Er was eens…
Het lijkt wel een sprookje wat er begint als je het spel opstart. Er wordt geen verhaal verteld, maar je speelt je eigen verhaal in Family Farm. Belangrijk in dit spel is het maken van goede keuzes: wanneer doe je wat en wie laat je het doen.

Je kan in het startmenu kiezen uit een aantal keuzes. ‘Start a story’ laat je een nieuwe verhaal (game) beginnen. Als je ‘Manual’ speelt, krijg je eerst hulp van een boer die linksonder in het beeld verschijnt en zegt wat de volgende stap is. Dit is handig als je het spel voor het eerst speelt. Ook zijn er verschillende opties zoals grafische en geluidsinstellingen. Ook kan je kiezen in welke taal je de game wilt spelen. Helaas heb je geen keuze voor Nederlands. Als Engels niet je beste taal is, kun je de game ook spelen in het Duits, Pools en Italiaans.

Het boeren leven
In totaal kan je met deze game 10 verhalen spelen. Je begint met 500 munten, een man en een vrouw. Je moet proberen verschillende uitdagingen te volbrengen. Als dit niet lukt, heb je de kans dat je opnieuw moet beginnen en dus het hele jaar overnieuw moet doen. Family Farm is een sim,  dus je moet alles binnen een bepaalde tijd doen. Je huisgenoten en werkers moeten op tijd eten, de gewassen moeten op tijd gezaaid en geoogst worden, etc.

Het leuke is dat je niet alleen de gewassen moet verzorgen, maar ook dieren. Onder andere kippen. Deze moet je te eten geven en daarna de eieren verzamelen in de ren. De eieren leveren geld op, dus zorg dat je niet te laat bent met het leeghalen van de ren. Schapen kan je ook houden op je boerderij. Deze moet je in de zomer scheren.

Doelen behalen
Eén van de doelen is om je huis uit te breiden. Dit doe je door op het huis te klikken en als je genoeg geld hebt verzameld, kan je het huis upgraden. Je moet wel je werkers of één van de gezinsleden aan het werk zetten om dit voor elkaar te krijgen. Als je huis groot genoeg is, heb je de keus of je een baby wilt krijgen. Deze baby gaat te pas en te onpas huilen en dan moet iemand hem of haar gaan troosten.

Als je kind groot genoeg is, helpt hij ook mee met alles wat moet gebeuren. Een ander doel is om bijvoorbeeld 20 kroppen bloemkool te oogsten. Een tip hierbij is dat je van te voren even controleert wat het doel voor dit jaar is. Als het tijd is om iets te gaan doen, zie je dit door een geel tandwiel die oplicht bij hetgeen staat wat je moet doen.

Beeld en geluid
De graphics zijn voor dit type spel erg mooi. De figuren zijn wel een beetje aan de kleine kant, maar om ze makkelijk uit elkaar te kunnen halen krijg je een balk aan de linker bovenkant met de naam en het gezicht van degene die je geselecteerd hebt. Ook kan je zo zien hoe hun humeur en gezondheid is. Als ze moe zijn, kan je ze laten rusten in het park. Family Farm is realistisch gemaakt en er is goed aandacht besteed aan details. Een voorbeeld hiervan is dat als iemand aan het werk is om stenen te sjouwen, deze zich echt voorbereidt op het tillen van een zware steen. Hij buigt door zijn benen, pakt zijn onderrug vast en gaat nogmaals door de benen om vervolgens de steen te pakken.

Het is echt grappig om te zien hoe de karakters bezig zijn. Het beeld kan je in en uitzoomen met je muis. Niet heel ver, maar wel ver genoeg zodat je een goed overzicht krijgt. Het geluid doet je echt wanen op een boerderij. Je hoort de vogels zingen, de kippen kakelen en als er iemand aan het werk is op het land, hoor je echt het ruisen van de granen. Ook de regen hoor je duidelijk. Als de tijd van het seizoen over is, wordt het beeld wat donkerder en hoor je een muziekje. De game gaat vanzelf over naar het volgende seizoen.

Snelle game
Het spel laadt snel en draait soepel en stabiel. Er zijn geen moeilijke overgangen die lang tijd nodig hebben of langdradig zijn. En als je in het spel moet wachten tot er wat taken klaar zijn, dan kan je de tijd sneller laten lopen. Ook kun je een seizoen helemaal overslaan. Dit is makkelijk als je niets kan doen en zeker weet dat je doelen gehaald zijn.

Een klein nadeel is dat je de game alleen kan opslaan als je een jaar hebt afgespeeld. Doe je dit niet, dan moet je alle seizoenen, die je tot nu toe gedaan hebt, overdoen.

NEGS Oordeel
Family Farm is een spel voor de liefhebber. Het zal wellicht niks zijn voor shooter-fanaten of andere ‘hardcore-gamers’, maar Family Farm is zeker geen saai spel! Je kan er een hele tijd mee bezig zijn en er zijn verschillende doelen die je moet proberen te halen. Wel jammer is dat je de game niet zomaar tussendoor kan afsluiten.

Family Farm krijgt van mij een Gold-stempel en het is echt een aanrader voor hen die verslaafd zijn aan Facebook spellen zoals Cafeworld of Farmville. Het voordeel van deze game is dat je het allemaal zelf moet doen, zonder afhankelijk te zijn van medespelers. Je eigen boerderij runnen? Waar wacht je nog op! Ga deze game kopen!

Website: iceberg-interactive.com

Prijs: € 19,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC en Mac

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Mis!
Ik was niet echt een fan van DiRT 2. Het spel ging naar mijn smaak veel te veel richting de arcade-kant. En hetgeen mij meest stoorde was dat je de ‘spelletjes’ móest doen om de game uit te spelen. Dat doet gewoon pijn als hardcore rally-fan zijnde. Vandaar dat ik aan DiRT 3 enigszins gereserveerd begin.

Toen Codemasters met het hele gymkhana–verhaal op de proppen kwam, moest ik echt even slikken. “Nee toch? Niet nog meer Arcade!” riep ik gefrustreerd naar mijn beeldscherm waarop ik het nieuwsbericht zag. Ik zag mijn race-dagen, zwetend in de Playseat, als sneeuw voor de zon verdwijnen. Maar wat had ik het mis! Want wat blijkt: DiRT 3 bevat veel minder arcade en veel meer racen!

Verbluffend mooi
Ik heb DiRT 3 op mijn game-PC getest uitgerust met een Playseat GT en een Logitech G25 race-stuurtje. Precies zoals Codemasters het bedoeld heeft dus. En wat een combinatie is dat zeg! Het is echt een match made in heaven!

Waarom? Allereerst ondersteunt de PC – mits de videokaart het aankan – DirectX 11. Dat maakt het mogelijk veel meer detail te tonen. Codemasters heeft de engine van DiRT 3 – de EGO-engine – nog verder fijn geslepen. Het resultaat is een bijna filmrealistische weergave. De bossen, ondergrond, sun flares, stof, sneeuw, regen en bijvoorbeeld waterplassen ogen alsof ze uit een foto zijn gehaald. Het spel is echt waanzinnig mooi. En ik maar denken dat het bijna niet beter kan dan het al erg grafisch indrukwekkende DiRT 2 (want grafisch mooi was die game wel!).

Super feedback
Ook aan de force feedback is gesleuteld. Het is nu mogelijk om de kracht van de feedback en de zwaarte van het sturen in te geven. Ik houd van zwaar sturen, dus het is een verademing dat een spel het toelaat dit in te stellen. Nu was de feedback in DiRT 1 en 2 al prima, maar deel 3 gaat echt nog een stapje verder. Je voelt de auto zeer realistisch van ondergrond veranderen in het stuur.

Het is dus te merken dat Codemasters met coureurs heeft samengewerkt. Het voordeel hiervan is dat je zeer precies de auto kunt corrigeren. Immers als je de wielen voelt glijden of grip voelt pakken, kan je daar op inspringen met gas doseren, tegensturen of een tikje op de rem om de auto recht te trekken.

Lastig!
DiRT 3 is wel moeilijk. Er zijn helaas maar drie moeilijkheidsgraden: gemakkelijk, gemiddeld en moeilijk. Ook kan je natuurlijk de nodige hulpmiddelen voor onder het rijden aan- en uitzetten, zoals ABS, traction control, hulplijn, stuurhulp, etc. Wellicht handig als je met een controller speelt.

