Leer van het verleden!
De railshooter is een uitgelezen genre om te ontwikkelen voor de Wii en de Playstation Move. Geef er een plastieken geweeraccessoire bij en je spelers wanen zich Han Solo of Buck Rogers. Vervolgens hoef je weinig meer te doen dan een razendsnel, spannend en adrenaline opwekkend schietavontuur te bouwen. En daar zijn in het verleden toch al voldoende voorbeelden van gemaakt, zoals House of the Dead: Overkill of – meer recentelijk – Dead Space: Extraction voor de Wii. Hoe ontwikkelaar Cohort Studios het dan toch voor elkaar gekregen heeft om zo’n saai, ongebalanceerd en frustrerend spel als The Shoot uit te brengen, is mij een raadsel.

Familie-shooter
The Shoot richt zich duidelijk op een familiepubliek. Je speelt als actieheld in een filmstudio, waarbij je je al schietend een weg moet banen door filmsets met verschillende thema’s. Denk aan westerns, science-fiction en horror. De stijl van de levels is in orde hoewel alles bestaat uit kartonnen tegenstanders en ‘special effects’ – zoals draden waaraan vliegende tegenstanders hangen – gewoon te zien zijn. Door zo goed mogelijk te schieten, plezier je de regisseur. Word je zelf teveel geraakt of schiet je op onschuldigen, dan gaat de regisseur over de rooie, wat resulteert in een keiharde ‘cut!’ en het verlies van één van je ‘levens’. Bij dit alles moet je zorgen voor voldoende punten, anders wordt de volgende filmset niet ontsloten. En daar gaat het spel de mist in, zeker voor de casual revolverheld.

Durf eens te missen!
In The Shoot is het van groot belang dat je raak schiet. Door niet te missen bouw je combo’s op, die omgezet worden in drie verschillende power-ups: slow motion, een ontploffing die alle vijanden van het scherm veegt en een machinegeweer. Deze power-ups heb je nodig om flink te scoren, anders haal je het volgende level niet. Je kunt dus niet los gaan en in het wilde weg schieten, wat bij andere railshooters juist voor adrenaline zorgt. Mis en je bent je combo kwijt. Hierdoor wordt de moeilijkheidsgraad ineens veel hoger, omdat niet alle vijanden even goed te raken zijn. Sommigen hebben meerdere ‘raakplekken’, maar bij anderen lijkt het wel alsof je ze enkel in het midden kunt schieten. Dit zorgt voor een hoop frustratie, zeker als vliegende vijanden ook nog eens razendsnel voorbij komen.

Onverwoestbaar?
Ook is het nog eens bijzonder onduidelijk wat je in de diverse spelomgevingen nu wel en niet weg kunt schieten. Zo zijn vaten vaak wel kapot te schieten, maar kisten weer niet. Als een cowboy op een paard langsrijdt, kun je de geldzak aan zijn zadel wel kapot schieten, maar zodra deze geldzak op de grond ligt kan dat niet meer. Sommige ruiten gaan wel stuk en anderen weer niet. En zo blijft die onduidelijkheid maar doorgaan. Er is geen enkele fun-factor bij het lukraak rondschieten op de spullen in de omgeving, want het risico is te groot dat het item niet te beschieten is. En dat kost je weer je combo: een luxe die het spel je niet gunt.

Draai eens in een rondje …
Naast het simpelweg schieten maakt The Shoot ook nog op een andere manier gebruik van de Move-controller. Worden er raketten op je afgevuurd of andere zaken naar je gegooid, dan kun je door links of rechts te leunen het projectiel ontwijken. Dit gaat op zich goed, totdat tegenstanders meerdere projectielen op je afsturen: links of rechts blijven leunen helpt niet, je moet weer positie kiezen in het midden, om opnieuw opzij te leunen. En dat gaat gewoon te traag. Gekker nog: om de slow motion power-up te gebruiken moet je of om je as draaien, of met de controller een cirkel boven je hoofd draaien. Dit laatste mislukt meestal dus je zult ervoor kiezen om zelf rondjes te draaien. Dit kost echter zoveel tijd dat het momentum van de situatie waarin je de slow motion wil gebruiken, al bijna voorbij is. Je zult levels uit je hoofd moeten leren om op het juiste moment de slow motion in te zetten.

Lone Ranger
Komen we bij het grootste minpunt van The Shoot. Het is NIET mogelijk om de carrièremodus coöperatief te spelen. Je kunt The Shoot enkel met zijn tweeën spelen in de ‘score attack’, waarbij je strijdt om het meeste aantal punten in de levels die je eerder in je eentje vrijgespeeld hebt en in de ‘challenge’-modus. Deze challenge-modus speel je vrij door in het singleplayergedeelte stukken filmposter weg te schieten. Verzamel ze allemaal en je kunt met je vrienden de challenge-modus proberen. Dit betekent dus dat je al die levels telkens opnieuw moet spelen, in de hoop dat je de resterende postergedeeltes vindt. En dat terwijl de lol van levels opnieuw spelen in The Shoot eigenlijk minimaal is. In racegames is het al een domper als je pas met je vrienden kunt spelen als je in de singleplayermodus banen hebt vrijgespeeld, maar in een shooter on rail verwacht je dit helemaal niet.

