneller doorloopt als je weet hoe je de puzzels moet oplossen. Mocht een level toch te lastig zijn, dan is het goed om te weten dat je de moeilijkheidsgraad ten allen tijde kan aanpassen.

Cocktailprikker
In elk level is het de bedoeling drie magisch stenen te vinden die je toegang verlenen tot het volgende gebied. Maar tussen jou en dat doel zijn regelmatig monsters aanwezig. Het is daarom fijn dat je op den duur een zwaard vindt. Het eerste zwaard dat je vindt valt weliswaar in de categorie cocktailprikker, maar je kan de monsters er wel mee te lijf gaan. Echter zijn sommige monsters behoorlijk pittig en zullen ze aardig wat reflexen van je eisen. Desondanks zijn deze gevechten prima in harmonie gebracht met het puzzelaspect waardoor de gameplay niet uit z’n verband getrokken wordt.

Schaduwgewicht
Elk monster dat je verslaat, levert paarse en rode bollen op. De rode bollen genezen je een beetje en de paarse bollen geven je schaduw meer massa. Als een bepaald gewicht bereikt is, stijgt het jongetje een level, net als in RPG’s, en worden zijn aanvaller sterker. Dit verschil is ook merkbaar waardoor je soms in een dilemma terechtkomt. Vele monsters zijn namelijk ook prima te omzeilen door over ze heen te springen, maar als je het gevecht uit de weg gaat, loop je ook massa – oftewel xp – mis. De keuze is aan jou. Overigens leveren niet alleen gevechten je massa op. Zo nu en dan vind je delen van je geheugen terug zodat je langzamerhand steeds meer moet begrijpen waarom het jongetje nu een schaduw is en wat er nu allemaal precies aan de hand is. Er zijn 90 van dit soort geheugenbrokken te vinden en allemaal leveren ze je een bepaalde massa op.

Blauwe ogen
De meeste schaduwmonsters zien er traditioneel schaduwzwart uit met rode opgloeiende ogen. Echter zijn er ook monsters met blauwe ogen in de game en deze zijn niet met normale wapens te bestrijden. Hiertegen moet je de vallen en wapens van de toren zelf gebruiken, wil je hen verslaan. Zo moet je bijvoorbeeld een hendel overhalen om pijlen uit een muur te laten schieten. Behalve hendels zijn er ook magische stenen waarmee je diverse constructies in werking zet – denk aan liften – wanneer de stenen geraakt worden met je zwaard.

NEGS Oordeel
A Shadow’s Tale is een geweldig originele game met zeer uitdagende gameplay waarbij zowel je reflexen als hersens gebruikt moeten worden. Ik vind het een raadsel waarom Konami deze titel niet van de daken heeft geschreeuwd want met een kunstwerkje als deze hebben ze alle recht dat te doen!

Website: www.nintendo.nl

Prijs: € 39,99

Verkrijgbaar voor: Wii exclusief

]]> http://www.negs.nl/2010/10/29/a-shadows-tale-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/09/30/spider-man-shattered-dimensions-review/ http://www.negs.nl/2010/09/30/spider-man-shattered-dimensions-review/#comments Thu, 30 Sep 2010 19:10:54 +0000 Gerard Sombroek http://www.negs.nl/?p=8889 Lees verder > ]]> Spider-man heeft ondertussen een aardige rij games op zijn naam staan, maar vele van dezen weten niet boven het gemiddelde uit te stijgen. Activision vond blijkbaar dat het nu eens tijd werd voor een  Spider-man game die de webslingerende held waardig is. En zo kreeg ontwikkelaar Beenox de opdracht om Spider-man – Shattered Dimensions te maken.

Flinterdun verhaaltje
Spider-man – Shattered Dimensions vertelt een flinterdun verhaaltje over Mysterio die het zogenaamde ‘Tablet of Power’ in handen krijgt. Echter is Spider-man natuurlijk van de partij om Mysterio te stoppen en de schermutseling tussen de twee rivalen zorgt ervoor dat het tablet in vele stukjes breekt. Wat volgt is een queeste om alle delen terug te vinden om zo te voorkomen dat Mysterio oppermachtig wordt.

4x Spider-man!
De leuke plottwist in Spider-man – Shattered Dimensions is het feit dat het breken van de Tablet of Power invloed heeft op vier dimensies die elk een Spider-man tot hun beschikking hebben. Zo zijn er dus vier Spider-man versies in de game verwerkt: The Amazing Spider-man, Ultimate Spider-man (compleet met zijn zwarte biosynthetische pak), Spider-man 2099 en Spider-man Noir dat zich als een film-noir afspeelt in de jaren 40-50 compleet met maffiosi. Al deze Spider-mans moeten samen werken en alle delen van het tablet vinden.