Ik als ervaren racefanaat ben maar meteen op ‘moeilijk’ begonnen (alle hulmiddelen uit en competitie voluit) en ik moest heel hard werken om te winnen of zelfs tweede te worden. Als je de baan niet goed kent, kan je het vergeten om te winnen. Na een keer of zes en zonder fouten in de bochten, kom je in de top 3 mits je flink doortrapt. Gelukkig hangt het bij DiRT 3 vaak niet af van één race, maar om punten die je verzamelt tijdens een serie van een aantal races. Dat maakt het mogelijk aan het einde van de rit toch eerste te worden.

Gymkhana
Ik heb het nog niet gehad over Gymkhana. Ik weet niet zo goed wat ik daarvan moet vinden. Ik ben namelijk geen liefhebber van drifts. En ook in DiRT 3 vind ik driften niet echt ‘je van het’. Gymkhana draait voornamelijk om driften en dat maakt het wat lastig om te verteren voor mij. Nu moet ik wel zeggen dat het een bepaalde fun-factor heeft. Het draait niet alleen maar om rokende banden, maar voornamelijk om beheersing en het aan elkaar breien van manoeuvres. Leuk, maar niet te lang.

Het goede in DiRT 3 is dat Gymkhana niet verplicht is. Je kan de finale van een segment halen op punten. Zolang je goed rijdt, is het niet echt nodig om alles af te ronden. Kortom: je kán Gymkhana theoretisch skippen, al zou ik het niet snel doen. Al is het maar vanwege de statistieken.

Let it snow!
Jazeker! Er is weer sneeuw in DiRT! Het heeft even geduurd, maar Codemasters heeft weer glibberige levels verwerkt in DiRT. Nu voornamelijk in Scandinavië waaronder Finland, het mekka van de rallysport. Ook is er de bobslee-baan in Noorwegen waar je tegen een bobslee mag racen. De tracks zien er geweldig uit en zijn ontzettend leuk om te rijden! Het is even wennen na al dat gravel, zand en asfalt, maar eenmaal onder de knie is het geweldig om van bocht naar bocht te glijden terwijl de bomen op centimeters van de voorwielen voorbij zoeven. Adrenaline ten top!

Het gevoel dat Codemasters heeft gecreëerd bij de sneeuw-levels is echt bijzonder. Je moet zeer precies met het gas spelen om bochten te halen. Te hard erin en je bent gewoon weg (logisch), maar als je teveel gas inhoudt in een bocht, werk je ook tegen. Het is echt de balans van gas, remmen en sturen. Heerlijk tactisch.

Veel auto’s
Bij een racespel draait het natuurlijk niet alleen om tracks, maar ook om de auto’s. Er is genoeg keuze in DiRT 3. Natuurlijk heb je nu de S2000-klasse met moderne rally-auto’s als de Ford Fiesta, Peugeot 207 of de Citroën DS3. Maar ook de ‘oudere’ types als de Mitsubishi Lancer, Subaru Impreza of de Ford Focus zitten in de game verwerkt.

Leuk is dat ook de klassiekers weer terug zijn. Denk aan de Ford S2000, de Audi Quattro en de Pikes Peak. Genoeg keuze dus! En wie van het grove werk houd: buggy’s en trucks zijn ook te vinden in DiRT 3.

Youtube
Als je een race hebt uitgereden, of een brute crash maakt, krijg je de mogelijkheid om je replay op Youtube te zetten. Allereerst leuk, maar natuurlijk ook een briljante reclamestunt voor het spel. Jammer genoeg werkt dit wat omslachtig en raak je uit het spel als je zo lang bezig bent met uploaden van een filmpje.

NEGS Oordeel
DiRT 3 is een verbluffend goed rallyspel. Allereerst is het grafisch om je vingers bij af te likken. Dat is natuurlijk een groot pluspunt, maar wellicht nog belangrijker is het feit dat het geweldig rijdt.

Met DiRT 3 draait Dirt eindelijk weer om één ding: rally rijden. Er zijn talloze prachtige tracks, diverse zeer realistische weerinvloeden, veel auto’s en bikkelharde competitie. Het rallyspel is weer helemaal terug bij Codemasters. Dikke, vette, welverdiende Gold-stempel!

Website: www.codemasters.com

Prijs: € 39,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3 en Xbox 360

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Electronic Arts heeft aangegeven dat Shift 2 de ultieme racegame moet zijn: een hardcore sim-racer. Laat ik het maar meteen verklappen: dat is het niet. Er zijn gewoonweg betere sim-racers op de markt: sims die betere physics bevatten en een beter gevoel in het stuur bieden. De titels uit de stal van Simbin zoals Race On bijvoorbeeld of Gran Turismo 5 van Sony. Moet je dan Shift 2 negeren? Zeker niet, want het is wel een erg leuk spel. Maar wel om andere redenen.

Ultiem snelheidsgevoel
Eén van de dingen die EA heel goed heeft begrepen, is hoe je een gevoel van snelheid kan creëren in een spel. Shift deed dat al erg goed, maar bij Shift 2 is dat nóg iets beter geregeld. Bij hoge snelheid ontstaat een hele subtiele blur. Bij crashen wordt alles zwart-wit en hoor je een harde ‘oef!’ uit de cockpit. Ga je echt te hard van de baan, dan zie je je auto in stukjes over de baan gaan. Prachtig om te zien en het draagt bij aan een heerlijk race-gevoel.

Overigens bestaat er een mogelijkheid dat je vaker door anderen dan door jezelf van de baan wordt geknald. De AI is okee, maar zeker niet al te slim. Met name bij de start wil het nog weleens fout gaan. Als de race eenmaal begonnen is, gaat het vaak wel. Je moet dan wel heel lomp inhalen in een bocht, wil de AI je van de weg rammen. Dat is overigens een verbeterpunt ten opzichte van de eerste Shift. Daar ging het vaker mis in bochten.

Overstuur
Elk fatsoenlijk racespel moet je natuurlijk met een stuurtje te spelen. Dat doe ik dus ook. De reden: je voelt wat een auto doet en je kan gedoseerd sturen, remmen en gas geven. Bij een goede race-sim is dat samenspel heerlijk. De engine houdt tijdens het rijden rekening met hoe hard je gaat, wat de ondergrond is, wat het gewicht van de auto is en hoe je instuurt, remt en gas geeft. Vervolgens berekent de engine dan hoe de auto reageert. Physics zijn dus cruciaal bij een racespel.

Bij Shift 2 zijn de physics iets verbeterd en alle auto’s voelen anders. Een zware auto glijdt meer door en een lichte auto stuurt strakker. Maar wat opvalt is dat ze allemaal wel wat last hebben van overstuur en wegglijden. Nu heb ik niet in het echt in alle auto’s gereden die in het spel zitten – was het leven maar zo mooi – maar wel in een aantal. En ik kan mij niet herinneren dat ze zo glibberig waren. In de eerste Shift was dit ook al het geval. In Shift 2 is dit wel aangepakt en het rijdt beter dan zijn voorganger, maar het is nog niet perfect.

Tikkie licht
Nog een puntje van aandacht is de force feedback als je met een racestuur speelt. Ik heb Shift 2 met twee stuurtjes gespeeld: eerst met een Logitech Driving Force Pro en later met een G25 – onder meer aangeschaft voor dit spel – en bij beide spellen was de besturing aan de lichte kant. Ik ken bijvoorbeeld de Caterham en die stuurt in het echt een stuk zwaarder dan in Shift 2. Ook is de deadzone – een gebied rond de neutrale stand van het stuur waar niets gebeurt – wat groot in vergelijking met andere race-sims, en dat is niet prettig.

Wel prettig zijn de talloze mogelijkheden om de gevoeligheid in te stellen. Zowel van het stuurwiel zelf, als van de rem, koppeling en het gaspedaal is de gevoeligheid in te stellen. Standaard staat het spel veel te ongevoelig ingesteld voor stuurtjes en valt er eigenlijk niet lekker mee te rijden. In de drivers van Logitech (ik heb inderdaad de PC versie gespeeld) heb ik een profiel aangemaakt en de force feedback op 150% gezet voor Shift 2, maar ondanks dat wil de auto nog weleens schommelen op rechte stukken.