NEGS Oordeel
Nu heb ik nog niet eens de andere minpunten als de lange laadtijden en de noodzaak van het onhandige kalibreren genoemd, maar de strekking van deze recensie is duidelijk: The Shoot is gewoon niet leuk. Alles wat een shooter on rails spannend en uitdagend maakt, ontbreekt in The Shoot. Enkel het stijltje geeft het spel nog iets van jeu, maar dat is het dan ook wel. Dat de game dan ook nog eens voor € 44,99 in de winkels ligt, is helemaal een crime. Eigenlijk zou The Shoot voor nog geen twee tientjes in het Playstation Network te koop moeten zijn. En dan nog raad ik aan te wachten op een betere railshooter. The Shoot is duidelijk geen spel waarmee je iemand de lol van de Playstation Move laat beleven.

Website: nl.playstation.com

Prijs: € 44,99 (PS3)

Verkrijgbaar voor: Playstation 3 Move exclusief

]]> http://www.negs.nl/2010/11/13/the-shoot-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2009/10/26/dead-space-extraction-review/ http://www.negs.nl/2009/10/26/dead-space-extraction-review/#comments Mon, 26 Oct 2009 20:37:46 +0000 Gerard Sombroek http://www.negs.nl/?p=2517 Lees verder > ]]> De eerste keer dat ik kennis maakte met Dead Space – Extraction, dit was op de Gamescom in Keulen, was ik behoorlijk teleurgesteld. Ik verwachtte namelijk een survival horror adventure die ik met de Wiimote kon besturen. Maar Dead Space – Extraction bleek een shooter on rails te zijn. Ik baalde als een stekker en de game had voor mij direct afgedaan. Dit was ook mede te danken doordat ik de gameplay niet snel genoeg door had en tien mutanten tegelijk mij begonnen te verorberen. Echter nu Dead Space – Extraction eindelijk uit is, heb ik de game toch weer opgepakt en doe ik nog een poging. Alleen deze keer weet ik wat mij te wachten staat…

Shooter on Rails
Dead Space – Extraction is dus een shooter on rails en geen survival horror adventure zoals het origineel. Dit is voor sommige fans misschien even slikken maar toch verdient Dead Space – Extraction een kans. De term ‘shooter on rails’ is wellicht een onbekende term, maar het principe bestaat al lang. We hebben het vroeger al gezien in games als Operation Wolf, Terminator 2 – Judgement Day en de klassieker House of the Dead. Je hoeft zelf niet rond te lopen, dat doet de computer voor je. Alles wat jij moet doen is met je vizier de vijanden aan gort schieten voordat ze je levensmeter tot nul reduceren. Een zelfde soort gameplay zie je ook bij Resident Evil – The Umbrella Chronicles op de Wii. De Wiimote is dan ook uitermate geschikt voor shooters on rails. Maar daarover later meer.

Een prequel
Dead Space – Extraction is een prequel op de hitgame Dead Space die vorig jaar uitkwam. Wie deze game niet gespeeld heeft, raad ik met klem aan om deze hit alsnog te scoren. Helemaal de prijs is tegenwoordig een lachertje. Voor nog geen drie tientjes heb je hem al in huis. Voor de review van het origineel klik je hier. In Dead Space kom je uiteindelijk op de gekoloniseerde planeet Aegis VII terecht waar een zogenaamde Marker is gevonden. Een relikwie met mythisch krachten dat stervelingen ‘een nieuw leven’ geeft. Volgens sommige occultisten dan. Niets is minder waar en al snel vallen de doden met bosjes tegelijk. In Dead Space – Extraction krijg je te zien wat er precies met de inwoners van Aegis VII is gebeurd. Je volgt een handjevol overlevenden die zich staande proberen te houden tussen massa’s gemuteerde lijken – de Necromorphs -die uit zijn op hun bloed.

Nunchuck verplicht
Hoewel de gameplay van een shooter on rails erg basic lijkt is deze zeker wel geëvolueerd en kun je veel meer dan twee soorten wapens afschieten, wat vroeger de standaard was. Helemaal de Wiimote is in Dead Space – Extraction goed benut. Om optimaal van de gameplay te genieten heb je wel een nunchuck nodig. Zo gebruik je deze om monsters van je af te slaan als ze te dichtbij komen door letterlijk er mee rond te zwaaien, herlaad je je wapens ermee, bevries je vijanden met de Stasis module en wissel je met de analoge stick van wapen. De Wiimote gebruik je ondertussen voor het schieten en het naar je toetrekken van items met de telekinese straal. Ook gebruik je de A-knop om zaken in het spel te activeren.