4x andere krachten
Vier Spider-mans om mee te spelen betekent ook vier enigszins verschillende gameplay scenario’s. Nu moet ik wel zeggen dat er eigenlijk maar één Spider-man aanzienlijk anders speelt dan de rest en dat is de Noir variant. Bij Noir draait het om stealth en moet je je vijanden vanuit het donker ongezien uitschakelen. Dit is leuk bedacht en het uitschakelen van je vijanden ziet er stoer uit, maar het stealth-gedeelte is magertjes uitgewerkt. Daarnaast is deze Spider-man het zwakst van allemaal en de camera speelt in Noir behoorlijk parten. Dat is op zich jammer, want de Noir Spider-man is wel het meest duister van allemaal en daardoor mijns inziens het meest interessant.

Rechttoe rechtaan meppen
De overige Spider-mans zijn minder subtiel en dus veel meer gericht op knokken. Dat knokken is prima uitgewerkt met allerlei combinaties die Spider-man met zijn vuisten en web kan uithalen. Tof is het automatisch ontwijken van klappen wat je heel gemakkelijk kan doen door de linker trigger (op de Xbox 360) ingedrukt te houden. Maar vergis je niet. Er zijn vele vijanden die aanvallen hebben die niet automatisch te ontwijken zijn en dan is je ‘Spider Sense’ er om je enigszins te helpen om op tijd een vluchtknop in te drukken. Echter gaat deze zo vaak af dat je hem ook wel met enige regelmaat zal negeren.

Up close and personal
Tijdens de eindbaasgevechten ga je zo nu en dan over naar een ‘first person view’ wat betekent dat je door de ogen van Spider-man kijkt en met de vuisten moet vechten. De analoge sticks stellen je in staat recht naar voren te slaan, een hook te geven of weg te duiken. Het idee is op zich leuk, maar dit hele tafereel slaat eigenlijk nergens op in een Spider-man game. Van mij hadden ze dit onderdeel dan ook rustig weg mogen laten.

Slingeren en klimmen
Behalve goed vechten kan Spider-man, of beter gezegd Spider-men, ook acrobatisch webslingeren alsof het een lieve lust is en kan hij probleemloos langs muren klimmen. Hoewel probleemloos wellicht niet het juiste woord is. De camera is je namelijk niet gunstig gezind als je over de muren en plafonds kruipt, wat resulteert in een dom gehannes van Spider-man als je dit soort capriolen uithaalt. Een mogelijkheid die wel heel handig – en tof – is, is de mogelijkheid om snel van de ene naar de andere plek te springen met behulp van je web. Dit gaat supersnel en helemaal in stijl. Spider-man is dan ook zeker heel authentiek, inclusief extreem bijdehante opmerkingen en flauwe oneliners van Spider-man.

Upgraden en uitdagingen
Spider-man – Shattered Dimensions kent dertien levels waarvan er vier voor de Amazing Spider-man zijn en drie per andere Spider-man. De levels kunnen iedere keer opnieuw gespeeld worden op verschillende moeilijkheidsgraden. De Easy modus laat je vrij gemakkelijk door de levels struinen. Normal geeft iets meer een uitdaging terwijl Hard gewoon het spel pittig maakt. Omdat dertien levels alleen maar meppen wat saai kan worden, heeft men een interessant upgrade-systeem ingebouwd in Shattered Dimension. Nieuwe upgrades zijn te kopen met Spider Essence – iets dat je door heel het spel vindt – en de upgrades worden ‘unlocked’ als je uitdagingen voltooid. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘het ontwapenen van X bewakers op een bepaalde manier’. Er zijn heel veel uitdagingen en ze zorgen ervoor dat je zo nu en dan je speeltstijl verandert om zo extra krachten vrij te spelen.

NEGS Oordeel
Spider-man – Shattered Dimensions is een Spider-man waardige game waaruit fans veel plezier zullen halen. Het spelen van vier verschillende Spider-mans is erg tof en zorgt ook voor de nodige variatie. De game is zeker niet perfect, maar desondanks is Spider-man – Shattered Dimensions wel één van de beste Spider-man games die verkrijgbaar is. De game is dan ook zeker goedgekeurd door NEGS!

Website: spidermandimensions.marvel.com

Prijs: € 59,99 (Xbox 360)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3, Xbox 360, Wii en Nintendo DS (wijken af)

Gespeeld op: Xbox 360

]]> http://www.negs.nl/2010/09/30/spider-man-shattered-dimensions-review/feed/ 0