Intake
Wie net start met racen, zal Shift 2 haten. De game is namelijk ronduit pittig. Nu is er wel weer een soort intake-race, zoals bij de eerste Shift, maar het niveau van tegenstand en het realisme is toch een stuk hoger. Ik heb een hele tijd zonder enige hulp gereden: geen abs, traction control, stability of  control, maar uiteindelijk heb ik toch de traction control aangezet. Een auto van 800 kilo en 600 pk besturen zonder traction control is bijna niet te doen. Zeker als je ook nog moet remmen, koppelen, schakelen en precies de juiste hoeveelheid gas moet geven als er iemand naast je zit in een scherpe bocht.

Adrenaline
Maar als je dan na een uurtje oefenen lekker aan het racen bent, is Shift 2 werkelijk geweldig! Je zet die Caterham scherp de bocht in, geeft een tikje op de rem, geeft een flinke dot gas en zet hem een beetje schuin. Nu doseren en subtiel tegensturen…. driftend de bocht uit, recht zetten en vol op het gas. Heerlijk! ‘King of the track’! En als je dan ook nog weet te winnen door bijvoorbeeld in de laatste bocht nét later in te remmen en op het perfecte moment op het gas te gaan… wow. Adrenaline!

Nieuwe view
Ik schat in dat 85 procent van de racers de bumper-view gebruikt. Een kleine 10 procent gebruikt de cockpit view en 5 procent gebruikt iets anders. Bij Shift 2 is er nog een camera bijgekomen: de helmet-view. Je kijkt vanuit het perspectief van de coureur. En wat betekent dat? Schudden bij optrekken en remmen en een blik de bocht in als je indraait. Immers: een coureur kijkt waarnaar de auto toe moet gaan en niet in de richting van de neus van de auto. Dat lijkt heel handig, maar dat is het niet. Wij hadden aanzienlijk minder gevoel met rijden dan met de bumper-view. Nee, leuk gevonden, maar niet heel zinvol. Gelukkig zijn de cockpit-view en bumper-view nog steeds uitstekend bij Shift…

Vlammen en janken
Als EA iets perfect heeft gedaan, dan is het wel het geluid. De jankende motoren, begrenzers die ingrijpen, klapperende, hissende turbo’s en schurend metaal langs de vangrail: alles zit erin om de oren van een ‘petrol head’ te verwennen. Ik heb de versterker onder het racen echt helemaal open gedraaid om te genieten van dit geluid. Overigens heb ik wel de muziek uitgezet. Zowel in de races als in het menu. Die is echt niet nodig. De auto’s doen het werk wel!

Tevens erg goed zijn de graphics. Auto’s zijn prachtig nagemaakt, de tracks zien er netjes uit en ook tijdens nachtraces is het genieten geblazen: vlammen uit de pijp, rook van de banden en keurig licht van de koplampen. Een dikke grafische kaart voor de PC-versie is wel gewenst overigens.

Nachtbraken
Nieuw in Shift 2 is nachtracen. Als je al moeite had met overdag de auto op de baan houden: veel plezier. ’s Nachts racen is lastig, maar niet ondoenlijk. Ik vind het persoonlijk niet heel veel toevoegen. Er wordt weliswaar in het echt ook ’s nachts geracet, maar is het leuk in een spelletje? Nee, naar mijn idee niet echt.

Nu ik het toch over minder leuke zaken heb: aan de driftparcours had ik al een hekel in de eerste Shift en in deel twee is dat niet anders. Toegegeven, in Shift 2 is het iets beter te doen, maar het blijft erg lastig. Laat dit onderdeel in een volgend deel maar gewoon weg: het is lang niet zo leuk als over een circuit raggen.

Online
Racen tegen de computer is hartstikke leuk. Maar online rondetijden verbeteren en met anderen online achter de PC kruipen om over een circuit te blazen is ook erg leuk. Tof is ook dat je kan zien hoe de rest van de wereld of je vrienden het doen op een bepaald circuit. Een functie genaamd ‘Autolog’ zorgt hier voor. Alle tijden worden opgeslagen en zichtbaar voor vrienden. Zo kan je ook als je niet met elkaar speelt, tegen elkaar opboksen. Weliswaar niet echt nieuw, maar wel een leuke toevoeging.

NEGS Oordeel
Shift 2 is een stuk meer hardcore dan Shift. Ook zijn de physics weer een tikkie verbeterd en is het spel grafisch en auditief aangepakt. Dikke pluim voor het geluid! Is het spel nu een échte sim? Ja en nee. Ja, het spel is lastig en de auto’s reageren vrij realistisch. Echter kunnen de physics beter. Simbin’s Race On en Gran Turismo doen het op dat vlak beter. Toch heeft EA wel het racegevoel perfect in het spel verwerkt. En daar zit de verslaving: je wilt het gewoon nog één keer proberen. En waar gaat het om bij gamen? Lol hebben, en dat biedt Shift 2 volop! Daarom een dikke GOLD stempel!

Website: www.needforspeed.com

Prijs: € 49,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3 en Xbox 360

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Beroepen en taken
Je begint het spel als een vorst, maar later kan je ook nog je koninkrijk uitbreiden met een magiër, smid, priester, dokter, handelaar en ridder. Elk beroep heeft zijn eigen verantwoordelijkheid binnen het koninkrijk. Zo is de vorst verantwoordelijk voor het besturen van het gebied, de magiër maakt magische drankjes en de smid maakt wapens tot gereedschap.

Naast de standaard werkzaamheden heeft elk beroep ook nog dagelijkse verantwoordelijkheden die kunnen variëren van een nieuwe wet doorvoeren tot het repareren van wapens. Om hun beroep uit te oefenen hebben de Sims natuurlijk middelen en grondstoffen nodig. Denk hierbij bijvoorbeeld aan planten die geplukt moeten worden of mijnen, die verspreid zijn over je koninkrijk, waar grondstoffen uit gewonnen moeten worden.

Cultuur en aspecten
Cultuur vormt de basis voor normen en waarden binnen de bevolking. Kennis staat voor het algemene opleidingsniveau van je bevolking wat invloed heeft op onderzoek, geneeskunde, algemene ontwikkeling en wiskunde. Hoe hoger deze vier eigenschappen, hoe beter je Sims presteren. Het is dus belangrijk om goed te overwegen wat je het beste kan gebruiken voor je een nieuw gebouw plaatst. Dit vereist enige strategie en planning.

Nieuw zijn de opdrachten die elk invloed hebben op de aspecten binnen je koninkrijk. Je bent vrij in de volgorde waarin je deze opdrachten volbrengt. Alvorens je een opdracht begint, krijg je een uitgebreide beschrijving wat te doen, wat voor effect het heeft en met welke beroepen je de opdracht kan uitvoeren. Opdrachten waarbij je uit een beroep moet kiezen, hebben verschillende uitkomsten en kunnen het verloop van het spel beïnvloeden. Zo kan het zijn dat je met de spion iemand vermoordt die je koninkrijk bedreigd. Maar je kan de opdracht ook oplossen via diplomatie met de vorst, waardoor er de mogelijkheid kan ontstaan tot een alliantie. Dit laatste heeft weer positieve invloeden heeft op de aspecten.

Werken vereist concentratie
Dagelijkse taken worden je elke ochtend om negen uur toegekend en dan heb je gemiddeld vijftien uur om ze te volbrengen. Opdrachten, zoals eerder genoemd, kies je voor je begint met spelen. Tijdens het spelen zijn deze opdrachten onderverdeeld in verschillende taken die je één voor één moet volbrengen om de opdracht te voltooien. Daarna is het weer tijd voor een nieuwe opdracht. Het volbrengen van je opdrachten en dagelijkse taken geeft een bonus op je concentratie. Het niet volbrengen van je taken of het te lang verwaarlozen van je opdracht geeft juist weer een zware penalty. Een hoge concentratie is nodig om taken en opdrachten succesvol te volbrengen.

De opdrachten die je krijgt zijn over het algemeen vrij makkelijk te volbrengen. Ze bestaan grotendeels uit ‘praat met deze persoon’, ‘maak dit’ of ‘versla die persoon in  een gevecht’. Soms zit er ook een lastige opdracht tussen. Zo is er een moment in het spel dat je een schelp moet zoeken op het strand. Niet echt moeilijk maar door het ‘pixeljagen’ wel tijdrovend.