Kick ass met je Wiimote!
Je Wiimote is je grootste vriend in Dead Space – Extraction. De ontwikkelaars hebben zo goed als alle mogelijkheden van de Wiimote gebruikt. Zo hebben alle wapens die je in het spel kan vinden – tien stuks om precies te zijn – een alternatieve vuurmodus. Deze gebruik je door de Wiimote een kwartslag te draaien. Verder is er ook de zogenaamde Glowworm. Dit apparaat is vergelijkbaar met een knijpkat zaklamp. Alleen moet je niet knijpen om deze lamp te activeren maar de Wiimote schudden. Dankzij de vibratiefunctie lijkt het net alsof je iets wat binnenin je Wiimote zit echt schudt en de speaker laat een klein stuiterend balletje horen. Geniaal! Dan zijn er nog de verschillende audiologs die je kunt vinden. Deze worden letterlijk op je Wiimote afgespeeld wat enorm bijdraagt aan de naargeestige sfeer van het spel.

Samen bibberen
Dead Space – Extraction kent maar tien hoofdstukken wat ongeveer garant staat voor acht uur gameplay. Hiermee is de game wel wat aan de korte kant. Gelukkig kent de game diverse extra’s zoals ‘Challenge Mode’ waarin je vlagen vijanden kapot moet schieten voor de meeste punten en is het mogelijk met z’n tweeën tegelijk te spelen. Dit is een groot voordeel want met de grote getale griezels die op je afkomen is alle hulp die je kunt krijgen welkom. Daarnaast zijn er soms puzzels die je moet oplossen die zich nog het best omschrijven als het ‘Bibberspel’. Hierin verandert je Wiimote in een las apparaat en moet je diverse elektronische paden op een circuit volgen. Doe je dit verkeerd dan krijg je schade en moet je overnieuw beginnen. Om dat geheel nog wat spannender te maken word je ook nog regelmatig belaagd door grote groepen Necromorphs. Op zo’n moment is het fijn als je met z’n tweeën bent. De één bibbert, terwijl de ander de monsters op afstand houdt. Zo’n bibberpuzzel vereist overigens wel dat je beurtelings een stuk van de puzzel oplost. Wel tof is overigens dat je samen de levensmeter deelt. Je gaat dus samen dood of blijft leven. Dat maakt het spelen van dit spel wel zo sociaal. Andere leuke toevoegingen zijn de animated comics die je vrij kunt spelen in de game. Hoewel deze er naar mijn mening niet uit zien, vertellen ze wel een hoop over het verhaal van Dead Space en voor de freaks onder ons is dat natuurlijk geweldig!

Waar is de camera?
Dead Space – Extraction is een gaaf spel met een toffe sfeer, maar toch had ik sommige zaken liever anders gezien. Zo wordt de analoge stick op de Nunchuck gebruikt om van wapen te wisselen. Je kan vier verschillende wapens bij je dragen. Waarom hier niet gekozen is voor de vierpunts-druktoets op de Wiimote als wapenwisselaar is mij een raadsel. Overigens ben je, als je samenspeelt, verplicht dezelfde wapens te gebruiken. Speler twee kan dus geen ander arsenaal aan wapens bij zich dragen. Jammer! Om terug te komen op de analoge stick op de Nunchuck. Daar had ik veel liever een camera-functie op gezien zoals dit het geval is bij Resident Evil – The Umbrella Chronicles. Deze schittert nu door afwezigheid wat toch wel een gemis is. Zo ben je totaal afhankelijk van de camera van de computer en moet je echt vliegensvlug zijn bij het oppakken van items. En als je net een item hebt gemist, is dat vette pech voor jou. Zelfs als je voor een dichte deur staat in een relatief veilige kamer en achter je ligt een shitload aan wapens en ammunitie is het niet mogelijk je even om te draaien en dit op te pakken. Een beetje onlogisch als je het mij vraagt. Nu is er wel een camera-functie in de game aanwezig, maar alleen op vaste punten in het spel en dan ook op niet altijd even handige momenten.

NEGS Oordeel
Hoewel mijn eerste indruk van Dead Space – Extraction heel negatief was, moet ik deze nu toch echt terugnemen. Dead Space – Extraction is namelijk echt een hele toffe game en absoluut een aanrader voor liefhebbers van de vorige Dead Space game. Want hoewel dit een compleet ander genre is, is de sfeer echt op en top Dead Space. Dit is ook te danken aan de uitstekende manier waarop het verhaal verteld wordt. Ook liefhebbers van shooter on rails games kunnen Dead Space – Extraction met een gerust hart kopen. De korte levensduur en het ontbreken van een fatsoenlijke camera-functie voorkomen echter dat Dead Space – Extraction een ‘Gold’ stempel krijgt. Desondanks blijft het een aanrader!

Website: www.deadspacegame.com

Prijs: € 19,99

Verkrijgbaar voor: Wii en Playstation 3 Move

Gespeeld op: Wii

]]> http://www.negs.nl/2009/10/26/dead-space-extraction-review/feed/ 0