Handicaps, koninkrijken en graphics
Dan is er ook nog je handicap. Deze moet je kiezen bij het creëren van je Sim. Ze zijn niet van zeer grote invloed op het succesvol voltooien van je opdracht, maar heb je bijvoorbeeld een Sim die laf als handicap heeft, dan kan het nog wel eens gebeuren dat hij of zij weigert een bepaald gebied te betreden als er een bandiet aanwezig is. Dit is natuurlijk frustrerend als je daar net moet zijn. Uiteindelijk zal je Sim er ook wel heen gaan, na een paar keer geweigerd te hebben.

Gelukkig ben je niet gelimiteerd tot 1 koninkrijk. Je hebt de mogelijkheid meerdere koninkrijken te maken. Dat is goed nieuws voor de mensen die graag experimenteren of voor hen die met meerdere personen op dezelfde PC spelen. Grafisch gezien is het spel geen hoogstandje maar de graphics zijn ook zeker niet slecht. Alles ziet er strak uit, ook als je maximaal inzoomt. Alles blijft mooi scherp. Alle acties die je doet in het spel, zoals bijvoorbeeld een bad nemen of een gevecht aangaan, zijn voorzien van mooie en leuke animaties. De game is dus zeker leuk om naar te kijken.

Sim RPG
Ervaren Simmers onder ons zullen veel uit de vorige spellen herkennen zoals het inrichten van je huis, het kopen van nieuwe meubels en accessoires, het maken van vrienden en het aangaan van relaties. Nieuw zijn de RPG elementen zoals het krijgen van ervaringspunten die je verdient door bijvoorbeeld het volbrengen van opdrachten en het winnen van gevechten. Als je Sim genoeg ervaringspunten heeft verdiend, stijgt deze een niveau en wordt dan beter in de taken die bij het beroep horen. Dit kunnen ook nieuwe moves zijn die toegepast kunnen worden tijdens de gevechten, wat je weer betere kansen geeft.

De Sims Middeleeuwen lijkt hiermee twee doelgroepen aan te willen aanspreken, wat ook weer tegen de game werkt. Zoek je een pure Sims-game en wil je je alleen maar bezig houden met het maken van vrienden en het inrichten van je huis, dan kunnen de RPG elementen – hoewel de oude gameplay nog steeds duidelijk aanwezig is – je spelplezier in de weg zitten. Ben je een fanatieke RPG-er, maar hou je niet van de Sims spellen, dan is juist het omgekeerde weer een probleem, aangezien de RPG-elementen op de achtergrond liggen. Heb je geen bezwaar tegen de Sims gameplay met lichte RPG-elementen, dan zit je echt goed met deze game.

NEGS Oordeel
Net zoals de vorige Sims-games, zal je De Sims Middeleeuwen nog lang spelen zonder dat het gaat vervelen. Maar de nieuwe gameplay-elementen en de verandering van tijdperk, geven je niet het gevoel alsof je een totaal ander spel speelt. De kleine toevoegingen zijn leuk en geven net dat beetje extra aan een formule die al ruim tien jaar vrijwel onveranderd is.

Ik heb me echt kostelijk vermaakt met het spelen van deze game. Het was echt weer zo’n spel waarbij ik iedere keer zei: “nog heel even”, en ondertussen was ik weer een paar uur verder. Het is heel lang geleden dat een spel dat effect op me had en daarom krijgt De Sims: Middeleeuwen van mij een dikke Approved stempel.

Website: www.ea.com

Prijs: € 49,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: Mac en PC

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

]]> http://www.negs.nl/2011/04/08/de-sims-middeleeuwen-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2011/03/23/starpoint-gemini-review/ http://www.negs.nl/2011/03/23/starpoint-gemini-review/#comments Wed, 23 Mar 2011 18:04:34 +0000 Danny Wels http://www.negs.nl/?p=12621 Lees verder > ]]> Na bijna twintig jaar vast gezeten te hebben in de ‘Stasis Rift anomalie’ kom je weer terug in de werkelijkheid. Helaas alleen maar om te ontdekken dat je thuiswereld Gemini compleet veranderd is. Tijd om een nieuw leven als ruimte-avonturier te beginnen.

De wormhole, die diende als in- en uitgang voor het Gemini-stelsel, is gesloten. De isolatie en het ontstaan van ontelbare anomalieën heeft als gevolg dat de technologie onvoorzienbare ontwikkelingen is ondergaan. Politieke intriges, hebzucht en de hunkering naar macht hebben het lot voor Gemini geschapen en het is (bijna) tijd voor verandering.

Voor het eerst
Starpoint Gemini is het eerste spel van de onafhankelijke ontwikkelaar Little Green Men.  Zij zijn gevestigd in voormalig Joegoslavië. Het spel is 15 december uitgegeven in het oosten van de wereld en in april dit jaar wordt het uitgebracht in Europa door de Iceberg Interactive.

Staroint Gemini leent veel gameplay elementen uit de Freelancer en Starfleet Academy spellen wat het een tactische space-sim maakt met een flinke portie RPG elementen toegevoegd in de mix. Bij het starten van een nieuw spel krijg je drie opties: de tutorial waarin je de basis van de bediening wordt bijgebracht, de verhaalmodus die over verschillende hoofdstukken is verdeeld en als laatste de sandbox modus waarin je gewoon kan doen wat je zelf wil. Na het spelen van de tutorial, die goed is opgezet en alles duidelijk uitlegt, begin ik aan de verhaal modus.

Open ruimte
Na een korte introductie komt je twintig jaar oude schip meteen onder vuur te liggen door ruimtepiraten en worden je tactische vermogens meteen op de proef gesteld. Met je verouderde bewapening en schilden moet je jezelf zien te redden tegen schepen die veel beter uitgerust zijn. Als het je lukt om te overleven, word je geëscorteerd naar een ruimtestation waar het spel pas echt begint.

Dan ben je vrij om te doen en laten wat je wilt. Je kan doorgaan met de hoofdverhaallijn, sub-missies aannemen op ruimtestations – die variëren van het scannen van anomalieën tot het uitschakelen van ruimtepiraten – , je schip vervangen, nieuwe bemanningsleden rekruteren of betere uitrusting kopen voor je schip. Dit alles kost natuurlijk flink wat geld, credits genaamd, en dit verdien je door missies te voltooien of grondstoffen van meteoren te mijnen die je kan verkopen.

Planmatig upgraden
Met het uitvoeren van missies doe je ervaring op en na genoeg ervaringspunten te hebben behaald,  stijgt je kapitein een niveau. Vervolgens kun je punten besteden om bestaande vaardigheden te verbeteren of nieuwe te leren. Tevens leer je om de vijf niveaustijgingen een nieuwe vaardigheid. De bemanningsleden beschikken ook over bepaalde vaardigheden en bonussen die je schip ten goede komen. Het is dus erg belangrijk om van te voren te bedenken hoe je het spel wil spelen. Vervolgens moet je daar je vaardigheden, de bemanningsleden, je wapens, schilden en andere subsystemen daarop afstemmen.

Wel moet ik zeggen dat het upgraden van je schip een helse klus is. Dit komt doordat alles in het spel  stervensduur is, waardoor je dus heel veel submissies – die weinig variatie kennen – moet voltooien om uiteindelijk door te kunnen gaan met het hoofdverhaal. Dit haalt flink de vaart uit het spel.

Ruimtegevechten
De ruimtegevechten zijn mijns inziens de kracht van het spel. Naast de speciale vaardigheden zoals ‘extra energie naar wapens of schilden’, automatisch vuren op een vijand, ‘meer energie naar de motoren’ en dat soort zaken, heeft elk klasse schip ook zijn eigen specifieke attributen die niet te veranderen zijn. Denk hierbij aan snelheid, schilden en het aantal wapensloten waar het schip over beschikt.

Naast vuren op het vijandelijk schip zelf, kun je ook nog specifieke subsystemen onder vuur nemen. Dit heeft invloed op het functioneren van het vijandelijke schip. Ook bestaat er de optie om het vijandelijk schip te enteren door een gedeelte van je bemanning over te stralen. Als ze winnen, kun je het schip door middel van een trekstraal mee nemen naar een ruimtestation en het daar verkopen. Daarnaast is het ook belangrijk om de toestand van je eigen bewapening en andere systemen in de gaten te houden en ze tijdig te repareren. Op een cruciaal moment zonder wapens, motoren of schilden komen te zitten is natuurlijk niet aan te raden als je het wil navertellen aan je (klein)kinderen.

NEGS Oordeel
Je kan duidelijk zien dat de makers veel goede ideeën hadden voor Starpoint Gemini, maar de game blinkt helaas nergens echt in uit. Behalve dan de tactische ruimtegevechten, daar ben ik wel van gecharmeerd. Maar doorgaans moet je teveel tijd besteden aan eentonige submissies en het inwinnen van grondstoffen om zo betere uitrusting voor je schip te kopen. Het verhaal wordt hierdoor erg traag.

Starpoint Gemini had wat mij betreft dus beter en gevarieerder gekund, maar voor een eerste spel van een onafhankelijke developer met een laag budget is het zeker geen slecht product. Starpoint Gemini krijgt van mij dan ook het NEGS Average stempel.

Website: iceberg-interactive.com

Prijs: € 29,99

Verkrijgbaar voor: PC exclusief (klik hier voor de systeemeisen)

]]> http://www.negs.nl/2011/03/23/starpoint-gemini-review/feed/ 2 http://www.negs.nl/2011/03/04/john-dalys-prostroke-golf-review/ http://www.negs.nl/2011/03/04/john-dalys-prostroke-golf-review/#comments Fri, 04 Mar 2011 22:44:20 +0000 Jeroen Geelhoed http://www.negs.nl/?p=12259 Lees verder > ]]> Wil je een serieuze golf-game spelen op de PC of console, dan hoefde je voorheen nooit verder te kijken dan Tiger Woods PGA Tour van Electronic Arts. Maar concurrentie in de markt schijnt goed te zijn voor de kwaliteit van een product, dus zijn we benieuwd of John Daly’s Prostroke Golf van Gusto Games de golfkoning van EA naar de kroon kan steken.

Parkinson met Move
De versie van John Daly’s Prostroke Golf die ik getest heb, is de Playstation 3 versie. Deze is speciaal gekozen vanwege de Move-implementatie in de game. Een serieuze golfsimulator spelen met de Move-controller zou vanwege de precisie van het systeem meer ervaring moeten bieden dan de Wii-versie, dus daar ben ik wel benieuwd naar. Helaas weigert de game mijn Move-setup netjes te herkennen. Het controlersymbooltje in het spel bibbert alsof ik Parkinson heb, wat het uitermate moeilijk maakt om het menusysteem te bedienen, laat staan wat het doet met mijn slagtechniek. Bij andere Move-spellen heb ik dit probleem niet en wat de situatie vreemder maakt, is dat het spel bij hoofd-Negger Gerard niet deze kuren vertoont. Waar het probleem nu in zit, is niet duidelijk, maar ik moest overstappen op de standaard controller. Jammer, maar wat het navigeren in het spel betreft, in elk geval de beste optie.

John Daly’s broek
Met de standaard controller in de hand is het in ieder geval snel mogelijk de baan op te stappen. Daar aangekomen lijkt het echter alsof je in een tijdmachine bent gesprongen en uitgestapt bent in het Playstation 2-tijdperk. De graphics in John Daly’s Prostroke Golf zijn beneden peil en soms zelfs duidelijk van lage resolutie. De aankleding van de banen is zeer summier en de spelpersonages zijn saai en zeer inwisselbaar. Enkel de golfbroek van John Daly zelf springt eruit en het is een slechte zaak als dat het enige lichtpuntje in de uitstraling van de game is. Ook de muziek en de geluidseffecten zijn niet om over naar huis te schrijven: je hoort wat vliegen zoemen en er komt af en toe een vliegtuig over. Het is beter om je maar meteen op het golfen zelf te concentreren.

Kijk eens naar het balletje
John Daly’s Prostroke Golf is een hardcore golfsimulator en dus moet je goed trainen. Er zijn verschillende tutorial-filmpjes. De stem in de filmpjes is echter van slechte kwaliteit, wat de totale presentatie van het spel definitief op ‘Average’ zet. De mogelijkheden om balans, houding en slagkracht in te zetten om je bal te raken, is echter wel van prima kwaliteit. Je kunt met de controller kiezen om vanuit derdepersoon perspectief te spelen – de ‘caddy-view’ -, of gebruik te maken van de zogeheten Prostroke-modus, waarin je naar de grond en de bal kijkt. Vreemd hierbij is dat, als je vervolgens weer naar de horizon wilt kijken, het beeld verticaal gedraaid is. Caddy-view is voor mij de beste manier om te spelen, zodat ik tenminste kan zien waar de bal heen gaat. Speel je met de Move-controller, dan is caddy-view niet mogelijk en ben je aangewezen op de Prostroke-modus. Even snel schakelen tussen het zicht op de baan en het zicht op de bal is daar niet bij, wat voor mij weer een minpunt is voor het spelen met de Move-controller.

Meppen maar!
En dan is het eindelijk tijd om de bal te slaan. Gelukkig geeft het spel je de mogelijkheid om de baan van je bal met behulp van een gele lijn te bepalen, zodat je uiteindelijk de juiste kant op richt. Je krijgt ook te zien hoe hard je slag procentueel moet zijn om de plek te bereiken waar je je balletje wilt hebben, waarna het een simpele kwestie is van je pookje naar beneden trekken en op het juiste moment naar boven duwen. Dit komt aan op nauwkeurigheid, wat een goed gevoel geeft als het lukt. Bereik je de green, dan krijg je tijdens het putten een raster te zien, die met behulp van bewegende pijltjes aangeeft hoe de glooiing van het heuveltje loopt waarop je staat. Mooi is het niet, maar wel duidelijk. Uiteindelijk moet je alles natuurlijk zelf zien te rooien, waarbij je rekening houdt met je houding, de wind en andere zaken. Maar voor een beginnende speler zijn de handreikingen om een balletje te slaan meer dan voldoende. Na wat oefenen is het dan ook tijd om voor het ‘echie’ te gaan en een toernooi te starten.

Spelen tegen de meester
Voordat je in een toernooi mag meespelen, moet je eerst enkele uitdagingen voltooien die John Daly je oplegt. Deze uitdagingen komen er op neer dat je aan moet tonen beter te zijn dan de meester: je moet verder kunnen slaan, een sterkere balbeheersing hebben en beter kunnen putten. En dat valt niet mee. Helemaal niet, zelfs. Wil je John Daly verslaan, dan mag je geen fouten maken en daar moet je flink voor oefenen. Het komt erop neer dat je voorlopig geen toernooien zult ontsluiten, mits je weet wat je doet. Ondanks de hulpmiddelen die het spel je aanreikt, komt het aan op speeluren maken, net zoals in het echt. Wat dat betreft simuleert John Daly’s Prostroke Golf een echt potje golf tot in de puntjes. Maar wil je even snel een ontspannend potje slaan, dan ben je aangewezen op de oefenbanen. Je stapt niet zomaar in de voetsporen van de professionele golfers.

NEGS Oordeel
Wat het simuleren van de golfsport betreft zit het wel snor in deze game. Helaas is het spelsysteem in een zeer onaantrekkelijk jasje gestoken en werkte in mijn geval de Move-besturing niet. Hoofd-Negger Gerard had dit probleem niet en was wel te spreken over de manier waarop je de bal met de Move-controller weg kunt meppen. Het navigeren in de overige menu’s is met de Move-controller dan weer wel een crime. Uiteindelijk weet John Daly zijn game-concurrent Tiger Woods niet te verslaan en geen overtuigende golf-game neer te zetten. Goed, er is de mogelijkheid om de Move-controller te gebruiken en de golfsimulatie zelf is in orde, maar het spel komt met de hakken over de sloot uit op een Average. Hoe spetterend de broek van John Daly ook is.

Website: www.johndalysprostrokegolf.com

Prijs: € 39,99

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3, Xbox 360 en Wii

Gespeeld op: Playstation 3

]]> http://www.negs.nl/2011/03/04/john-dalys-prostroke-golf-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/10/11/f1-2010-review/ http://www.negs.nl/2010/10/11/f1-2010-review/#comments Mon, 11 Oct 2010 20:53:16 +0000 Jaap Veenstra http://www.negs.nl/?p=9114 Lees verder > ]]> Wat is het een tijd geleden dat ik een degelijke formule-1 racegame heb gezien. Vorig jaar lanceerde Codemasters weliswaar F1 2009, maar deze titel kwam alleen uit voor de WII en PSP. Niet echt platformen om een groot racepubliek mee aan te spreken. Nu is er eindelijk weer een échte racegame voor de PC, Xbox 360 en Playstation 3: F1 2010.

Vies Menu
F1 2010 is gebaseerd op de Dirt2-engine en dat is aan alles te zien. Zo is de interface-opzet helaas hetzelfde. De paddock is het menu, buiten staan journalisten die je de weg wijzen naar de Grand Prix-mode en wat fotografen representeren de time-trails. Je hebt een caravan waar je de carrière kunt starten, wat game-settings en je (vrouwelijke) manager vindt en er is natuurlijk een menu met alle instellingen voor graphics en bijvoorbeeld Windows Live. Ook is er een multiplayer-mogelijkheid, maar tijdens mijn test op de PC waren er helaas weinig tegenstanders. De interface ziet er weliswaar leuk uit, maar is absoluut niet gebruiksvriendelijk.

Dirt2 met F1-auto’s
Grafisch lijkt het spel dankzij de engine dus heel veel op Dirt2 en dat is natuurlijk een groot pluspunt. De DirectX-11 truukjes (op de PC dan, de Xbox 360 en PS3 ondersteunen geen DirectX 11) worden lekker veel gebruikt, waardoor de auto’s, baan en omgeving er fantastisch uitzien. Er is veel detail op het asfalt, het weer oogt levensecht en de circuits zijn nagenoeg niet van echt te onderscheiden. Geen opgeplakte texturen, maar bijna fotorealistische bandensporen, beschadigingen op billboards of vangrails. Geweldig!

Even een broodje smeren
Helaas zorgt al die grafische pracht en praal wel voor lange laadtijden. Dit was ook al een beetje bij Dirt2 het geval maar F1 2010 slaat alles! Ik heb een zeer rappe game-PC met twee supersnelle harde schijven (voor de techneuten onder ons: Raptors in Raid-0), maar de laadtijden zijn nog steeds lang. Ik heb dan ook medelijden met bezitters van een oudere computer. Die kunnen wel een broodje gaan smeren tussen de races! Hopelijk lost een toekomstige patch dit op.

Onderlinge strijd
F1 2010 kent – net als Dirt2 – het ‘ik ben de coureur’-element. Bij F1 2010 is het echter iets meer uitgewerkt. Of dat nu een voordeel is, valt nog te bezien. Zo moet je (saaie) interviews geven en beslissingen maken binnen het team. Helaas zijn de interviews super voorspelbaar en kan iedereen met een beetje IQ wel begrijpen welk antwoord politiek correct is en welk antwoord zorgt voor een trap onder de tafel. Een beter uitgewerkt karakterelement is de politiek binnen het team en de F1-wereld als geheel. Het is namelijk ook de bedoeling dat je als coureur je plek gaat opeisen. Je begint uiteraard onderaan de ladder in de career-modus. Langzaam maar zeker werk je jezelf omhoog en worden betere en beroemdere luxe teams beschikbaar. Door middel van een kwalificatie kun je daar aangenomen worden. Uiteraard in eerste instantie als tweede coureur. Gelukkig word je in één seizoen op je rijkwaliteiten beoordeeld en is het ook de bedoeling dat je de uitdaging aangaat met je eigen teamgenoot! Dit is een leuk en uitdagend element in F1 2010.

Casual en hardcore approved
Een racespel valt of staat met de ‘physix’ van de voertuigen die zorgen voor hoe realistisch deze zich gedragen. Gelukkig heeft Codemasters niet liggen slapen bij de ontwikkeling van F1 2010. Uiteraard is het mogelijk diverse hulpmiddelen aan of uit te zetten. Ik noem een ABS, Traction Control, Brake Assist en natuurlijk de mogelijkheid om manueel of automatisch te schakelen. Ook aardig is de mogelijkheid de ideale rij-lijn op de baan te zetten. Wie een bepaald circuit niet kent, heeft daar zonder twijfel veel aan. Met deze instellingen kan de beginner prima starten en de hardcore-racer met ruim voldoende uitdaging over de baan vegen. Een racestuur is een must als alle hulpmiddelen uitstaan. Het gaat dan namelijk om de balans tussen remmen, gas en insturen. Met een toetsenbord of game-controller gaat dat simpelweg niet precies genoeg.

Don’t drink and drive!
Wie alle hulpmiddelen uitzet kan beter bij het bier wegblijven! Ik heb al mijn concentratie nodig om zonder hulpmiddelen een race op Monaco tot een succesvol einde te brengen! De auto vliegt echt alle kanten op als je te vroeg het gaspedaal indrukt. Dat is natuurlijk logisch met zoveel vermogen. Maar ook te vroeg of juist te laat remmen is dodelijk voor de eindstand of het behouden van een spoiler. Zeker als de tegenstand op ‘hard’ staat, is blokkeren en het kiezen van de juiste rem-momenten erg belangrijk. Jammer genoeg is het gat tussen ‘hard’ en ‘medium’ vrij groot. Ik had daar graag nog een moeilijkheidsgraad tussenin gehad.

Kusjes geven
De diverse F1-racemonsters zijn goed uitgewerkt. Het realisme is voldoende voor een intense F1-beleving. Maar helaas heeft Codemasters niet alles even goed uitgewerkt. Zo wil het nog weleens gebeuren dat een tegenstander koste wat het kost zijn racelijn wil rijden. Ook als jij binnendoor wil glippen en allang baan hebt gekozen. Jammer, want zonder spoiler rij je niet zo lekker. En het repareren kost behoorlijk wat tijd in de pits! De AI is goed, maar dit soort momenten zijn erg frustrerend. De truuk is natuurlijk veilige inhaalmomenten te kiezen. Ik hoop echter dat dit onrealistische gedrag in de volgende F1-game of in een patch opgelost is.

NEGS Oordeel
Codemasters heeft met F1 2010 een zeer degelijke Formule 1-game gemaakt. F1 2010 oogt op de PC fantastisch dankzij DirectX-11. De rij-eigenschappen van de diverse bolides zijn zeer goed uitgewerkt. Wie alle hulpmiddelen uitzet moet van goede huizen komen, wil hij of zij zonder tollen of glijden een ronde uitrijden. De beginner kan dankzij de hulpjes heerlijk rondcrossen al zal er nog steeds fatsoenlijk gestuurd moeten worden. De AI en de interface kan wel wat beter. Daarom krijgt F1 2010 nu net geen Gold maar wel Approved met een spreekwoordelijk gouden randje.

Website: formula1-game.com

Prijs: € 49,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC, Playstation 3 en Xbox 360

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

]]> http://www.negs.nl/2010/10/11/f1-2010-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/10/08/civilization-v-review/ http://www.negs.nl/2010/10/08/civilization-v-review/#comments Fri, 08 Oct 2010 17:40:00 +0000 Gast-Negger http://www.negs.nl/?p=9095 Lees verder > ]]> Civilization V is als vanouds diepgaand, wat betekent dat je per spelletje al snel een uur of tien nodig hebt om de wereld te veroveren. Helaas wordt het spel ook geplaagd door de bekende minpunten uit de reeks, maar gelukkig is er in deel vijf zo veel vernieuwd dat het plezier er niet door vergald wordt. Gast-Negger Abram Wagenaar laat zich dus niet uit het veld slaan en maakt zich klaar om de wereld te veroveren.

Turn-based Strategy
De kern van Civilization is al twintig jaar een turn-based strategiespel. Het doel is de wereld te veroveren en dat doe je door één stad uit te bouwen tot een heel rijk. In Civilization V kan je op verschillende manieren winnen. Eén van deze manieren is alle andere landen verslaan. Hiervoor hoef je, in tegenstelling tot deel vier, alleen de hoofdsteden maar te veroveren. Het is niet meer nodig om alle steden van ieder land te veroveren. Om minder lang te hoeven spelen, kun je ook kiezen om door te gaan tot een bepaald aantal beurten. De speler met de hoogste score – opgebouwd uit onder andere hoeveelheid land, eenheden en technologieën – wint dan. Ook het selecteren van de nieuwe ‘social policies’ levert winkansen op. In Civilization V gebruik je daar de culture-punten voor, die in deel vier nog ingezet werden om steden te laten groeien.

Diplomatie
Naast het veroveren van landen zijn er meer aspecten van Civilization V waar je tijd aan kunt besteden. Het groeien van een stad gaat in principe vanzelf, maar het is aan jou om te kiezen hoe deze groeit. Kies je voor het bouwen van gevechtseenheden of voorzie je de stad van een haven, een museum en een markt om geld te verdienen en cultuur te verspreiden? Naast het bouwen van eenheden en gebouwen kun je ook handelen met je medespelers. In het voorgaande deel kon je alles verhandelen wat je wilde, maar dat is nu beperkt. In plaats van het verkopen van technologieën kun je nu met een tegenspeler een onderzoeksafspraak maken, die jullie tegen betaling na een bepaald aantal beurten allebei van een nieuwe technologie voorziet. Je kunt ook samenwerkings- of geheimhoudingspacts afsluiten, maar in een spel tegen de computer hebben deze geen merkbaar effect.

Stadstaten
Naast de normale tegenstanders kent het spel nu ook stadstaten. Deze bestaan uit slechts één stad die geen intentie heeft om uit te breiden. Je kan kiezen om de stad te annexeren, maar ze kunnen ook handig zijn als handelspartner, en bovendien kun je ze gebruiken om andere landen onder druk te zetten door afspraken te maken over verdediging en oorlogvoering.

Zeshoekige storm in glas water
Grote ophef ontstond toen de ontwikkelaars bekend maakten dat ze het speelveld gingen indelen in zeshoeken in plaats van de bekende vierkantjes. Tabletop-fans zijn wellicht meer gewend aan een zeshoekig speelveld, maar tijdens het spelen is er eigenlijk weinig van te merken. Belangrijker is de beperking op het aantal eenheden per veld: één. Je kan dus niet meer eindeloos eenheden bouwen en ze op één veld parkeren. Dit zorgt voor een veel strategischere gameplay. Je moet namelijk van tevoren bedenken in welke volgorde je de eenheden naar de tegenstander stuurt om aan te vallen. Dit zorgt voor een gameplay die meer lijkt op wat we in real time strategy games zien. Omdat er nog maar één eenheid per zeshoek is, kun je ook steden niet meer verdedigen met een eindeloze hoeveelheid eenheden. Om dit te verhelpen kan een stad nu ook zelf aanvallen. De aanval is niet erg sterk maar kan ook ingezet worden als er geen gevechtseenheid in de stad aanwezig is. Je hoeft dus niet meer verplicht een legereenheid in iedere stad achter te laten, hoewel dat wel helpt.

Resources
Civilization V is ruim voorzien van eenheden. Sommige eenheden uit het vorige deel hebben het veld moeten ruimen – zoals de Indiase fast worker – , anderen zijn nieuw toegevoegd zoals de veel te sterke endgame-eenheid Giant Death Robot. Om te benadrukken dat je moet nadenken over het bouwen van eenheden, zijn ook de resources nu beperkt. De luxe-resources (zijde en parels) zijn nog steeds onbeperkt beschikbaar maar strategische resources als ijzer, kolen, aluminium en uranium gaan op. Je vindt per mijn bijvoorbeeld maar enkele stuks uranium, en per atoombom, kerncentrale en nucleaire gevechtseenheid verbruik je er een van. Je moet dus zorgen dat je genoeg resources overhoudt om eenheden te bouwen en anders moet je proberen om met de stadstaten of tegenstanders te onderhandelen.

Typisch zwaar
Naast de goede vernieuwingen in de gameplay is er nog één ding hetzelfde. Typisch voor de Civilization-serie is de zware systeembelasting. Hoewel de officiële systeemeisen niet eens zo hoog zijn, duurt het even als het spel de beurten van de tegenspelers doorrekent. Bovendien is het grafisch niet eens zo indrukwekkend als de systeemeisen doen vermoeden.  In Civilization V is de interface grondig vernieuwd. In één oogopslag kun je zien welke resources je tot je beschikking hebt. Ook het beheren van een stad is eenvoudiger geworden. Het inzetten van specialisten in een stad is duidelijker en ook de productie van culture, voedsel en eenheden is nu nog sneller te zien.

Geen ‘oeps’ meer
Voordat je je beurt kan beëindigen móet je al je eenheden orders hebben gegeven. Het is dus niet meer mogelijk om per ongeluk de beurt de beëindigen zonder al je eenheden aan het werk te hebben gezet. Helaas zit hier wel een kleine bug in, waardoor de game zegt dat je naar de volgende beurt kan, maar je vervolgens alsnog dwingt om enkele eenheden te besturen.

NEGS Oordeel
De wat mindere uitwerking van de diplomatie is jammer, maar nieuwe onderdelen als de stadstaten en de unit-limiet per veld maken het spel uitdagend. Ook de nieuwe interface is veel duidelijker. Al met al zorgt Civilization V weer voor tientallen uren vermaak en is wat mij betreft dan ook een Gold-stempel waard.

Website: www.civilization5.com

Prijs: € 49,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC exclusief

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Gast-Negger: Abram Wagenaar

]]> http://www.negs.nl/2010/10/08/civilization-v-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/07/08/space-shuttle-mission-simulator-review/ http://www.negs.nl/2010/07/08/space-shuttle-mission-simulator-review/#comments Thu, 08 Jul 2010 19:29:27 +0000 Gast-Negger http://www.negs.nl/?p=8029 Lees verder > ]]> Welke man wilde vroeger niet toen hij klein was astronaut worden? Een typische jongensdroom waarvan maar een enkeling dit ook daadwerkelijk gaat doen in zijn leven. Maar dankzij Iceberg Interactive kunnen we allemaal even Wubbo Ockels zijn. Gast-Negger Abram Wagenaar zet zijn leven als software redacteur even aan de kant en volgt de roeping van zijn oude jongensdroom in Space Shuttle Mission Simulator.

Astronautje spelen
Space Shuttle Mission Simulator laat de welbekende jongensdroom zeker uitkomen: een carrière als astronaut. Echter is het geen eenvoudig spelletje, maar een heuse simulatie. In het hoofdmenu kun je kiezen uit een groot aantal historische spaceshuttlemissies. Die kun je compleet uitvoeren in realtime, van lanceervoorbereidingen tot landing, maar dat is zelfs voor de echte fans vaak te lang. Gelukkig zijn de missies ook op een willekeurig punt te beginnen. Als je geen zin hebt om de voorbereiding van de lancering te doen, kun je vlak voor de lancering starten of zelfs pas zodra je in een baan rond de aarde bent beland. Tijdens de missie kan je bovendien ook naar eigen inzien tijd overslaan, om bijvoorbeeld direct naar het volgende “doe-moment” te gaan.

Ground control of fans?
Dat Space Shuttle Mission Simulator geen spel is, blijkt uit de gameplay. Die bestaat voornamelijk uit specifieke momenten waarop je iets moet doen om bijvoorbeeld de shuttle in zijn baan te krijgen en te houden. Vaak betekent dit dat je tijdens de vlucht op één van de vele dashboards opties aan of uit moet zetten. Daarvoor krijg je vrij duidelijke aanwijzingen van ground control, maar je kan ook alles zelf uitzoeken, eventueel met behulp van checklists die fans op internet hebben samengesteld voor alle missies.

Simulatie vol sfeer
Space Shuttle Mission Simulator is dus een echte hardcore simulatie, maar gelukkig wel één die enorm veel sfeer ademt. Zodra je een missie start, hoor je een bijpassende soundtrack en ook authentiek klinkende communicatie met de vluchtleiding. Helaas zijn de graphics van het spel niet overtuigend, ondanks de beloofde satellietbeelden van de aarde die ook in Google Earth gebruikt worden. Wat kan er mis zijn met de graphics van een simulatie die zich in de toch altijd donkere ruimte afspeelt? Eigenlijk niet heel erg veel, maar een groot deel van de simulatie zal je naar de instrumentenpanelen in de space shuttle kijken, en dat had wel wat mooier uitgewerkt gemogen.

Verouderd?
De aantallen instrumenten zijn allicht realistisch, maar qua graphics krijg je toch snel het gevoel naar een vijf jaar oud spel te kijken. Nu klopt dit ook wel een beetje., Space Shuttle Mission Simulator is namelijk al een wat oudere uitgave. Voor deze eerste release in Europa heeft uitgever Iceberg Interactive het originele spel uit 2007 gebundeld met alle uitgebrachte updates, en het Collectors Edition genoemd. Dat doet echter niets af aan het realisme en aan het plezier dat ik aan Space Shuttle Mission Simulator heb beleefd. Toch zijn de graphics niet heel slecht. De shuttle ziet er van buiten goed uit, en ook de lancering is mooi uitgewerkt. Als je een virtual-realitybril van Vuzix hebt, kun je die in de game gebruiken en het spel ondersteunt ook meerdere monitoren.

NEGS Oordeel
Space Shuttle Mission Simulator is zeer geschikt voor liefhebbers van ruimtevaart die niet bang zijn voor een realistische simulatie. Voor een avond licht vermaak is het spel niet echt bedoeld, maar door de zeer goede sfeer zullen zelfs ruimtevaartamateurs er avonden plezier aan beleven.

Website: www.iceberg-interactive.com

Prijs: € 39,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC exclusief

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Gast-Negger: Abram Wagenaar

]]> http://www.negs.nl/2010/07/08/space-shuttle-mission-simulator-review/feed/ 0 http://www.negs.nl/2010/06/30/pro-cycling-manager-season-2010-review/ http://www.negs.nl/2010/06/30/pro-cycling-manager-season-2010-review/#comments Wed, 30 Jun 2010 20:35:29 +0000 Gast-Negger http://www.negs.nl/?p=7949 Lees verder > ]]> 3 juli is het weer zover! Dan begint de jaarlijkse Tour de France weer en net als de Tour brengt ontwikkelaar Cyanide elk jaar een nieuwe Pro Cycling Manager game uit. Pro Cycling Manager is de enige serieuze Tour de France game en dit jaar is het de beurt aan versie 2010. Wielrenner en Gast-Negger Jeremy Noya bespreekt voor NEGS de enige echte Tour de France game: Pro Cycling Manager Season 2010.

Continue bij de les
In Pro Cycling Manager Season 2010 kun je alle klassiekers, kleine en grote rondes stuk voor stuk spelen. Vooral bij de klassiekers is het parcours erg goed nagemaakt. Zo fiets je bijvoorbeeld in de Giro, Tour en Vuelta over de exacte etappes. Pro Cycling Manager is een game waarbij de belangrijkste zaken uit het wielrennen goed in beeld worden gebracht. Meespringen met een ontsnapping is moeilijk en kost energie. Doe je te weinig kopwerk om energie te sparen, dan krijg je ruzie met je vluchters. Je kopman of sprinter moet redelijk vooraan in het peloton rijden, maar rijdt hij teveel van voren dan zie je dat hij in de finale de kracht mist om uiteindelijk te winnen. Je moet dus continue bij de les blijven om de ritten tot een goed einde te brengen.

Voorspelbare Renners
Elk jaar verbetert ontwikkelaar Cyanide Pro Cycling Manager weer. Waar de voorgaande jaren echt de focus lag op de gameplay en de besturing van de renners in koers, zijn de grootste veranderingen in Pro Cycling Manager Season 2010 juist meer buiten de wedstrijden te vinden. Nu ligt de focus veel meer op de omgeving, het parcours en zijn er diverse kleine features toegevoegd. In vergelijking met de vorige edities is de AI van de diverse wielrenners nog steeds erg voorspelbaar. Er staan vaak verkeerde renners opgesteld en het kiezen van de kopman bij de andere ploegen is regelmatig onrealistisch.

Gevarieerde routes
In vergelijking met de vorige edities is de gameplay weinig veranderd. Maar waarin je in Season 2009 altijd in een vrij gestandaardiseerde omgeving koerste, zie je nu juist veel variatie. Vrijwel alle klassieke parcours zijn aangepast waardoor ze realistischer zijn. Zo kunnen de wegen in sommige koersen erg breed zijn terwijl ze in anderen weer heel smal zijn. Doordat de wielrenners hier letterlijk door elkaar heen fietsen, moet je goed opletten. Het halen van bidons, noodzakelijk om je renners in de race te houden, duurt bij een smalle weg langer en is lastiger. De kopman kan ineens te ver verwijderd raken van de actie en daardoor uitgeschakeld zijn. Het peloton in waaiers trekken wordt in deze versie dan ook een stuk interessanter. Ik mis alleen nog wel de vluchtheuvels, wegversmallingen en andere boobytraps die je normaal gesproken in het wielrennen tegenkomt. Wel zijn er meer valpartijen, wat voornamelijk tijdens regen in volle finale goed mis kan gaan. Dat maakt de game onvoorspelbaar en spannend.

Carrière maken
Uiteraard bevat Pro Cycling Manager Season 2010 een carrièremodus waarin je een bestaande ploeg kan leiden of zelf een team kan samenstellen. Je moet van alles zelf regelen: geldschieters binnenhalen, trainers aanstellen, scouts aansturen en contracten voor je renners regelen. Koop het juiste materiaal, plan goede trainingskampen en zoek het beste talent. Een nieuwe feature is dat je tijdens de carrièremodus per koers kan kiezen om hem helemaal te spelen of te simuleren. Naast de standaardsimulatie heb je ook de mogelijkheid tot een gedetailleerde simulatie. Hierin kun je elke renner diverse opdrachten kan geven, of de kopman op een bepaald punt in de finale laten aanvallen. Daarnaast kun je aangeven vanaf welk moment de knechten in actie komen. Dit duurt iets langer dan een normale simulatie maar je hebt wel meer kans op een goede klassering.

Databeesten
Pro Cycling Manager is weliswaar de enige game over de Tour de France, maar Cyanide beschikt niet over de juiste licenties om de echte namen van de wielrenners te mogen gebruiken. Nieuwe teams zoals BMC, Team Sky, alsmede Cervelo en enkele Continental ploegen bevatten de welbekende nepnamen zoals Cadel Evons en Thor Hoshovd. Gelukkig bevat Pro Cycling Manager standaard een gebruiksvriendelijk database waarin je zelf van alles kan aanpassen. Ook staat Pro Cycling Manager bekend om zijn trouwe community die zelf de meest uitgebreide databases, outfits en parcours maakt. Dus met de echte namen en realistische outfits komt het uiteindelijk toch nog goed.

In de schoenen van de UCI
Nieuw is de ‘Seasonmode’. In deze modus sta je in de schoenen van de UCI – de Union Cycliste Internationale oftewel de Internationale Wielerunie – en kun je zelf een aantal teams selecteren die het seizoen rijden volgens een door jou gekozen wedstrijdschema. Voor elke klassieker of etappewedstrijd kun je ook zelf bepalen hoeveel punten renners krijgen bij de dagwinst of eindwinst. Ook het onderdeel baanwielrennen is uitgebreid in Pro Cycling Manager Season 2010. Nieuwe onderdelen zijn Omnium, Tijdrit en Scratch en bijna alle werkelijke baanonderdelen zijn verwerkt in Pro Cycling Manager 2010. Helaas zijn het allemaal nog wel losse onderdelen. Verwacht hier dus geen Seasonmode.

Rennen op irritante muziek
Wat de graphics betreft kan ik je vertellen dat de game redelijk zwaar is. De omgevingen en de renners zien er realistisch uit, maar al die wielrenners op je beeldscherm tegelijkertijd zorgen er voor dat je PC flink aan het werk moet! Een bovengemiddeld krachtige PC is dan ook echt aan te raden voor Pro Cycling Manager Season 2010. Met de graphics zit het dus wel goed, maar het zou fijn zijn als Cyanide in de 2011 versie eens de muziek onder handen neemt. Deze wordt na verloop van tijd namelijk behoorlijk irritant! Gelukkig is de muziek ook te vervangen door je eigen muziek. In de map MyMp3 kun je je eigen muziek plaatsen en je kan zelfs de officiële muziek verwijderen. Zo kun je wielrennen op je eigen muziek. Met dank aan een attente NEGS-lezer die mij op deze mogelijkheid wees.

NEGS Oordeel
Pro Cycling Manager Season 2010 is en blijft een game voor de liefhebber die ook daadwerkelijk geïnteresseerd is in de wielersport. Pro Cycling Manager is een reeks die zichzelf  elk jaar verbetert en ook nu is dat het geval. Met de Tour de France in het vooruitzicht is Pro Cycling Manager Season 2010 een geslaagde sim om op realistische wijze je eigen invulling te geven aan de Tour de France.

Website: www.cycling-manager.com

Prijs: € 44,99 (PC)

Verkrijgbaar voor: PC, PSP en Xbox 360 (Live Arcade)

Gespeeld op: PC – klik hier voor de systeemeisen.

Gast-Negger: Jeremy Noya

]]> http://www.negs.nl/2010/06/30/pro-cycling-manager-season-2010-review/feed/ 0